Były to: I Lwowska Drużyna Skautów im. Tadeusza Kościuszki z drużynowym Czesławem Pieniążkiewiczem, II Lwowska Drużyna Skautów im. Jana Karola Chodkiewicza z drużynowym Franciszkiem Kapałką, III Lwowska Drużyna Skautek im. Emilii Plater z drużynową Olgą Drahonowską i IV Lwowska Drużyna Skautów im. Mohorta z drużynowym Andrzejem Baternayem.
Z inicjatywą zorganizowania ruchu skautowego wyszedł Andrzej Małkowski, który wcześniej działał w organizacjach sokolskich. W 1909 roku za dwukrotne spóźnienie się na zajęcia otrzymał nietypową karę – przetłumaczenie podręcznika twórcy skautingu Roberta Baden-Powella „Scouting for Boys” („Skauting dla chłopców”). Podczas tej pracy zapalił się do pomysłu Anglika i stał się niestrudzonym propagatorem skautingu na ziemiach polskich.
– mówił swym skautom Andrzej Małkowski.Pamiętajcie, że nie w tem jest wart człowiek, co przemyślał i przeżył, ale co zrobił dobrego na świecie.
Stopniowo ruch skautowy rozszerzył się na ziemie polskie zaboru pruskiego i rosyjskiego. W okresie I wojny światowej drużyny skautowe odegrały dużą rolę w walce o niepodległość. W 1918 roku powołano Związek Harcerstwa Polskiego.
