Autor nie dodał jeszcze swojego opisu.
Półtora roku temu w Lublinie ministrowie spraw zagranicznych Polski, Ukrainy i Litwy podpisali umowę o utworzeniu nowego formatu współpracy, nazwanego Trójkątem Lubelskim. Umowa miała promować współpracę trzech krajów graniczących z Białorusią w zakresie bezpieczeństwa, rozwoju gospodarczego oraz integracji regionalnej.
Czy czeka nas kolejna wojna na Ukrainie? Istnieją ku temu wszelkie przesłanki, brak jest jednak elementu zaskoczenia. W 2014 r. Władimir Putin wykorzystał słabość przywództwa Baracka Obamy i zajął Krym, a następnie obwody doniecki i ługański, kapitulując w końcu pod oporem broniących się Ukraińców. Dziś sytuacja geopolityczna jest podobna. W Białym Domu znów rządzą słabi demokraci, natomiast Kreml ma w ręku więcej atutów.
Z zażenowaniem obejrzałem występ posła rosyjskiej Dumy Witalija Milonova na granicy w Bruzgach, w którym zarzucał Polakom łamanie zasad Kościoła katolickiego, brak miłości do bliźniego i antychrześcijaństwo. Oczywiście wszystko na kanwie kryzysu związanego z uchodźcami, który wywołały Białoruś i Rosja.
Nasz kraj postawił kolejną granicę. Tym razem Putinowi i Łukaszence, którzy chcieliby wywołać kryzys humanitarny w Unii Europejskiej. Obaj dyktatorzy, którzy na co dzień depczą prawa człowieka w swoich krajach, odwołali się do zasad humanitaryzmu państw Zachodu.
Przez wieki Europa skutecznie broniła się przed arabskimi najeźdźcami. Dziś, za sprawą intelektualnej lewicy, kapituluje. Dzieje się dokładnie to, co przewidywali Jean Raspail czy Michel Houellebecq – Unia Europejska w systematyczny sposób zostaje oddawana wrogo nastawionym do zachodniego stylu życia przybyszom.
Jak co roku aktywiści z całego świata debatują nad tym, czy da się sterować klimatem za pomocą dekretów. Jest to szczyt ostatniej szansy. Dotychczas odbyło się już 25 szczytów klimatycznych ostatniej szansy. Z roku na rok prognozowane są coraz większe wzrosty temperatur i katastrofy naturalne z tym związane.
Trzeba to jasno powiedzieć: za drastyczny wzrost cen energii jest odpowiedzialna Unia Europejska. Nie Rosja, nie zielone ludziki, tylko brukselscy urzędnicy, którzy od lat próbują narzucać całemu światu rewolucję ekologiczną. Najpierw protokół z Kioto, następnie porozumienie paryskie.
Debata na temat Polski w Parlamencie Europejskim chwilami przypominała teatr absurdu. Jak bowiem inaczej określić tyrady byłych komunistów o wolności i demokracji czy przedstawicieli PO o uczciwości? Nie inaczej było z wystąpieniami zagranicznymi.
W przyszłym roku nastąpi zmiana warty w Pałacu Elizejskim. Tymczasem znad Sekwany płyną pozytywne sygnały w stronę naszego kraju. Zbliżenie Polski i Francji może stać się realną przeciwwagą dla dominacji Niemiec w Europie. Bardzo silne poparcie ze strony Paryża może zwiastować nowe rozdanie w stosunkach z Warszawą, które będzie realizowane poza formułą Trójkąta Weimarskiego.
Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego rozpętała się kampania kłamstw przeciwko Polsce. Napędzają ją politycy, którzy nie są w stanie w sposób demokratyczny walczyć o władzę. Dlatego ich jedynym narzędziem jest próba wzniecania niepokojów społecznych. Od tygodnia słyszymy w zasadzie jedno słowo: polexit.
