Ślub Jadwigi i Władysława – w naszych duszach

Każdy królewski ślub wymaga, rzecz jasna, spojrzenia na takie wydarzenie z punktu widzenia polityki. Z jakiego rodu władca, z jakiej dynastii małżonka – oto ważne kwestie, jakie każdy historyk weźmie na warsztat, gdy mówić będzie o królewskich ślubach. Ale ten ślub, który odbył się 18 lutego 1386 roku w katedrze na Wawelu, miał dla Polski znaczenie fundamentalne. Już nie tylko polityczne, lecz także cywilizacyjne, a jego skutki w jakiejś mierze odczuwamy do dzisiaj. Chodzi o to, że na ślubnym kobiercu stanęli 12-letnia Jadwiga z dynastii Andegawenów (od dwóch lat będąca już formalnie królem Polski) oraz Władysław Jagiełło, wielki książę litewski, który trzy dni wcześniej przyjął chrzest.

Marek Świerczek jest autorem m.in. książki "Śpiące psy"

ZOBACZ PODOBNE

Marek Świerczek dla Niezalezna.pl o szpiegu w MON. "Nie należało przerywać tej gry"

Zaczynała się wspólna „podróż przez historię” dwóch państw i dwóch narodów – polskiego i litewskiego, które przez kolejne pieczętowanie tego politycznego „ślubu” narodów tworzyć miały unię, stanowiącą sens i treść Rzeczypospolitej. Jak spojrzeć na ten ślub z dzisiejszej perspektywy? Otóż na myśl nam przyjdą te wyobrażenia, które każdy Polak wynosi i z domu, i ze szkoły. Będzie tam i Horodło, i Grunwald, kiedy krzyżacka moc doznała upokorzenia ze strony Polaków i Litwinów. Będzie tam także Paweł Włodkowic na soborze w Konstancji, udowadniający w procesie sądowym, że to właśnie Polacy i Litwini, a nie niemieccy Krzyżacy, w prawdziwy sposób krzewią Ewangelię (słowem i czynem pełnym miłości, a nie mieczem). Ale też znajdzie się tam miejsce dla wspólnej walki z zaborcami w kolejnych powstaniach w wieku XIX czy też los narodów doświadczonych piekłem bolszewizmu i okupacją sowiecką. Nie byłoby tej ostatniej wizyty polskiego prezydenta Karola Nawrockiego w Wilnie i wspólnego z prezydentem Litwy pochylania głowy w szacunku dla czynu powstańców. Nie byłoby Cmentarza na Rossie. I grobowca, na którym wyryto napis: „Matka i serce syna”… Tego wszystkiego by nie było i w naszych duszach, gdyby nie ów ślub z 18 lutego 1386 roku…