Tradycja Bożego Ciała sięga roku 1246 i wiąże się z widzeniami św. Julianny z Cornillon, przeoryszy konwentu augustianek. Święta Julianna przekazała, że w trakcie objawień Jezus przykazał jej aby dołożyła wszelkich starań w celu ustanowienia święta ku czci Ciała i Krwi. Początkowo uroczystość została wprowadzona tylko lokalnie dla diecezji Liège. W 1252 r. Praktykowano ją już w całej Germanii. Z objawieniami św. Julianny z Cornillon zetknął się archidiakon Liège Jacques Pantaléon, który już jako papież Urban IV bullą Transiturus ustanowił dla całego Kościoła Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej.
- Zadośćuczynienie za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczczenie pamiątki ustanowienia Najświętszego Sakramentu, która w Wielki Czwartek nie może być uroczyście obchodzona ze względu na powagę Wielkiego Tygodnia – tak brzmi uzasadnienie wprowadzenia uroczystości.
Bulla Urbana IV nie została jednak ogłoszona ze względu na śmierć papieża, a uroczystość nie została oficjalnie ustanowiona. Uczynił to dopiero papież Jan XXII w 1317 roku. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej po raz pierwszy została wprowadzona w Polsce w 1320 roku, a za uroczystość powszechną, obchodzoną we wszystkich kościołach w państwie uznano ją dopiero w 1420 roku.
W Polsce w związku z Uroczystością Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, poza uroczystą Mszą Św. odbywa się także procesja ulicami miasta do czterech ołtarzy. Przy każdym ołtarzu odczytywany jest stosowny fragment Ewangelii nawiązujący do tematyki Eucharystycznej. Z Bożym Ciałem ściśle związana jest także uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, która obchodzona jest w piątek po oktawie Bożego Ciała.
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej jest w Polsce dniem ustawowo wolnym od pracy.
***
Historia Józefa Coudrin
Dziś w Polsce odbywają się publiczne procesje z monstrancją, w której Najświętszy Sakrament obnoszony jest po ulicach miasta. Warto przypomnieć, że nie zawsze i nie wszędzie była możliwość publicznego kultu Eucharystii.
Przykładem tej walki jest życie francuskiego duchownego, założyciela Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, Ojca Józefa Coudrin (1768-1837).
Z powodu rozwiązania seminarium nie mógł przystąpić do sakramentu kapłaństwa. Dopiero w konspiracyjny sposób przyjął święcenia, odmówił złożenia przysięgi na Konstytucję Cywilną Kleru i musiał chronić się ucieczką i przez dłuższy czas się ukrywał.
Podczas jednej z wielogodzinnych adoracji miał widzenie, w którym, jak później opowiadał, wyraźnie widział duże zastępy biało odzianych kobiet i mężczyzn niosących w rękach świece (symbol światła – Chrystusa), w dwóch ginących gdzieś rzędach. Ta wizja stała się impulsem do założenia zgromadzenia zakonnego i pełnego poświęcenia się miłości Najświętszych Serc.
Po opuszczeniu kryjówki dnia 20 października 1792 r., oddaje się całkowicie konspiracyjnej pracy duszpasterskiej. Miejsca jego posługi były bardzo różne, w piwnicach, na strychach, w stodołach, więzieniach, gdzie służył posługą kapłańską skazanym przez rewolucję na śmierć. Stał się w tym okresie jednym z najbardziej ściganych przez władze kapłanów.
(Maria Patynowska)
![Prowokatorzy na miesięcznicy smoleńskiej. Prezes PiS: "Hańbą tego rządu jest to, że to toleruje" [WIDEO]](https://files.niezalezna.tech/images/upload/2026/01/10/n_9404518f1934ad2e380cab0478286160828329cfafe3292c39e6f4ea86b04584_c.jpg?r=1,1)
