II wojna światowa

Gdynia, jesień 1939 roku. Niemcy od dwóch miesięcy wprowadzają w Polsce coraz większy terror. W dzień 11 listopada stwierdzają, że na posterunku przy ulicy Kuśnierskiej wybito szyby i zerwano hitlerowską flagę ze swastyką. Major Wolter powiadamia swych zwierzchników w Gdańsku, że doszło do aktu „polskiego wandalizmu”. Natychmiast zarządzono przygotowania do akcji odwetowej. Friedrich Class, dowódca grupy operacyjnej Einsatzgruppe V, wpada na pomysł, by zatrzymać wszystkich mężczyzn mieszkających w okolicy, a potem wybrać i ukarać tych najmłodszych. Oddziały niemieckie jadą do dzielnicy Obłuże, gdzie znajdował się ów komisariat i rozpoczynają obławę.

W nocy z 24 na 25 lutego 1942 roku niezidentyfikowane obiekty latające wywołały serię alarmów przeciwlotniczych w południowej Kalifornii. Dzień wcześniej japońskie samoloty przeprowadziły nalot na Santa Barbara, wywiad morski donosił, że kolejnego ataku należy spodziewać się w ciągu najbliższych 10 godzin.

"Naziści palili polskie książki, ponieważ były świadectwem polskiej kultury. Ofiary posiadały narodowość - polską - z powodu której zamordowano wielu polskich księży, nauczycieli i intelektualistów. Celowa eksterminacja polskiej elity była jednym z głównych celów nazistów, ale los chłopów był równie okrutny. Polacy mieli służyć Niemcom jako niewolnicy" - przypomniał na łamach dziennika "Berliner Zeitung" w 76. rocznicę zakończenia II wojny światowej wiceszef berlińskiej filii Instytutu Pileckiego Mateusz Fałkowski.