Koalicja 276 to deska ratunkowa w związku z kiepskimi wynikami sondażowymi Koalicji Obywatelskiej. Borys Budka nie zamierza rezygnować z funkcji przewodniczącego i szuka wyjścia z kryzysu. Zapowiadana jako game changer konwencja PO nikogo jednak nie zaskoczyła, łącznie z krytykami rządu Zjednoczonej Prawicy.
Oczywiście ja grzesznik takiej wiedzy od Pana Boga nie mam. Powiem więcej, czasem nawet lekko dziwię się Stwórcy, bo fakt, że Jarosław Kaczyński potrafi załatwiać Boże sprawy tak, żeby nie było nawet wiadomo, że je sprawił, pewnie mu w niebiosach plusuje.
W polskich dyskusjach nad obecnymi wydarzeniami w Rosji w związku z próbą otrucia, a potem uwięzieniem lidera rosyjskiej opozycji Aleksieja Nawalnego bardzo szybko ktoś wyskakuje z pytaniem: a po co bronić tego Nawalnego? Kim on jest? Przecież to nacjonalista, nie chce oddać Krymu, co Polska ma z bronienia go?
Stopniowe szczepienia przeciw COVID-19, rosnąca liczba ozdrowieńców oraz znoszenie obostrzeń dotyczących gospodarki pozwalają z mocno ostrożnym wciąż optymizmem patrzeć w przyszłość. Nie bez znaczenia są sygnały z zewnątrz: z raportu Komisji Europejskiej wynika, że Polska znajduje się wśród czterech unijnych krajów o największej stabilności budżetowej.
Gdy patrzę na sondaże polityczne, to nie wiedzieć czemu przypomina mi się bajka o Strusiu Pędziwietrze i Kojocie Wilusiu. Pamiętają Państwo tę kreskówkę, w której przebiegłe ptaszysko wiecznie uciekało przed nieudolnym, acz upartym jak osioł, psowatym?
Sondaż dotyczący stosunku Polaków do Kościoła katolickiego potwierdza niekorzystny trend. Aż 41 proc. deklaruje negatywny stosunek do niego, przy 37 proc. głosów pozytywnych.
Polskie media niewiele informują ostatnio o dalszych losach gazociągu Nord Stream 2, a szkoda, bo okazuje się, że budowa trwa nadal i statek „Fortuna” 6 lutego ponownie rozpoczął układanie rur gazociągu na wodach duńskich.
Prawdopodobnie jeszcze w lutym sejmowa komisja kultury i środków przekazu odbędzie posiedzenie poświęcone sprawie nękania polskich dziennikarzy przez wydawnictwo Axel Springer.
Po ubiegłorocznym serialu z przyszłością koalicji w tle i krytyce Solidarnej Polski ze strony kierownictwa Prawa i Sprawiedliwości, teraz w wizerunkowe tarapaty wpadło Porozumienie. Jarosław Gowin nie komentuje zamieszania i ewidentnego podziału na jego zwolenników i kilku rozłamowców.
Wrócę do sobotniej konferencji prasowej Borysa Budki i Rafała Trzaskowskiego. Toż to był festiwal dwóch bezradnych facetów! Tak naprawdę czego dowiedzieliśmy się z tej konferencji? Po pierwsze tego, że PO jak nie miała, tak nie ma żadnego programu. Te bełkotliwe wywody, że oni zrobią nowy Sąd Najwyższy, Trybunał Konstytucyjny, a TVP Info zlikwidują, przecież już słyszeliśmy.
Nie ma polskiej pobożności, nie ma budowania Kościoła i nowego człowieka bez kultu Niepokalanej Matki Kościoła.
Mamy dziś na świecie, a także w Europie, w tym w Polsce, wielką zarazę. Wielka zaraza miała miejsce w Europie również w XIV w. – była to dżuma. Właśnie w tym czasie włoski pisarz Giovanni Boccaccio napisał słynny „Dekameron”. Jego celem było umilenie ludziom czasu szczególnie trudnego i spowodowanie, żeby się czasem chociaż uśmiechnęli. Dziś to samo, po siedmiu wiekach, jest moją intencją.
7 lutego minęły 34 lata od zakończenia procesu toruńskiego, w którym wyrok usłyszeli wykonawcy zabójstwa ks. Jerzego Popiełuszki. Inspiratorzy tej zbrodni nigdy nie zostali ukarani − nie spotkał ich żaden ostracyzm. Podobnie zresztą jak tych, którzy uruchomili i obsługiwali machinę kłamstwa.
W naszym imieniu „minister spraw zagranicznych” Unii Europejskiej, którego nazwisko nie jest warte wymienienia, płaszczył się w Moskwie, żeby uzyskać rosyjską szczepionkę, co by zatarło blamaż UE w sprawie organizacji szczepień.
Komentujący groteskową konwencję PO dziwią się, że wśród celów ugrupowania nie było właściwie nic z propozycji dla zwykłych ludzi. Że owszem były ogólniki o poprawie sytuacji w służbie zdrowia i obietnice darmowych laptopów dla dzieci, ale prócz tego nic. Tymczasem przekaz ten wcale nie był dla zwykłego Kowalskiego.
W ostatnim tygodniu nie było dnia, aby politycy Koalicji Obywatelskiej nie zapewniali, że będzie to wiekopomna chwila, gdy zaprezentują swój przełomowy dla polskiej sceny politycznej program. Po sobotniej konwencji już wiadomo: po nim ani widu, ani słychu.
Strajk Dziewczyn Wrzesińskich – pod taką nazwą organizują manifestacje feministki we Wrześni. Nawiązuje ona do strajku wrzesińskich dzieci, które w 1901 r. nie chciały modlić się po niemiecku. Byłem więc pewien, że feministki rozpoczną od jakiejś pięknej, polskiej modlitwy, a tu nudne wrzaski antykościelne.
Nie wiem, czy ostatecznie rozwiązany został problem, który przed paroma miesiącami nagłośniły „Wysokie Obcasy”, mianowicie część środowisk żądających prawa do swobodnego zabijania dzieci w łonach matek obraziła się na organizację pani Lempart, że ta nazywa się „Ogólnopolski Strajk Kobiet”.