Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Rosyjska agresja na Ukrainę sprawiła, że ważny strategicznie kraj, jakim jest Finlandia, z rosyjskiej kolonii, a potem państwa neutralnego i marginalizowanego, dzięki staraniom o dołączenie do Sojuszu Północnoatlantyckiego, stał się częścią zachodniego systemu bezpieczeństwa. Tym samym przyczynił się do międzynarodowej izolacji Rosji.
Trwają prace nad wizją nowego ładu w Europie po zakończeniu wojny na Ukrainie. Prawdopodobnie ścierać się będą dwie wersje – kontynentalna, zakładająca miękki stosunek wobec Rosji, postulowana przez Niemcy i Francję, oraz euroatlantycka, kontynuująca twardy kurs wobec Kremla, forsowana przez Stany Zjednoczone i Polskę.
Podczas gdy Polska oraz inne kraje Trójmorza, wspomagane przez Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię, odgrywają kluczową rolę w dostarczaniu broni i pomocy humanitarnej Ukrainie, Emmanuel Macron i Olaf Scholz dzwonią na Kreml z coraz bardziej niedorzecznymi pomysłami.
Jak na każdej wojnie w obiegu publicznym dominuje głównie propagandowa dezinformacja. Mamy więc z jednej strony triumfalizm strony ukraińskiej – niewprawny odbiorca treści może odnosić wrażenie, że na froncie giną głównie Rosjanie, gdy ogląda spektakularne filmy z niszczenia helikopterów, czołgów i okrętów. Z drugiej strony następuje skuteczne straszenie Zachodu inwazją oraz wojną jądrową, co może odstraszać niektórych naszych sojuszników od zbytniego zaangażowania się w pomoc ofiarom agresji. A jaki obraz się wyłania, gdy udaje się zajrzeć za tę fasadę?
Za zbudowaniem pakistańskiej potęgi wojskowej w powietrzu stoi Polak, którego pamięć uczciły niedawno władze tego państwa. Rząd w Islamabadzie poinformował, że główna ulica stolicy kraju zostanie nazwana imieniem generała sił powietrznych Władysława Turowicza. Polski wojskowy wraz ze swoją żoną Zofią zapisał się złotymi zgłoskami w historii wojskowości islamskiego kraju.
Rozszerzenie NATO, Ukraina w Unii Europejskiej, międzynarodowa izolacja Rosji – to niemal pewne konsekwencje wojny rozpętanej przez Władimira Putina. Plan Kremla był inny. Szybkie zajęcie Kijowa, obsadzenie marionetkowym rządem stolicy, okupacja i marsz na Zachód przy bierności przerażonych państw NATO, podzielonych interesami z Moskwą. Nic z tego scenariusza się nie ziściło, a rzeczywiste efekty wojny pogrążą Rosję na dziesięciolecia.
Dążenie do samowystarczalności powinno być głównym celem strategicznym państwa. Nasz kraj posiada nadwyżki żywności. Pracujemy także nad suwerennością energetyczną. Sporo do zrobienia jest w kwestii obronności. W razie nagłego przerwania łańcuchów dostaw, w perspektywie globalnego kryzysu bądź wojny, nie powinniśmy obawiać się głodu poza okazjonalnymi deficytami. Jesteśmy eksporterami żywności, dlatego z pewnością akurat jej nam nie zabraknie.
Konflikt na Ukrainie na razie nie wyszedł poza granice tego kraju, niemniej wiele wskazuje na jego umiędzynarodowienie. Najczęściej podejmowana narracja dotyczy projektu odbudowy przez Putina wpływów Związku Sowieckiego czy tworzenia Świętej Rusi, państwa jednoczącego wszystkie regiony, gdzie używana jest cyrylica i można usłyszeć język rosyjski. Gdyby sprowadzał się tylko do tego – zagrożone byłyby przede wszystkim Ukraina, kraje Kaukazu czy państwa bałtyckie. Takie państwa jak Polska czy Rumunia, teoretycznie, pod parasolem NATO, mogłyby czuć się bezpieczne. Czy wojna na Ukrainie to konflikt lokalny, czy grozi nam globalna konfrontacja – może okazać się już niebawem.
Rosyjska propaganda twierdzi, że Władimir Putin podjął już decyzję o konflikcie z państwami Sojuszu Północnoatlantyckiego. Nawet jeśli tak, to nieudolność rosyjskiej armii na Ukrainie świadczy o tym, że taki scenariusz jest niewykonalny. Przy obecnym rozwoju wypadków nawet założenia nakreślone przez rosyjskiego prezydenta w programowym przemówieniu przed rozpoczęciem ataku na Ukrainę, dotyczące odbudowy Związku Sowieckiego i sowieckiej strefy wpływów w Europie, wyglądają na mocno przeszacowane.
