Jawne bezprawie – tak najkrócej można podsumować opinię części sędziów Sądu Najwyższego. Bunt „fioletowych ludzików” przybrał formę wypowiedzenia lojalności polskiemu państwu i zakwestionowania fundamentów ładu konstytucyjnego. Już samo procedowanie, mimo wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest obrazą prawa.
Na wniosek pierwszej prezes Sądu Najwyższego Małgorzaty Gersdorf trzy „stare” Izby tego sądu na posiedzeniu niejawnym mają rozstrzygnąć, czy sędziowie „nowych” izb: Dyscyplinarnej i Kontroli Nadzwyczajnej, są sędziami, co w sytuacji gdy sprawa zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest już jawnym pogwałceniem porządku prawnego.
Marszałek Senatu Tomasz Grodzki postanowił ratować praworządność w Polsce poprzez… łamanie praworządności. Zgodnie bowiem z Konstytucją RP prawo do wypowiadania się na forum międzynarodowym w imieniu Rzeczypospolitej mają prezydent, premier oraz minister spraw zagranicznych.
Wyobraźmy sobie, że jesteśmy sługami ciemności i chcemy zawiązać spisek przeciwko trzeciej osobie w państwie. Czy w tym celu poszlibyśmy do zupełnie nieznanej nam osoby z grubą kopertą i propozycją złożenia fałszywego świadectwa, a więc czynu, za który można spędzić kilka lat w więzieniu?
Abp Marek Jędraszewski w wywiadzie dla TV Republika powiedział słowa, które dla każdego chrześcijanina powinny być oczywiste jak oddychanie. To człowiek jest koroną stworzenia i to przez pryzmat unikalnej wartości każdego z nas należy oddzielać dobro od zła. A wszelkie „izmy”, które ponad człowieka wynosiły inne wartości (np. klasę robotniczą, „aryjską rasę”), zawsze kończyły się tym samym – masową zbrodnią.
Sprawa ewentualnego przyjmowania kopert przez prof. Tomasza Grodzkiego, dziś marszałka Senatu, ma dwie warstwy. Na płaszczyźnie prawa karnego trudne zadanie spoczywa na organach ścigania. Trudne, bo łapówkarstwo z natury rzeczy odbywa się w czterech ścianach i niełatwo je udowodnić.
Tym razem ciamajdan skończył się, zanim się zaczął. Frekwencyjną klapę ulicznych protestów w obronie grupy trzymającej władzę w sądach najlepiej oddaje fakt, że Donald Tusk znalazł inne obowiązki niż uczestniczenie w demonstracji, do której sam wzywał.
Zgodnie z artykułami konstytucji praworządność oznacza bezwzględny nakaz dla każdego funkcjonariusza reprezentującego państwo polskie działania „w granicach i na podstawie prawa”. Tymczasem niektórzy sędziowie poczuli się uprawnieni do wydawania werdyktów bez jakiejkolwiek podstawy prawnej.
Miarka się przebrała. Izba Pracy Sądu Najwyższego orzekła, że demokracja w Polsce jest nielegalna, a konkretnie inna izba tego samego sądu oraz Krajowa Rada Sądownictwa.
„W końcu normalność zawitała do Rady Warszawy. Nie będzie tradycyjnego opłatka z udziałem duchownych w przerwie sesji rady miasta” – triumfalnie obwieścił Wojciech Karpieszuk, pełniący obowiązki dziennikarza „Gazety Wyborczej”.
„Czekamy ciebie, czerwona zarazo, byś wybawiła nas od czarnej śmierci” – pisał powstańczy poeta Józef „Ziutek” Szczepański. I dodawał: „Żebyś ty wiedział, nienawistny zbawco, jakiej ci śmierci życzymy w podzięce”.
Inauguracja Sejmu IX kadencji odbyła się bezpośrednio po 11 listopada, kiedy to świętowaliśmy 101. rocznicę odzyskania niepodległości. Rocznica ta nieodmiennie powinna przypominać, że samo istnienie Niepodległej nie jest dobrem danym nam raz na zawsze. Wręcz przeciwnie, suwerenność trzeba było krwawo wywalczyć, zadaniem obecnych pokoleń jest ją umacniać.
Trybunał Sprawiedliwości UE wydał z siebie kolejny absurdalny werdykt. Kaskada nonsensów zaczyna się od braku własnej kognicji do rozpoznawania spraw z zakresu organizacji wymiaru sprawiedliwości w Polsce.
Protesty wyborcze według opozycji dzielą się na „pisowskie” i „niepisowskie”. Te drugie, rzecz jasna, są merytoryczne, a pierwsze są „zamachem na demokrację”, „braniem Senatu siłą”, co ma uzasadniać wezwania do ulicznych demonstracji i interwencji OBWE. W rzeczywistości protestów złożono tyle, co przy okazji każdych wyborów, i nie ma nic sensacyjnego w fakcie, że komitety wyborcze korzystają z przysługujących im uprawnień.
Kapitan Grzegorz Piotrowski, morderca bł. ks. Jerzego Popiełuszki, podczas procesu brutalnie atakował nie tylko kapelana Solidarności, lecz także Kościół katolicki.
Wybory parlamentarne, więc i cisza wyborcza, przypadły tym razem w rocznicę trzeciego objawienia fatimskiego oraz w Dniu Papieskim. Cisza, także ta wewnętrzna, sprzyja rozważaniom, w szczególny sposób skupionym na fundamentach naszej przyszłości. Postacie św. Jana Pawła II i innych gigantów ducha i intelektu, jak prymas Stefan Wyszyński czy bł. ks. Jerzy Popiełuszko podążający w białym orszaku męczenników, jak kamienie milowe wskazują jasny kierunek i pozwalają odnaleźć orientację we mgle nawały nowinkarskich ideologii i towarzyszącej im propagandy.
- Podobnie jak były prezes Trybunału Konstytucyjnego, korzystając z "potrzeby chwili", I prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Gersdorf uzurpuje sobie kompetencje do kwestionowania legalności funkcjonowania różnych podmiotów TK – mówi w wywiadzie dla tygodnika "Gazeta Polska" prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska. W rozmowie z Katarzyną Gójską i Adrianem Stankowskim prezes TK stwierdza też: "Uważam, że dyskutowanie spraw polskich poza granicami i umożliwianie zewnętrznego ingerowania w kształt naszej niezależności w mojej opinii stanowi zaporę w budowaniu nowej, nowoczesnej tożsamości Polaków zakorzenionej w tradycji i kulturze".
