Magdalena Łysiak

Włoski historyk Silvano Vinceti ogłosił, że nie ma wątpliwości, iż most Romito di Laterina w prowincji Arezzo jest „bohaterem drugiego planu” na najsłynniejszym obrazie świata. Od kiedy Leonardo namalował „Monę Lisę” historycy sztuki sprzeczali się, skąd pochodzi krajobraz znajdujący się z jej plecami. Czy rzeczywiście został na nim uwieczniony„most etrusko-rzymski, Romito”? Do tej pory historycy sztuki doszukiwali się pierwowzoru także w Ponte Buriano niedaleko Lateriny czy Ponte Bobbio w Piacenzy.

Samuel Pepys był szefem kancelarii Tajnej Rady Królewskiej w Londynie, a do historii przeszedł jako autor niesamowitego pamiętnika, w którym szczerze opisywał każdy swój dzień. „Dziennik”, jak go nazwał, zaczął pisać 1 stycznia 1660 roku. Opisywał wydarzenia takie jak powrót Karola II, plotki dotyczące rodziny królewskiej, własną karierę, nadzieje związane z przyszłością, relacje z członkami rodziny, znajomymi, służbą. Nie unikał też wyznań dotyczących swoich kochanek, życie intymne stanowiło spore fragmenty memuarów. W 1665 roku opisał zarazę, która wybuchła w Anglii, a rok później wielki pożar Londynu. Jednym z ciekawych wątków owego pożaru był ten o ratowaniu parmezanu. Pepys przestał pisać 31 maja 1669 roku z powodu pogarszającego się wzroku.

Michaił Piotrowski, dyrektor Państwowego Muzeum Ermitażu w Petersburgu, który od początku głośno popiera rosyjską inwazję na Ukrainę, udzielił ostatnio wywiadu dla „Rossijskiej Gaziety”, w którym nazwał wojnę „środkiem wymiany kulturowej”, dodając, że „może ona wzajemnie wzbogacać dwie, będące w konflikcie, kultury”!

1 kwietnia 1944 roku gestapo powiesiło 16 osób współdziałających z Armią Krajową i żołnierzy podziemia. Najmłodszy z zamordowanych miał 16 lat. Ciała ofiar przez cały dzień były wystawione na widok publiczny na tzw. rynku siennym w Suwałkach. W ciągu kolejnych dni doszło do dalszych masowych zbrodni gestapo na tamtym terenie m.in. w Berżnikach, Serwach i w Podnowince.