Ofiarami skandali seksualnych mogą być nie tylko skrzywdzone dzieci (choć one są nimi niewątpliwie), lecz także niesłusznie oskarżeni kapłani.
Obchody 4 czerwca w wykonaniu opozycji bardziej przypominały niezrozumiały wiec wyborczy niż prawdziwą radość ze święta, podszytą uniesieniem po majowych wyborach. Donald Tusk zagrzewał samorządowców do walki, ale jego celem nie będzie sukces w Sejmie, ale w Senacie.
Mam nadzieję, że zwycięstwo PiS w eurowyborach jest początkiem czegoś nowego. I nie chodzi tu o to, kto i o ile procent wygrał. Stała się rzecz ważniejsza (obym się nie mylił). Skończyła się w Polsce dominacja polityki opartej na strachu. I oby jak najdłużej. Bo w tej kampanii starły się tak naprawdę dwie opowieści o Polsce w UE. Opowieść PiS, partii, która czegoś chciała, coś proponowała (oczywiście możemy zarówno wiarygodność tej partii, jak i jej propozycje oceniać bardzo negatywnie).
Dość niespodziewana wizyta Andrzeja Dudy w Azerbejdżanie nasuwa pytanie: co takiego ważnego miał tam do roboty prezydent RP na tydzień przed nadzwyczaj istotnym spotkaniem z Donaldem Trumpem? Przyleciał do Baku nowym rządowym Boeingiem noszącym imię Józefa Piłsudskiego, co natychmiast kojarzy się z ideą prometejską Marszałka, w której niepodległy Azerbejdżan odgrywał istotną rolę.
Krystyna Janda odebrała z rąk prezydenta Jacka Majchrowskiego nagrodę miesięcznika „Kraków” za „mądrość obywatelską” kilka dni po tym, jak na Facebooku udostępniła grafikę pt. „Daj głos”, w której manifestuje pogardę wobec wyborców PiS.
Gdy się okazało, że prezydent Rosji Władimir Putin nie został zaproszony na obchody 75. rocznicy lądowania aliantów w Normandii, odezwała się rzeczniczka rosyjskiego MSZ, twierdząc, że inwazja w Normandii nie miała wpływu na rezultat II wojny światowej, bo ta rozstrzygnęła się dzięki zwycięstwom Armii Czerwonej pod Stalingradem i Kurskiem. Cóż, gdy pięć lat temu, mimo że było to świeżo po rozpoczęciu agresji Rosji na Ukrainę, prezydent Rosji został jednak zaproszony na obchody 70. rocznicy do Normandii, jakoś państwo rosyjskie nie mówiło, że to nie tak istotna data. A jak było naprawdę?
W związku z oskarżeniami o działalność agenturalną na rzecz Rosji niektórym pomyliły się role agenta klasycznego i agenta wpływu. W polskiej energetyce czy w telekomach działają agenci klasyczni, których celem jest blokowanie jednych decyzji i sterowanie innymi decyzjami, ale nie opinią publiczną. Głoszenie, że sojusznikiem Polski jest Rosja, że trzeba ogłosić neutralność, że bazy USA to taka sama okupacja jak sowiecka – to nie są nieszkodliwe banialuki, lecz jest to zatruwanie opinii publicznej.
Była premier Ewa Kopacz, tegoroczna laureatka plebiscytu radiowej Trójki „Srebrne Usta” za wypowiedź o rzucaniu „przez miesiąc, dwa miesiące” kamieniami w dinozaury, została wybrana na wiceprzewodniczącą grupy Europejskiej Partii Ludowej (EPL) w Parlamencie Europejskim. Przypomnijmy sobie, jak kłamała z trybuny sejmowej, że żaden fragment ciał ofiar nie został w ziemi smoleńskiej, a grunt przekopano na głębokość jednego metra. Jak skompromitowała Polskę, kiedy zgubiła się na oczach setek kamer na czerwonym dywanie w Berlinie. W tej sytuacji informacja o nowej funkcji byłej pani premier przestaje być śmieszna.
