Zdzisław Lachowski został powołany na stanowisko zastępcy szefa BBN przez Bronisława Komorowskiego 19 października 2010 r. Do BBN trafił ze Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute, SIPRI), gdzie pełnił m.in. funkcję szefa Koreańskiego programu środków budowy zaufania oraz Projektu kontroli broni konwencjonalnej i budowy zaufania i bezpieczeństwa. W trakcie swojej pracy w BBN przewodniczył Kolegium Zastępców, a także był szefem Sztabu Komisji Strategicznego Przeglądu Bezpieczeństwa Narodowego.
Pod koniec 2011 roku „Gazeta Polska ujawniła, że z dokumentów służb specjalnych PRL wynika, że Lachowski został zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Zelwer”.
Z opublikowanych przez „Gazetę Polską” dokumentów IPN jednoznacznie wynika, że Zbigniew Lachowski spotykał się z funkcjonariuszami służb specjalnych komunistycznej bezpieki, rozmawiał z nimi oraz opowiadał m.in. o swojej pracy. Własnoręcznie napisał oświadczenie, że zachowa w tajemnicy fakt i treść rozmowy przeprowadzonej z przedstawicielem wywiadu MSW, czyli Departamentu I, który podobnie jak wszystkie cywilne służby specjalne PRL podlegał KGB.
Ponadto dziennikarze „Gazety Polskiej” ujawnili, że gdy w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego odbyły się konsultacje z przedstawicielami aparatu Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej stronę polską reprezentował właśnie Zdzisław Lachowski.
Po publikacji „Gazety Polskiej” Zdzisław Lachowski wystąpił autolustracje do Sądu Okręgowego w Warszawie.