Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Europejski Trybunał Praw Człowieka zaproponował zapłatę zadośćuczynienia dla byłego prezesa piramidy finansowej Amber Gold, by zrekompensować mu zbyt długie przebywanie w areszcie.
Osobliwą odwagą popisał się właściciel Żabki w Ostrowie Wielkopolskim – na wejściu do sklepu napisał: „Sympatyków PiS nie obsługuję, ponieważ nie pozwala mi na to klauzula sumienia”. Centrala Żabka Polska odcięła się od wybryku, słusznie podkreślając, że dyskryminowanie jakiejkolwiek grupy klientów jest niedopuszczalne.
PZPN upublicznił raport Adama Nawałki o przyczynach mundialowej klęski. Wśród nich pojawiają się m.in. niewłaściwe przygotowanie mentalne drużyny, zły dobór personalny na mecz z Senegalem, błędy w mikrocyklu ze szczególnym akcentem na trening dwa dni przed inauguracją, ustawienie taktyczne z trzema obrońcami, a także informacja o napięciach wewnątrz grupy w ostatnich miesiącach przed mistrzostwami. Pozornie brzmi rzeczowo.
Od ostatnich wyborów parlamentarnych i prezydenckich życie społeczno-polityczne w naszym kraju stało się areną bezwzględnej walki politycznej, w której jedna ze stron notorycznie manifestuje swoje poczucie wyższości. Po 1989 r. nie było zorganizowanego na tak szeroką skalę systemu, który zmierzałby wprost do zniszczenia przeciwnika politycznego.
Opozycja z impetem ruszyła przed wyborami samorządowymi z kampanią billboardową, w której straszy wizerunkiem Jarosława Kaczyńskiego i hasłem: „PiS wziął miliony, a wszystko drożeje”. Wróciło PO w starym fatalnym stylu: oskarżenia i straszenie. Riposta internautów nastąpiła błyskawicznie.
Robert Lewandowski w trzecim ważnym turnieju zagrał znacznie poniżej swoich możliwości, nie sprostał też roli lidera. Nasz najlepszy piłkarz doskonale wie, że nie spełnił nadziei kibiców. Choć jego wartość rynkowa po mundialu nieznacznie spadła, nadal jest łakomym kąskiem dla klubów z najwyższej europejskiej półki.
Opozycja rwie włosy z głowy, dziennikarski salon jest w stanie konsternacji. Partia rządząca cieszy się wyższym poparciem niż dwa lata temu. Jak to możliwe, że mimo popełnianych błędów (nie tylko wizerunkowych) i zmasowanych akcji „ulicy i zagranicy” PiS wciąż gra na nosie establishmentowi?
Kiedy Usain Bolt przejmował pałeczkę na ostatniej prostej sztafety 4 x 100 m, fani na całym świecie wstrzymali oddech, by po chwili przecierać oczy ze zdumienia, gdy z grymasem bólu skakał na jednej nodze i upadł na ziemię. Sport jeszcze raz pokazał swoje paradoksalne oblicze. Wielki zawodnik przegrał w ostatnim starcie z kontuzją.
Nihilizm, resentyment, moralność panów i niewolników (lepszy i gorszy sort), ideał nadczłowieka (nowoczesny Europejczyk). To terminy, którymi bardzo chętnie operują komentatorzy życia politycznego od lewej do prawej strony sceny politycznej. W debacie publicznej w naszym kraju co pewien czas powracają terminy niemal wyjęte z filozofii Fryderyka Nietzschego lub do niej zbliżone.
Piłkarski (i nie tylko) świat obiegła wiadomość, że francuski Paris-Saint-Germain kupił brazylijskiego gwiazdora Neymara za astronomiczną kwotę – 222 mln euro. Niemal miliard złotych za zawodnika, który nigdy nie wygrał plebiscytu najlepszego piłkarza świata? Prześledźmy te i inne „przepisy na sportowy sukces”.
Upadek „papierowych” liderów opozycji sprawił, że mainstreamowe media usilnie poszukują lidera, który mógłby jej przewodzić.
Pod przykrywką „apelu o prawdę” grupa salonowych dziennikarzy wystąpiła z kuriozalnym, rzekomo adresowanym do kolegów i koleżanek po fachu, spektaklem w gruncie rzeczy usprawiedliwiającym dzie
„Nauczyciele całej Polski, łączcie się! Ja, Sławomir Broniarz, walczę o wasze etaty i podwyżki” – można by streścić wezwanie ZNP do strajku.
Chyba jeszcze nigdy obchody święta kobiet w Polsce nie były tak gruntownie zawłaszczone i zideologizowane przez jedną grupę.
Lech Wałęsa, Jerzy Owsiak, ale też Unia Europejska, mniejszości, środowiska LGBT, feministki.
Popołudniowe zajęcia z etyki dla garstki uczniów, lekcje filozofii zarezerwowane dla uczniów elitarnych szkół. Bez wątpienia filozofia jest dziś na marginesie polskiej edukacji.
Nie trzeba było długo czekać na kolejny propagandowy spektakl tygodnika Tomasza Lisa.
Opublikowany w ostatnim „Newsweeku” artykuł Cezarego Michalskiego: „Kaczyńskiego przemysł pogardy” jest klinicznym przykładem gwałtu na dziennikarstwie.
