Dlaczego Marek Niedźwiecki uznał, że 1104 to więcej niż 1386? To przecież proste pytanie, na które odpowiedź też powinna być prosta.
Może warto, by ci nagle oświeceni wszechwiedzący znawcy COVID-19 odpowiedzieli sobie na pytanie – dlaczego milczeli w marcu? Dlaczego w tym najbardziej gorącym czasie nie rzucali receptami ograniczania transmisji choroby na lewo i prawo?
Zamknijmy na chwilę oczy i postarajmy się wyobrazić, jak wyglądałaby Polska, gdyby wybory prezydenckie wygrał któryś z głównych kandydatów Andrzeja Dudy. Oczywiście opierając się na ich wypowiedziach i obietnicach wyborczych. Skupię się na tych najważniejszych punktach ich programu.
Trochę ucieka nam to, co dzieje się obecnie w Niemczech. A dzieje się w przestrzeni kościelnej sporo. I wcale nie chodzi tylko o zamknięte świątynie (choć to niewątpliwie jest problem), ale raczej o to, co dzieje się w ramach drogi synodalnej – dialogu na temat wewnętrznych reform w Kościele w Niemczech.
Wieści o ogólnopolskiej państwowej sieci sklepów spożywczych, która miałaby powstać na bazie firm rolno-spożywczych tworzących Krajową Spółkę Cukrową, rozsierdziły nie tylko „Gazetę Wyborczą”.
Dyskusja wokół filmu Sylwestra Latkowskiego „Nic się nie stało” jest ciekawsza niż sam film. Sam nie wiem, czy to dobrze czy źle. Źle, bo wskazuje na to, że w filmie pokazującym kulisy pedofilskiego układu w Sopocie poza kilkoma oczywistymi sugestiami „czegoś” jednak zabrakło.
Minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński zakazał dalszej działalności Muzeum Czynu Niepodległościowego na krakowskich Oleandrach. Mimo że decyzja ma rygor natychmiastowej wykonalności, „opiekun” placówki – Krystian Waksmundzki – nie chce się podporządkować, twierdząc, że żadnego pisma w tej sprawie nie otrzymał. To nie pierwsza afera związana z komendantem Waksmundzkim (tak każe się on tytułować).
Kiedy miałem parę lat i w domu była mowa o różnych krajach, pytałem mamę: „A czy oni lubią Polaków?”. Z czasem zrozumiałem, że słowa „lubić” czy „kochać” nie istnieją w języku polityki międzynarodowej.
Ta sprawa już wstrząsnęła polskimi służbami specjalnymi i może zakończyć się wielkim skandalem. Podejrzany o pedofilię pułkownik Paweł W. przez lata był jednym z najbardziej wpływowych funkcjonariuszy służb specjalnych w Polsce.
Zacznę od mało wysublimowanego kawału. Trzech duchownych wielkich religii przechwala się, kto doświadczył większego cudu.
W internecie co chwila można się natknąć na niewybredną krytykę beneficjentów programu 500+. Krytyka ta jednak jest słabo uzasadniona. Często jest pełna przekłamań, co może wynikać z niewiedzy albo zwyczajnej złośliwości. Warto więc zacząć się jej przeciwstawiać.
Przez ponad dwa miesiące byłem wrogiem publicznym numer jeden, od lewa do prawa, a prawdę mówiąc, od prawa zdecydowanie bardziej. Tak się dzieje zawsze, gdy w bieżącym klimacie ktoś usiłuje wyprzedzić fakty i opowiedzieć o przyszłości. Konsekwentnie uprzedzałem, że wejść w atmosferę grozy, i to takiej na poziomie Armagedonu, będzie łatwo, ale wyjść znacznie trudnej.
„Kto przemocą fizyczna groźbą karalną lub podstępem uniemożliwia głosowanie ten podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech” – ten artykuł 249 Kodeksu Karnego zacytował dzisiaj w rozmowie z redaktorem Jackiem Prusinowskim (Radio Plus) senator PSL Michał Kamiński.
Nowa pierwsza prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Manowska jest osobą o niewątpliwym dorobku zawodowym, zarówno orzeczniczym, jak i naukowym, pozostając osobą, której poglądów politycznych nie znamy. Na szczęście!
Jak wyglądałaby Konstytucja RP, gdyby pisali ją dzisiejsi działacze PO? Z pewnością zaczynałaby się od preambuły: „Wszystkie prawa i obowiązki głowy państwa, organów administracyjnych, sądów i innych organów działają, jeśli w Polsce rządzi Platforma Obywatelska.
Kryzysy pokazują nasze prawdziwe oblicze. Unaoczniają też, że pewne pojęcia, wartości i postawy są ponadczasowe.
Sytuacja awaryjna w Platformie Obywatelskiej, która zaowocowała zmianą kandydata na prezydenta z Małgorzaty Kidawy-Błońskiej na Rafała Trzaskowskiego, będzie miała bardzo interesujące konsekwencje dla przebiegu tej najdziwniejszej kampanii wyborczej w historii polskich wyborów.
Platforma Obywatelska zrobiła to, co zawsze, czyli oszukała własnych wyborców i w ostatniej chwili zmieniła kandydata w wyborach prezydenckich. Nie ma już „Prawdziwej Prezydent” Małgorzaty Kidawy-Błońskiej, zastąpił ją Rafał Trzaskowski, włodarz miasta stołecznego.