Czy wyobrażają sobie Państwo, co działoby się po decyzji sądu nakazującej wycofanie z kiosków tygodników „Polityka” i „Newsweek” czy też – co słabo wykonalne – jakichś dodatków do nich? I gdybyśmy my, mimo nieprawomocności postanowienia, zaapelowali do Czytelników, by straszyli kioskarzy, że sprzedają te gazety nielegalnie?
„Albo pan Czarzasty nieudolnie udaje cynika zdolnego do dowolnej podłości, albo po prostu jest człowiekiem cynicznym i podłym”, „Czarzasty bierze świadomie udział w okłamywaniu ludzi” – kto to powiedział? Ano Adam Michnik, zeznając przed komisją ds. afery Rywina.
W przeddzień rocznicy bitwy pod Grunwaldem odbyło się programowe forum Koalicji Obywatelskiej. Nie będę snuć tu aluzji do proniemieckiej linii PO, jej politycy promując hasztag #TwójSzwab, zrobili to sami. Ale jest w „Krzyżakach” Sienkiewicza postać, która przyszła mi na myśl, gdy słuchałem o grochu z kapustą, jaki obiecał Polakom Grzegorz Schetyna. To Sanderus, handlarz relikwiami, co ma dla każdego coś miłego.
Wyśmiewanie wioskowych głupków głosujących na PiS – taką nowatorską metodę prowadzenia kampanii bezpośredniej wymyślił Bartosz Arłukowicz. Wcześniej ogłosił w „GW”, że rozmowy z wyborcami PiS się nie boi. Faktycznie! Z filmików kampanijnych to aż bije.
„Każdy z nas w ręku trzyma nóż, ślinią się poderżnięte gardła” – marzył o rozprawie z elitami III RP w piosence „Bal u senatora 93” Grabaż z Pidżamy Porno. W imię czyjej krzywdy, definiował w 1993 r. trafnie: „O nas zapomniała historia, po imieniu nam woła bieda, choć sprzedaliśmy wszystko, co można było sprzedać”. Jest rok 2019 i Grabaż pomstuje na PiS: „Daliśmy się zagarnąć żulom”, „chrust na stosy już się zbiera”.
Na ulicach stolicy Gruzji, w której stoi pomnik Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, a przez centrum miasta przebiega jego ulica, słychać znów przepiękną pieśń „Putin chujło”.
„Jak iść na procesję i nie zwariować” – gdy zobaczyłem ten tytuł na Onecie, pomyślałem, że to jakieś mądrości feministek czy antyklerykałów. Tymczasem okazało się, że autorem zdań „oblepiamy Go złotem, mimo że On czuje się w nim niekomfortowo” czy „zagłuszany Jego szept trąbami i piskiem sprzęgających głośników” jest jezuita o. Paweł Kowalski. I przypomniały mi się moje pierwsze procesje, gdy jako przejęty ministrant z Sołacza z dzwonkiem byłem obsypywany kwiatkami przez dziewczynki. W stanie wojennym procesje miały posmak buntu, jak niegdyś pod zaborami.
Donald Tusk pochwalił się w Gdańsku uczestnictwem w pielgrzymkach Jana Pawła II. „Wielu” – podkreślił. „Uwierzcie w to, że to, o co wy walczycie, to jest to, o czym mówił polski papież” – przemawiał do KOD i Obywateli RP. Zanosiło się na to, że za moment Tusk zaintonuje znaną z pielgrzymek papieskich, a niedawno cytowaną przez Donalda Trumpa pieśń ze słowami „My chcemy Boga w książce, w szkole”. A potem sędzia Gersdorf i płk Mazguła zaśpiewają na dwa głosy mniej pamiętaną jej zwrotkę: „My chcemy Boga w wojsku, w sądzie, w rozkazach królów, w księgach praw. W służbie na morzu i na lądzie. Spraw to, Maryjo, spraw, o spraw”.
„Róbcie, jak uważacie, bylebyście wy i wasza partia później tego nie żałowali” – miał powiedzieć zrezygnowany Leonid Breżniew Edwardowi Gierkowi, który uznał, że nie może nie wpuścić Jana Pawła II do własnej ojczyzny latem 1979 r. No i zaczęło się to, czego początki zapamiętałem jako 7-letnie dziecko podnoszone przez ojca do góry, żeby zobaczyło papieża w Gnieźnie.
Procesja z monstrancją wyglądającą jak kobiecy narząd płciowy i feministki madonny z tęczowymi aureolami – tak wyglądał „pokojowy” marsz równości w Gdańsku. Mieszkańcy Pleszewa i Świebodzina, o których mówił Rafał Grupiński, dostali sygnał, jak będzie to wyglądało – ewolucyjnie, za jakiś czas – w ich miasteczku, jeśli władzę przejmie PO z przystawkami. I w takich „uroczystościach” będzie uczestniczył u was wójt, jak w Gdańsku Aleksandra Dulkiewicz. Podoba się?
„Tego nie możemy mówić w Pleszewie czy Świebodzinie, bo nas ludzie przepędzą” – tak Rafał Grupiński odpowiedział manifestantowi, który wskazał mu palcem transparent „Małżeństwa, adopcje, prawa LGBT”. Grupiński zapewnił, że opozycja będzie działała w tych sprawach „progresywnie”, ale po wyborach.
Przy okazji wykładu Donalda Tuska na 100-lecie uniwersytetu poznańskiego, zajmującego w światowych rankingach mało chlubne miejsce w przedziale od 801. do 1000., szczyty hipokryzji pobił absolwent tej uczelni Jacek Jaśkowiak, który jako student był aparatczykiem siermiężnej organizacji partnerskiej sowieckiego Komsomołu – Związku Młodzieży Wiejskiej. Ogłosił on, że za komuny UAM stanowił „ostoję niezależności”. O, a kiedy to?
W latach 90. zarzucano Jarosławowi Kaczyńskiemu, że mówi zbyt akademickim językiem o sprawach dla ludzi abstrakcyjnych. Kaczyński wyciągnął wnioski: stworzył program, który połączył niepodległość z aspiracjami zwykłych Polaków. Jego język stał się mniej akademicki, a i trochę bardziej akademicki stał się język ulicy. Tymczasem wykład Donalda Tuska dowiódł, że zajmując wysokie stanowisko w UE, nie rozwinął się on, nie poszerzył horyzontów, nie zyskał nowych atutów.
W dniu, w którym odbywał się okrągły stół w sprawie oświaty, wiceprzewodniczący ZNP Krzysztof Baszczyński, notabene były poseł SLD trzech kadencji, zapowiedział, że jego związek „przegrupowuje siły” i teraz będzie się dogadywał z… sędziami i lekarzami rezydentami. Rzeczywiście, niezwykle merytoryczna zapowiedź, przepełniona troską o edukację!
- Jakie są pierwsze skojarzenia z robotem w wyszukiwarce Google? Robot kuchenny, robot do gotowania, robot do prasowania, robot do czyszczenia, robot do dojenia krów, robot do mycia okien, wreszcie robot do lodów! – z robotem, aktywistą ruchu LGBTR (lesbijki, geje, biseksualiści, trasseksualiści, roboty – przyp. red.) rozmawia Piotr Lisiewicz.
