Pomnik będzie umiejscowiony w reprezentacyjnym punkcie Gibraltaru tzw. Europa Point, znajdującym się nad samym morzem, z którego rozciąga się widok na Afrykę. - Jego trzon stanowi dawne upamiętnienie przeniesione z mało reprezentacyjnego miejsca miasta. Składa się na nie śmigło Liberatora (takim typem samolotu leciał generał) umieszczone na kamiennej podstawie, na której wyryto nazwiska ofiar katastrofy. U stóp pomnika i na ścianach podstawy umieszczono tablice m.in. przypominające postać generała i zawierające informacje o katastrofie. Całość upamiętnienia okala niewielki mur z wizerunkiem orła - mówi Maciej Dancewicz, naczelnik wydziału zagranicznego Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, która przeprowadziła rozbudowę pomnika.
Generał Sikorski walczył także o prawdę na temat zbrodni katyńskiej. - Rząd na czele z gen. Sikorskim zdecydował, że nie będzie udawał, iż wierzy w sowiecką wersję wydarzeń, że tej zbrodni dokonali Niemcy. Po śmierci Sikorskiego nie było polskiego polityka czy wojskowego, który cieszyłby się takim autorytetem u aliantów. Gibraltarska uroczystość jest okazją by przypomnieć zarówno postać generała, jak i jego żołnierzy. Weterani II wojny wezmą również udział w uroczystościach - dodał Ciechanowski, kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Samolot Liberator II AL523, którym generał wracał z inspekcji Armii Polskiej na Wschodzie, spadł do morza 4 lipca 1943 roku o godz. 23.07, 16 sekund po starcie. W wypadku śmierć poniosła także córka generała, szef sztabu Naczelnego Wodza, Tadeusz Klimecki oraz siedem innych osób. Przyczyn katastrofy, z której ocalał tylko czeski pilot, nie wyjaśniono w pełni do dziś. Według oficjalnej wersji, przedstawionej w raporcie brytyjskiej komisji badającej wypadek w 1943 r., przyczyną katastrofy było zablokowanie steru wysokości. Niektórzy uważają jednak, że był to zamach. Jako możliwych sprawców wskazywano m.in. sowiecki wywiad, Anglików oraz polską opozycję wobec Sikorskiego.
W listopadzie 2008 r., w ramach śledztwa IPN ekshumowano szczątki gen. Sikorskiego z trumny w katedrze na Wawelu. Badania ustaliły, że generał zginął w wyniku obrażeń wielu narządów, typowych dla ofiar katastrof komunikacyjnych.
Władysław Sikorski urodził się 20 maja 1881 r. w Tuszowie Narodowym koło Mielca w zaborze austriackim. Po wybuchu I wojny światowej, mianowany został przez Józefa Piłsudskiego komisarzem wojskowym na Galicję, reprezentującym nieistniejący w rzeczywistości Rząd Narodowy. W lutym 1918 r. został internowany przez władze austriackie w obozie jenieckim w Dulfalvie na Węgrzech. Powodem było wydanie przez niego rozkazu aprobującego bunt II Brygady, która wobec niekorzystnych dla Polski postanowień traktatu brzeskiego, podpisanego przez państwa centralne z Ukraińską Republiką Ludową, w lutym 1918 r. pod dowództwem płk Józefa Hallera przeszła na stronę rosyjską pod Rarańczą.
W trakcie sowieckiej ofensywy rozpoczętej w lipcu 1920 r. toczył walki o utrzymanie Brześcia. 11 sierpnia 1920 r. został dowódcą 5. Armii. Stojąc na jej czele przeprowadził kontruderzenie w kierunku Nasielska i Ciechanowa, wiążąc skutecznie od 15 sierpnia siły 15. i 3. Armii Czerwonej. Jego działania w istotny sposób przyczyniły się do zwycięstwa, które przyniosło polskie uderzenie znad Wieprza. 27 sierpnia 1920 r. objął dowództwo nad 3 Armią, z którą z powodzeniem walczył na Wołyniu i Polesiu, zajmując m.in. Pińsk. Brał udział również w ostatnim etapie walk na froncie białorusko-litewskim.
16 grudnia 1922 r., po zabójstwie prezydenta Gabriela Narutowicza, objął funkcje premiera i ministra spraw wewnętrznych, które pełnił do 26 maja 1923 r. Wobec zamachu majowego w 1926 r. Sikorski zachował neutralność. Zwolniony ze stanowiska 19 marca 1928 r., przeniesiony został do dyspozycji ministra spraw wojskowych.
W kampanii polskiej w 1939 r., pomimo starań, nie uzyskał przydziału bojowego. 18 września przekroczył granicę polsko-rumuńską, a 24 września przybył do Paryża. 28 września został wyznaczony dowódcą polskich sił zbrojnych mających powstać we Francji. 7 listopada 1939 r. dekretem prezydenckim gen. Władysław Sikorski powołany został na stanowisko Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych.
W lipcu 1941 r., po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej, podpisał układ o współpracy wojskowej ze Związkiem Sowieckim, umożliwiający na jego obszarze organizację polskiej armii. Układ ten wywołał poważny kryzys wewnątrz rządu polskiego, którego główną przyczyną było niesprecyzowanie w nim kształtu polskiej granicy wschodniej. 26 września 1942 r. zrezygnował z funkcji ministra spraw wojskowych.
17 września 1993 r. jego prochy spoczęły w krypcie św. Leonarda w podziemiach katedry na Wawelu.
![Opozycja podsumowała głosowania w Sejmie: szkoda Polski [KOMENTARZE]](https://files.niezalezna.tech/images/upload/2026/04/30/n_a5bbea58d03ccd00224d1d023c4b3a0f4783fe94dc2387449032ec2c9b90f151_c.jpg?r=1,1)
![Koalicja Tuska się sypie. Z samą Lewicą nie byłoby dziś rządu [SONDAŻ]](https://files.niezalezna.tech/images/upload/2026/04/30/n_02ddb50ce71ab89a24bbe06220439edc588dc0d5e281ba31f3e31794a66d97a9_c.jpg?r=1,1)
