„Ten dzień odmienił całe moje życie” – to zdanie często pada we wspomnieniach katastrofy smoleńskiej. Nastąpiła wówczas zmiana wielu postaw; tragedia, która odebrała nam wielu znakomitych ludzi, wywołała głęboką żałobę i rozpacz. Środowisko „Gazety Polskiej” zaangażowało się w dążenie do prawdy o tym, co tak naprawdę stało się w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 r.
Rosja przetrzymuje nie tylko wrak polskiego samolotu, który rozbił się w Smoleńsku. Więzi tatarskich działaczy z Krymskiej Solidarności, ukraińskich marynarzy, rosyjskich działaczy Memoriału. Okupuje Krym i część Donbasu, Gruzji i Mołdawii. Ukrywa dowody i zamachowców w głośnych sprawach, jak otrucie w Wielkiej Brytanii Aleksandra Litwinienki czy próba otrucia Siergieja Skripala.
Wczorajsze egzaminy szczęśliwie zdały nie tylko dzieci, lecz także większość nauczycieli. Wśród nich byli też tacy, którzy postanowili zawiesić protest na czas ich trwania, by nie szkodzić uczniom.
Dziewięć lat temu przeżyliśmy narodową traumę, która miała zmienić standardy w polskiej polityce i naszym życiu. Polskie elity polityczne nie wyciągnęły jednak wniosków z katastrofy smoleńskiej, a koronnym dowodem na potwierdzenie tej tezy jest to, że praktycznie nikt nie poniósł za nią odpowiedzialności, i dowody, które wciąż znajdują się w Rosji.
„Nie wolno odkładać pamięci na później, bo wtedy staje się ona pretekstem do politycznych przepychanek” – powiedział „Gazecie Polskiej” Jerzy Kalina, twórca pomnika Smoleńskiego wzniesionego na kształt trapu – schodów prowadzących do samolotu, którego nie ma, i do nieba, które jest.
Zaraz po tragedii smoleńskiej zapowiedziałem, że Kluby „Gazety Polskiej” i całe nasze środowisko będą organizować miesięcznice tego wydarzenia, z marszami włącznie, do czasu, aż ofiary zostaną właściwie uczczone. Rok temu wreszcie, w centralnym miejscu Warszawy, stanął pomnik poległych. Zgodnie ze swoimi zapowiedziami zakończyłem pisanie apeli smoleńskich i przestałem pokazywać się publicznie na miesięcznicach.
Śpiewka o polexicie na stałe weszła do repertuaru opozycji. Jest cyniczna, ale służy liderom Koalicji Europejskiej do pozycjonowania się jako siła proeuropejska. Niestety, paraliżuje debatę o kondycji Unii Europejskiej i korzeniach eurosceptycyzmu.
Śmiechem ryknęli politycy PO i PSL, gdy usłyszeli, że rząd PiS chciałby użyć środków unijnych, by dopłacać do ekologicznej hodowli zwierząt. Zanim zacznie się wyśmiewać program Krowa+ i Świnia+, warto wiedzieć, że większość gospodarstw rolnych w naszym kraju (ponad 50 proc.) nie przekracza areału 5 ha.
Ciekawi mnie, ile razy jeszcze będę siadał do pisania rocznicowego wspomnienia o tragedii smoleńskiej ze świadomością, że spokojnie mogę skopiować tekst z roku poprzedniego. Bo przecież i teraz mogę napisać mniej więcej tak: „Mija kolejny rok od największej tragedii w powojennej historii Polski. Pomimo upływu czasu wciąż jest więcej pytań niż odpowiedzi. Prawdy tymczasem domagają się nie tylko ofiary i ich najbliżsi…”.
Czy ja dobrze rozumiem? Bez heteroseksualistów nie byłoby na świecie ani jednego homoseksualisty, więc o co chodzi? Nie walczcie z nauką, bo z naturą już dawno przegraliście. Do pełnego rozwoju człowieka jest potrzebny ojciec i matka. Tak mówi każde badanie naukowe. Jednak w tym trwającym właśnie w Polsce ataku na zdrowy rozsądek chodzi już tylko o władzę.
Nie wiedzieć czemu Koalicja Europejska swoją zeszłotygodniową konwencję rozbiła na dwie części. W czwartek poznaliśmy zbiór punktów, które trochę na wyrost określono programem, i wysłuchaliśmy wystąpień liderów, w sobotę natomiast znów mieliśmy okazję usłyszeć jej szefów, a także jedynki z list KE.
Szkoła w jednym z dużych miast w Polsce. W sali gimnastycznej stłoczeni rodzice przedszkolaków i dzieci ze szkoły podstawowej nerwowo przebierają nogami. Na środek wychodzi pani dyrektor: – Dziś zamiast tradycyjnej wywiadówki odbędą się zajęcia wychowania do życia w seksie, przepraszam, w rodzinie. Mam nadzieję, że będą się państwo dobrze bawili. Publiczność wybucha śmiechem.
Dopłaty dla rolników pochodzą z budżetu Unii Europejskiej. Pytanie brzmi więc – jak polskim rolnikom po 15 latach przynależności Polski do UE zapewnić równość traktowania na tle rolników ze starej piętnastki.
Zapowiada się brutalna kampania wyborcza do Sejmu i Senatu. Eurowybory to ledwie przedsmak tego, co będzie się działo. Zwłaszcza że walka na taśmy stała się już chyba standardem i pewnie wiele się jeszcze nasłuchamy i naoglądamy. Wcale nie chodzi o rzekomą podkarpacką filmotekę, którą tak ekscytuje się opozycja.
Powstały po scaleniu kilku organizacji nauczycielskich w 1930 r. Związek Nauczycielstwa Polskiego zasłynął przed wojną olbrzymim strajkiem swoich członków w roku 1937. Z jakiego powodu był ów strajk? Ano z takiego, że władze II RP zamknęły wydawane przez ZNP pismo „Płomyk” po publikacji zredagowanego przez Wandę Wasilewską numeru poświęconego w całości Związkowi Sowieckiemu.
Grono skupione pod szyldem „Nowej polskiej szkoły badań nad historią Zagłady Żydów” nie ustaje, aby kolportować obraz Polski i Polaków jako współodpowiedzialnych za Holokaust.
Przeprowadzony nad Sekwaną sondaż Odoxa-Dentsu Consulting odsłania prawdziwy kryzys zaufania do instytucji europejskich. Zaledwie 29 proc. Francuzów widzi w UE źródło nadziei na rozwiązanie ich problemów, a dla 31 proc. jest źródłem strachu. Reszta w ogóle się nią nie interesuje.
Niemały awans spotkał Zofię Klepacką. Sportsmenka awansowała do tak ważnych wrogów Agory, że portal Gazeta.pl znalazł zdjęcie, na którym ta piękna kobieta niekorzystnie wygląda! Tego chwytu wobec sportowców jeszcze nie stosowano. A jakież to pole do popisu!