Przeciwnicy tej ustawy przekonują, że nowe prawo zepsuje rynek, zniszczy kancelarie odszkodowawcze i zaszkodzi klientom. Prawda jest jednak taka, że zaszkodzi jedynie patologiom, których na tym rynku nie brakuje. Dlatego ta ustawa jest potrzebna.
W 30. rocznicę „częściowo wolnych wyborów” z 1989 r., w których polski suweren jasno orzekł: „komuna won za Don!”, totalna opozycja urządziła w Gdańsku groteskowe teatrum – grupę rekonstrukcyjną zmowy w Magdalence, gdzie postanowiono o utworzeniu postkomunizmu w Polsce i swoistej neoarystokracji, w dużej części rodem z PKWN, która za pieniądze z moskiewskich pożyczek, FOZZ i innych afer przez 30 lat pouczała nas, jak jeść bezę w rozmiarze europejskim.
W Parlamencie Europejskim zadebiutuje Ewa Kopacz, i to nie tylko jako eurodeputowana. Według doniesień medialnych ma zostać wiceprzewodniczącą PE oraz wiceszefową grupy Europejskiej Partii Ludowej. Mając w pamięci zachowanie byłej premier przed sejmową komisją śledczą ds. VAT oraz różnego rodzaju ekstrawaganckie wyskoki w czasie, gdy była szefem rządu, możemy się spodziewać kolejnych nieszablonowych wystąpień.
Film braci Sekielskich, który mógł stać się realną płaszczyzną do dyskusji o problemie, został fatalnie wykorzystany do walki politycznej.
W dzisiejszych czasach przedsiębiorca musi być także miłośnikiem czytania. Bynajmniej nie dlatego, że dobra lektura ubogaca i czyni nas bardziej wrażliwymi na świat. W tym wypadku powód jest zupełnie inny. Chodzi nie o literaturę piękną czy klasyków filozofii, lecz o ustawy i inne regulacje, które trzeba znać, aby móc prowadzić własny biznes. Od lat jest ich coraz więcej i są coraz bardziej skomplikowane. Pierwsza lepsza ustawa podatkowa to księga, przez którą przebrnąć mogą tylko najwytrwalsi entuzjaści słowa pisanego.
Dość niespodziewanie, ale zasłużenie amerykańsko-brytyjski serial „Czarnobyl” stał się hitem na skalę światową. Przypomniał nieco już zapomnianą tragedię katastrofy czarnobylskiej w 1986 r. Większość likwidatorów reaktora nigdy nie została należycie doceniona.
„W tym roku wakacji nie ma. Wiedzą o tym działacze, parlamentarzyści. Część z nich już ruszyła w teren podziękować za dobry wynik swoim wyborcom. Nie ma czasu na odpoczynek” – powiedział wczoraj w Polskim Radiu 24 Krzysztof Sobolewski, szef komitetu wykonawczego PiS.
Dzisiejsi peezelowcy, jak to sami wymawiają, stale odwołują się nie do swoich prawdziwych ZSL-owskich korzeni sojuszników komunistycznej PZPR, ale do tradycji PSL Mikołajczyka walczącego z tą komuną albo jeszcze bezczelniej do PSL przedwojennego.
Ogłoszone wczoraj nominacje na nowych ministrów muszą zaskakiwać. Pozytywnie i negatywnie. Pozytywnym zaskoczeniem jest nominacja na ministra finansów Mariana Banasia, człowieka, który jako szef Krajowej Administracji Skarbowej wygrał wojnę z mafią paliwową i który, jeśli w podobny sposób chwyci żelazną ręką polskie finanse, to ma szansę trwale zapisać się w kronice dobrej zmiany.
Właśnie świętujemy dwie rocznice przełomowe dla „przejścia Polaków przez Morze Czerwone” – pierwszej podróży apostolskiej św. Jana Pawła II do ojczyzny (2–10 czerwca 1979 r.) i kontraktowych wyborów do Sejmu oraz wolnych do Senatu (4–18 czerwca 1989 r.). Mamy też smutną rocznicę 4 czerwca 1992 r. – „nocnej zmiany”.