W odciskach z Liang Metanduno intrygujący jest także ich kształt. Niektóre opuszki palców wydają się celowo zwężone jakby spiczaste, co tworzy obraz przypominający wyglądem pazury. Podobne zniekształcenia znaleziono w innych jaskiniach Indonezji co sugeruje jakąś lokalną tradycję artystyczną. Choć krytycy tej teorii twierdzą, iż ów spiczasty efekt może być też wynikiem ruchu podczas aplikacji pigmentu.
Datowanie sztuki jaskiniowej jest trudne, ponieważ w pigmentach często nie ma materiału organicznego do datowania radiowęglowego. W tym przypadku spróbowano zbadać osady kalcytu, które uformowały się nad warstwą pigmentu. Skoncentrowano się przy tym na odciskach dłoni w kolorze brązu, gdyż wszystkie inne rysunki naskalne w jaskini, a także w rejonie –szczególnie wizerunki zwierząt i postaci ludzkich – okazały się znacznie młodsze, niektóre powstały około 4000 lat temu. Ten rozstrzał pokazuje, że ludzie wielokrotnie wracali do tych jaskiń na przestrzeni wieków.
Pozostaje pytanie: kto odcisnął swoje dłonie na ścianie jaskini? Autorzy artykułu opublikowanego w „Nature” zauważają, że „nie ma oczywistej metody” dla identyfikacji ludzkiego gatunku, który stworzył te obrazy. Jednak skoro najstarsza sztuka ścienna w indonezyjskiej jaskini powstała u zarania wielkich migracji to pokazuje, że wędrujący ludzie nieśli ze sobą w pewien sposób dojrzałą kulturę artystyczną.
