Od ponad roku protestowali przeciw usunięciu historii z programu nauczania intelektualiści z prof. Andrzejem Nowakiem na czele, a od marca trwały w całym kraju głodówki byłych opozycjonistów, które zainicjowano w Krakowie. Ten sposób protestu wydawał się nawet niektórym przesadnie dramatyczny, ale jak widać, przyniósł rezultaty. I to jest najważniejsze. Nawet tak teflonowo odporna władza nie mogła bez końca biernie obserwować, jak narasta społeczne niezadowolenie.
Można powiedzieć, że w sprawie historii rząd mógł się wycofać stosunkowo łatwo, bo w grę nie wchodziły pieniądze, tylko ideologia. Ale warto, patrząc na ten przykład, zastanowić się, czy protesty nie okazałyby się równie skuteczne tam, gdzie władza zamierza zajrzeć nam całkiem konkretnie do kieszeni. I to bardzo głęboko, planując np. wprowadzenie po cichu drakońskiego podatku od wartości nieruchomości, który spowoduje pozbawienie mieszkań tysięcy ludzi. Może się bowiem okazać, że nasza bierność w tej sprawie będzie oznaczała przyzwolenie.