Powszechna jest opinia, że jesteśmy jednym z najbardziej bezbronnych społeczeństw w Europie. Niski poziom wyszkolenia militarnego, bardzo mała liczba Polaków posiadających broń, zaniedbania w przygotowywaniu obrony cywilnej – to tylko podstawowe kwestie, które mogą agresorom ułatwić inwazję na nasz kraj. A tymczasem wojna na Ukrainie pokazuje, że odpowiednio zmotywowane oddziały nieregularne są w stanie stawić czoła zawodowej armii. Konieczne jest szybkie wyciągnięcie wniosków dla Polski.
Po pierwszym tygodniu najazdu na Ukrainę trudno oprzeć się wrażeniu, że Rosja rzuciła najpierw sprzęt przeznaczony na złomowisko. Pijane załogi czołgów zderzające się z topolami. Tabory archaicznych ciężarówek, pamiętających czasy ZSRS, oznaczone jako wojska z okręgów wschodnich. Żołnierze porzucający czołgi, rozlatujące się po uderzeniach nawet wojsk nieregularnych. Młodzi chłopcy, pościągani z wiosek w Azji, gubiący się w wielkich miastach Ukrainy.
Największe bazy NATO najbliżej terytorium Polski leżą w Niemczech. Bundeswehra należy też do największych armii Sojuszu Północnoatlantyckiego w Europie. Czy Niemcy stanęliby ramię w ramię z Polakami, gdybyśmy zostali zaatakowani przez Rosjan? Powinniśmy się domagać jasnych deklaracji ze strony Berlina.
Moskwa gra strachem Zachodu przed wielką wojną, a jednocześnie zaciska pętlę wokół Ukrainy. Uznanie samozwańczych Republik Ludowych: Donieckiej i Ługańskiej, przez Dumę za niepodległe i autonomiczne regiony Ukrainy to krok w stronę terroryzowania Kijowa.
Przywódcy Rosji udaje się atomizować Unię Europejską. Rozmawiając raz z Emmanuelem Macronem, raz z Olafem Scholzem, prowadzi swoją grę. Brytyjczycy chcieliby odwetu na Putinie za zamachy na terytorium ich kraju. Niemcy pragną uruchomienia Nord Streamu 2 i spokojnych interesów na rynku gazu. Macron ma marzenie, by po raz kolejny zostać prezydentem. Putin zaś pragnie rządzić wiecznie i odbudować imperium swoich wpływów, wchłaniając Białoruś i Ukrainę.
Groźba konfliktu zbrojnego na Wschodzie nie przytępiła ekologicznego fanatyzmu brukselskich elit. Unijni urzędnicy są tak oderwani od rzeczywistości, że za wszelką cenę chcą forsować lansowany przez siebie Zielony Ład.
Istnieje dużo analogii między obecną władzą na Kremlu a rządami pierwszych sekretarzy partii komunistycznej. Jedną z nich jest rozmawianie z potencjalnymi partnerami z pozycji szantażu i siły. Inną – uzależnienie od dewiz ze sprzedaży surowców.
Jest już jasne, że w konflikcie Rosji z Ukrainą Berlin opowiada się po stronie Moskwy. Najpierw niemieckie ministerstwo spraw zagranicznych zapowiedziało, że nie dostarczy broni Ukraińcom. Potem okazało się, że brytyjskie samoloty z uzbrojeniem obronnym dla Ukrainy były zmuszone omijać terytorium Bundesrepubliki.
Mali i średni przedsiębiorcy tworzą 3/4 rodzimego PKB. To 99,8 proc. firm w Polsce i Unii Europejskiej oraz 70 proc. wszystkich miejsc pracy. Jedyne, na co mogą liczyć, to pogarda ze strony takich polityków, jak gwiazda lewicy Anna Maria Żukowska, która określiła sklepikarzy czy piekarzy mianem „biedafirm”.
Czy to oznacza, że koronawirus zniknie? Nic podobnego. Po prostu kolejne mutacje wirusa są coraz mniej zaraźliwe. Będzie to więc płynne przejście z pandemii do endemii. Z koronawirusem trzeba będzie nauczyć się żyć, a systemy opieki zdrowotnej będą infekcję traktowały jak każdą inną chorobę zakaźną, oczywiście biorąc pod uwagę możliwość jej ciężkiego przebiegu.
Umowy, które PKN Orlen podpisał m.in. z Saudi Aramco i węgierskim MOL, umacniają pozycję polskiej spółki w Europie Środkowo-Wschodniej. Wpuszczenie Saudów do regionu wypycha zeń Rosjan.