Tytuł felietonu mi się podoba. Fajny, nie za oryginalny, ale prawdziwy. O co chodzi? Ano od pewnego czasu siedzę godzinami w bibliotece, studiując prasę z lat 90. Przy okazji poszukiwań nie mogę oprzeć się lekturze artykułów poświęconych sprawom politycznym i okołopolitycznym.
Kiedy zmieniło się postrzeganie Żołnierzy Niezłomnych? Proces był bardzo długi i skomplikowany. Trudności wynikały stąd, że na polskich żołnierzach komuniści dokonali podwójnego morderstwa. Najpierw wyeliminowali ich fizycznie, a potem starali się zabić pamięć o nich.
Nakładem wydawnictwa Dwie Siostry ukazała się książka dla dzieci „Odpowiedz mi! Dzieci pytają o intymne sprawy”. Jednak pozycja sprowadzająca miłość do seksu i posługująca się wulgarnym językiem jest – wbrew intencjom autorek – żywym przykładem tego, jak o tych delikatnych sprawach z dziećmi nie rozmawiać. A także niejedynym przykładem takiego przekroczenia granic w wytworach popkultury adresowanych do najmłodszych.
Ponad 100 mkw. paraklasztornego pomieszczenia, w którym zgromadzono 80 tys. książek. Wszystkie zamiast banalnie stać, leżą jedna na drugiej na regałach wysokich na siedem metrów, „ponieważ tak lepiej widać tytuły”. – Piękna tapeta, nieprawdaż? – pyta gospodarz tej niezwykłej, mieszczącej się w paryskim mieszkaniu biblioteki, zachwalając przy okazji jej walory akustyczne. Podobno dźwięk w tych ścianach rozchodzi się nie gorzej niż w operze wersalskiej. Kto wie, a może nawet lepiej.
Wolne kraje Zachodu, które opierają się na wartościach chrześcijańskich, mają wiele przewag nad dyktaturami i oligarchiami. Mogą wymieniać elity polityczne, mają swobody życia codziennego, zazwyczaj żyją dostatniej i stabilniej niż sąsiedzi pod rządami Łukaszenków, Putinów czy Chomeinich.
Przyznam, że pierwszą moją reakcją na ogłoszenie Piątki Kaczyńskiego było uczucie wkurzenia. Nie na samą treść propozycji oznaczających kolejne zwiększenie egzystencjalnego bezpieczeństwa Polaków, lecz na fakt, że stało się to tak późno. Jeżeli bowiem w ciągu trzech lat w miarę rozsądnego gospodarowania wspólną skarbonką (choć bynajmniej dalekiego wciąż do ideału) możliwe stało się zwielokrotnienie sumy transferów społecznych i to bez ryzyka dla budżetowej stabilności, to oczywiste staje się pytanie, co robiły poprzednie ekipy rządzące i wspierający je władcy umysłów przez minione blisko 30 lat?
W połowie ubiegłego roku Giuseppe Conte, stając na czele rządu Włoch, w swoim exposé zapowiedział wprowadzenie dochodu gwarantowanego dla osób bezrobotnych i najuboższych: do 780 euro na jedną osobę, do 1330 na rodzinę. Spotkał się z totalną krytyką opozycji. Stwierdził wtedy: „Jeśli populizm jest postawą wsłuchiwania się w potrzeby ludzi, to w takim razie przypisujemy go sobie”.
Dyskusja o Mierzei Wiślanej jest dzisiaj jedną z najbardziej absurdalnych, jakie przyjdzie toczyć rządowi. W debacie tej jedna strona używa argumentów ekonomicznych, a druga własnej fantazji. Weźmy na przykład apel, jaki wystosowali ekolodzy do premiera Mateusza Morawieckiego. Przeczytamy tam serie informacji opartych dokładnie na niczym.
Już tylko w rękach posłów jest teraz nadzieja na obniżenie rosnącego napięcia na wsi. Wszystko przez przyjęcie przez rząd nowelizacji matrycy VAT, która jeśli zostanie zaaprobowana przez Sejm, może wywołać niepotrzebne masowe niezadowolenie społeczne na wsi. Do protestujących hodowców, za sprawą przyjętej przez rząd podwyżki podatku na napoje owocowe mogą dołączyć niedługo sadownicy. Biorąc pod uwagę, że dzieje się to w okresie wyborów do parlamentu europejskiego i krajowego, jest to wspaniałe paliwo dla opozycji.