Drożejące surowce, energia i przerwane łańcuchy dostaw nie wróżą nic dobrego globalnej gospodarce. Hiperinflacja, drukowanie pieniądza przez banki centralne i wzrastające zadłużenie zapowiadają nieuchronną zmianę. Pytanie, czy zmiany będą postępowały stopniowo, czy wstrząśnie nami kolejny krach.
W weekend toczyła się zażarta walka z faszyzmem. Wpierw Rafał Ziemkiewicz, który odwoził córkę na studia, został aresztowany i wydalony z Wielkiej Brytanii. Następnie dziennikarze Onetu i „Gazety Wyborczej” rzucali, niczym małpkom banany, cukierki dzieciom migrantów w Michałowie.
Przez całą swoją historię Polska wielokrotnie zmagała się z atakami ze wschodu i z zachodu, czasami równocześnie. Już Mieszkowi II przyszło stawić czoła sojuszowi cesarza Konrada II i Jarosława I, a wiek XVIII i rozbiory oraz wojna obronna 1939 r. są tego najbardziej spektakularnymi przykładami.
26 września Niemcy pójdą do urn. Wybory zamkną 16-letni okres władzy Angeli Merkel. Czy chadecy utrzymają władzę? Ostatnie sondaże pokazują nie-znaczną przewagę socjaldemokratów z SPD, jednak aż 38 proc. głosujących jest niezdecydowanych. Z dużym prawdopodobieństwem za naszą zachodnią granicą może zacząć rządzić koalicja socjalistów z Zielonymi.
Platforma Obywatelska w odbiorze społecznym ma dziś twarz Klaudii Jachiry i Franka Sterczewskiego. Czy to kierownictwu Platformy się podoba, czy nie, ta dwójka posłów KO w głównej mierze tworzy wizerunek ugrupowania. „Faszysta i antysemita (ot, błędy młodości) wynoszony na ołtarze przez obrońców pedofili (kto nie ma pokus?) podczas stanu wyjątkowego – do obejrzenia na wszystkich kanałach” – napisała Jachira o beatyfikacji kardynała Stefana Wyszyńskiego. Trudno skomentować.
Błędna polityka unijna wobec zmian klimatu, gazowy deal Niemiec z Rosją, drukowanie pieniędzy przez banki centralne powodują, że taniej już było. Szykujmy się do najdroższej zimy od dekad.
Oglądanie sejmowej debaty na temat wprowadzenia przygranicznego stanu wyjątkowego było traumatycznym przeżyciem. Okazało się, że dla posłów Platformy Obywatelskiej legitymacja poselska jest dokumentem upoważniającym do łamania prawa bądź przekraczania granicy państwowej w dowolnym miejscu.
Trwają poszukiwania trzeciej drogi między kapitalizmem a socjalizmem. Przymusową transformację ma przyspieszyć kryzys pandemiczny. Rozmaite środowiska lansują co jakiś czas teorie, które mają uczynić świat bardziej sprawiedliwym i znośnym. Tymczasem każda nowa idea natychmiast zostaje zagospodarowywana przez te same środowiska co zwykle i wykorzystana dla ich interesów, a proces uprzedmiotawiania zwykłych ludzi tylko się pogłębia.
O tym, że Białoruś celowo sprowadza za duże pieniądze migrantów i oferuje im nielegalne przekroczenie zielonej granicy, wiadomo już od miesięcy. Dla opozycji wojna w Afganistanie stała się natomiast pretekstem do wykorzystania problemu uchodźców do wojny z rządem. Rosjanie i Białorusini osiągnęli dokładnie to, co chcieli.
Największa porażka wizerunkowa Stanów Zjednoczonych od dekad w Afganistanie i defensywna postawa gabinetu Joego Bidena wobec Rosji stawiają pod znakiem zapytania wiarygodność gwarancji bezpieczeństwa USA wobec naszego regionu. Chociaż tego typu narracja uważana jest za podkopywanie fundamentów Sojuszu Północnoatlantyckiego i sprzyjanie dezinformacyjnym działaniom Moskwy, z punktu widzenia polskiej racji stanu pytanie jest jak najbardziej zasadne.