Polska wygrywa – pokazaliśmy skuteczność instytucji i odpowiedzialność. To się nie musi podobać naszym sąsiadom, zatem nie dziwi ani gorliwość niemieckich mediów, by świadomość tego niszczyć, ani gorliwość służących interesom zewnętrznym polityków głoszących, że „Polska sobie nie radzi” i „należy umiędzynarodowić kwestię kryzysu na granicy polsko-białoruskiej”.
Arabska Al-Dżazira przyłączyła się do rosyjskich i białoruskich mediów, atakując Polskę przy użyciu… Mai Ostaszewskiej. To nie jest zły dla naszego kraju przekaz.
Być może najbardziej niedocenianym kontekstem kolejnego ataku, jaki Federacja Rosyjska przypuściła na Polskę, jest jego logiczne i uporządkowane miejsce w trwającym nieprzerwanie od momentu osadzenia na Kremlu Władimira Putina procesie odtwarzania rosyjskich wpływów na terenie dawnego ZSRS i Układu Warszawskiego.
W wytworzeniu odpowiedniego wizerunku sytuacji na granicy polsko--białoruskiej na świecie chodzi o to, by międzynarodowa opinia publiczna widziała ją jako konflikt dwóch państw. Wówczas zacierają się granice między agresorem a atakowanym, można lepiej medialnie sprzedać cierpienia tzw. uchodźców i uruchomić proces pokojowy prowadzony pod patronatem innych.
W czwartek w Warszawie odbyć miało się widowisko słowno-muzyczne „Chopin też był uchodźcą”. Zapowiedziano udział kilku weteranów polskiej estrady, aktorek i muzyków, a dochód obiecano przeznaczyć na pomoc dla koczujących w pobliżu polskiej granicy. Wydarzenie w poprzedzających je dniach było dość mocno promowane przez media, które wpisują się w doktrynę Iwony Hartwich („przyjmować jak leci”) i równie mocno krytykowane przez przeciwników wpuszczenia do Polski turystów z białoruskiego tranzytu. Tak czy inaczej, o koncercie było bardzo głośno, nim się odbył.
Warto jednak zaglądać na karty polskiej klasyki literackiej, nawet takich opluwanych przez różne profesorskie gdule rasistów (w domyśle: także faszystów i antysemitów), jak Henryk Sienkiewicz. Dowiedzieć się odeń możemy, iż po katastrofie wojny domowej wywołanej przez warcholstwo polskiego szlachcica Zenobiego Chmielnickiego, który dla prywaty rozpętał kozacki bunt, gdy się go udało z najwyższym wysiłkiem stłumić - na osłabioną Rzeczpospolitą napadł potężny wróg zewnętrzny. Co zaś najgorsze, znalazł wewnątrz kraju całkiem sporo zwolenników.
Pod polską ambasadą przy UE w Brukseli na dwie demonstracje tam zwołane przyszło… pięć osób. Średnia: dwie i pół. Pierwsza demo była przeciwko „polexitowi”, a druga przeciwko „mordowaniu dzieci i kobiet” (!) na granicy Białorusi i Polski.
Pamiętają jeszcze Państwo na pewno brawurowe wejście Henryki Krzywonos do świata wielkiej polityki.
Na ten dokument czekało wielu, dotyka on bowiem sedna podejścia do „wojen kulturowych” w Kościele i polityce. Wbrew zapowiedziom stanowisko amerykańskich biskupów nie wymienia nikogo z nazwiska i jest raczej umiarkowane.
Odchodząca kanclerz Angela Merkel (wraz z paroma innymi politykami) mogłaby na pożegnanie swojej kariery politycznej napisać bestseller. Proponuję tytuł: „Poradnik dla dyktatora”.
Cywilizacja zachodnia staje się coraz bardziej utylitarystyczna i hedonistyczna: liczą się przede wszystkim korzyść, wygoda, satysfakcja własna i przyjemność. Deprecjonowane zaś są wartości moralne. Zanika poczucie winy za grzechy.
Tuż przed agresją Rosji na Ukrainę w 2014 r. służby rosyjskie stworzyły portal dla miłośników kotów. Portal, który stał się hitem na całym świecie, przedstawiał historię Ukraińca, który otworzył olbrzymie schronisko dla bezdomnych kotów. Wielbiciele tych zwierząt nie szczędzili słów uznania dla wspaniałego Ukraińca, a z najdalszych zakątków świata płynęły podziękowania i słowa poparcia dla jego pracy. Dlaczego służby rosyjskie zajęły się kotami?
Jednym z większych problemów wolnej Polski jest całkowite oderwanie się większości elit od społeczeństwa, od wspólnoty narodowej. Dla wielu ludzi znanych z działalności publicznej w dobrym tonie jest kpienie z patriotyzmu, barw narodowych, polskiego wojska czy atakowanie idei suwerenności Polski. Nie jest to przypadek, polskie elity od XVIII w., z krótką przerwą na okres międzywojenny, są kształtowane przez zaborców i okupantów.
„Psy”, „śmiecie”, „zbiry”, „niegodni polskiego munduru” – tak rzekome „polskie elity” określają żołnierzy – dostaje im się za to, że realnie strzegą polskiej granicy na Wschodzie i codziennie konfrontują się z nasyłanymi od strony Białorusi prawdziwymi zbirami i nieświadomymi ofiarami werbunkowej propagandy, którzy przestępczo usiłują wedrzeć się do Polski.
Zdumiewająca jest zbieżność dat ostatniego ataku na naszą wschodnią granicę i próby obalenia rządu wraz z doprowadzeniem do destabilizacji politycznej. Gdyby obydwie akcje zakończyły się sukcesem, to Polskę zalewałby tłum imigrantów, z których część prowadziłaby akcje terrorystyczne. Jednocześnie władza zostałaby całkowicie sparaliżowana brakiem większości zdolnej do rządzenia. Niemożliwe byłoby przeprowadzenie nowych wyborów, jeżeli zdecydowano by się wprowadzić stan wyjątkowy. Z kolei rozpisanie wyborów uniemożliwiłoby sięgnięcie po stany nadzwyczajne. Taki scenariusz był dosłownie o włos. Jego kluczowym elementem był powrót Donalda Tuska do polityki. Nie ma wątpliwości, że te same siły, które dążyły do błyskawicznego obalenia rządu, robiły, co mogły, żeby doprowadzić do przerwania granicy.
Unia Europejska musi poważniej przejąć się afgańskim kryzysem humanitarnym. Odkąd talibowie przejęli kontrolę nad Afganistanem w połowie sierpnia 2021 r., sytuacja ludności tego kraju leżącego na pograniczu Azji Środkowej staje się coraz trudniejsza.
Nasz kraj postawił kolejną granicę. Tym razem Putinowi i Łukaszence, którzy chcieliby wywołać kryzys humanitarny w Unii Europejskiej. Obaj dyktatorzy, którzy na co dzień depczą prawa człowieka w swoich krajach, odwołali się do zasad humanitaryzmu państw Zachodu.
11 listopada w siedleckim parku znaleziony został nieprzytomny 35-letni franciszkanin. Obrażenia głowy duchownego wskazywały na napaść i pobicie. Ranny kapłan zmarł następnego dnia rankiem. Kilka dni później na Dolnym Śląsku pijany agresor groził księdzu śmiercią, po czym go pobił.