Partia Wiosna to nowa jakość na scenie politycznej, a w swoim programie troszczy się o biednych – ten przekaz usiłował wbić Polakom do głów Robert Biedroń w czasie konwencji założycielskiej tej partii. Tymczasem jego najbliżsi współpracownicy to dawne otoczenie Leszka Millera, politycy SLD z czasów afery Rywina, wielbiciele „Międzynarodówki” oraz Edwarda Gierka. A troską o biednych zajmą się zwolennicy… Leszka Balcerowicza, który jeszcze niedawno doradzał Biedroniowi jako prezydentowi Słupska.
W latach 80. na Zachodzie modna była książka amerykańskiego kulturoznawcy Neila Postmana pt. „Zabawić się na śmierć”. Autor opisywał, jak telewizja przeorała życie codzienne i kulturę nowoczesnych społeczeństw. Minęły lata i jest jeszcze gorzej.
Serial związany ze skandaliczną konferencją o Holokauście w Paryżu trwa. Była odpowiedź ministra Gowina na list Frédérique Vidal, francuskiej minister szkolnictwa wyższego, jest i riposta francuskich mediów. Co ciekawe, komentarz do listu polskiego wicepremiera zamówiono w… Polsce. W dzienniku „Le Monde” zamieszczono tekst Jakuba Iwaniuka. Już tytuł mówi sam za siebie: „Minister Gowin minimalizuje incydenty podczas wykładu o Szoah”.
Tak się już utarło, że w czasie karnawału w Niemczech można wszystko. W 2017 r. w Düsseldorfie na jednym z wozów karnawałowych ustawiono figurę Donalda Trumpa molestującego statuę wolności. Na innej – statua z szelmowską miną wymachiwała głową prezydenta USA. W tym roku ulicami Düsseldorfu przejechała m.in. platforma z Jarosławem Kaczyńskim przywiązującym do krzyża „liberalną Polskę”. Przaśne poczucie humoru karnawałowych artystów nie oszczędza też Angeli Merkel. W 2003 r. rumianą panią kanclerz z papy wetknięto do połowy w tylną część Wuja Sama. Taki żart na okoliczność topniejącego znaczenia Berlina wobec Waszyngtonu. Obyło się bez skandalu, w końcu kto chce uchodzić za gbura, gdy wszyscy są zadowoleni, wolność słowa, wolność humoru. A jednak są tematy, które nawet w karnawale stanowią tabu. Przekonała się o tym kilka dni temu nowa szefowa CDU Annegret Kramp-Karrenbauer.
Próbowałem policzyć, ile w piątce Kaczyńskiego jest wsparcia socjalnego, a ile polityki prorozwojowej. Gdyby wziąć same liczby, to według wyliczeń rządu 18 mld zł wydamy dodatkowo na dzieci, 7 mld zł (będzie trochę więcej, ale jest tu podatek, który wraca do budżetu) na emerytury i renty. To jest coś, co można nazwać polityką socjalną. Obniżanie podatków i inwestycje w połączenia autobusowe to polityka wprost prorozwojowa. Na to ostatnie wydamy 800 mln zł. Na zniesienie PIT-u dla ludzi do 26. roku życia pójdzie około 3 mld zł. I wreszcie obniżenie PIT-u i wyższe koszty uzyskania przychodu to około 10–12 mld złotych. Przypuszczam, że realna proporcja wydatków: rozwój do socjalu – to będzie jak czterdzieści do sześćdziesięciu.
Jutro czeka nas posiedzenie komisji reprywatyzacyjnej, które może stać się prawdziwym przebojem. „Wiele wskazuje na to, że kilkadziesiąt hektarów przy Jeziorze Gocławskim i działki, przez które ma przebiegać linia tramwajowa na Gocław, zostały zreprywatyzowane m.in. na osobę, która zmarła przed wydaniem decyzji zwrotowej” – powiedział Sebastian Kaleta, wiceprzewodniczący komisji weryfikacyjnej.
Polskie szkoły przez ostatnie 20 lat przeszły ogromną metamorfozę. Jak pamiętam moją podstawówkę, właściwie z pomocy naukowych nie było w niej nic poza paroma wysłużonymi mapami, drewnianym cyrklem i linijką.
Jérôme Fourquet z instytutu badania opinii publicznej IFOP przedstawił ewolucję imion nadawanych we Francji dzieciom od lat 90. do dziś. Dane te sporo mówią o przemianach socjologicznych w kraju, choć raczej nie zaskakują.
To był nokaut. Propozycje PiS przedstawione na konwencji rozpoczynającej maraton wyborczy przed wyborami europejskimi w maju i parlamentarnymi na jesieni ogłoszone przez prezesa Jarosława Kaczyńskiego i premiera Mateusza Morawieckiego zgniotły na miazgę całą narrację totalnej opozycji.