Hasło „Tusku, musisz” pierwszy raz pojawiło się w 2007 roku, niedługo przed wyborami, na okładce postkomunistycznej „Polityki”. Chodziło wówczas o wygraną z PiS. Musiał, więc wygrał, a potem hasło powracało wielokrotnie. Tyle razy, że wrzucając je w wyszukiwarkę, zwykły człowiek nawet tych początków sam już raczej nie ustali. Tusk musiał startować na prezydenta, ale nie wystartował, potem znowu coś musiał, potem znowu, nawet teraz mnóstwo stron i grup krzyczy, że premier coś musi. Przede wszystkim, oczywiście, rozliczać i karać, innych rzeczy twardy elektorat nie wymaga. Zdarzali się i tacy, którzy pisali odwrotnie, że wcale nie musi. Najczęściej byli to różni prawicowi komentatorzy i kpiarze, ale zdarzyło się i „Gazecie Wyborczej”. Ta uważała, że Tusk nie musi płynąć z prądem ksenofobii, której według tego środowiska kiedyś Platforma, a dziś Koalicja Obywatelska ulega na każdym kroku. Odnoszę jednak wrażenie, że za chwilę pojawią się nowi adresaci tego wyzwania, ponieważ trzeba będzie na szybko wykreować eks-Platformie jakiegoś koalicjanta, nową Trzecią Drogę. Ktoś krzyknie więc: „Rysiek, musisz!” do Petru albo „Rafał, musisz!” do Trzaskowskiego albo Brzoski. Po wyborach, jeśli głosy ułożą się tak, by wywołać chichot historii, może nawet do Mentzena ktoś napisze: „Sławek, musisz!”. Tylko czy ktoś odważy się wykreować nową partię, choćby w pozornej tylko kontrze do Tuska? Chętni są, ale czy wystarczy im siły, gdy media zaczną ich niszczyć, jak niszczyły nieraz Hołownię, zanim Tusk dał sygnał do odwrotu? Dziwny to będzie sezon polityczny. Ktoś znów będzie musiał oszukać część nieprzypisanego do nikogo na stałe elektoratu, by po głosowaniu było znów tak, jak jest teraz. Sam Tusk raczej już wiele nie zdziała. Afery pogłębiają degrengoladę, czynią szamotaninę bardziej rozpaczliwą, a kolejne polityczne złota okazują się tylko balastem. Ktoś więc będzie musiał… pomóc.
…musisz!
Czy ktoś odważy się wykreować nową partię, choćby w pozornej tylko kontrze do Tuska?
