Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski zdymisjonował właśnie szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) generała Wasyla Maluka w ramach szerszych zmian personalnych w strukturach władzy. Co, Pani zdaniem, skłoniło głowę państwa ukraińskiego do tego? Czy była to konsekwencja skandalu korupcyjnego „Midas”, czy może wpływ strony amerykańskiej, która domaga się od przedstawicieli Ukrainy większego porządku i przyzwoitości?
To zdecydowanie nie jest wpływ ani presja ze strony amerykańskiej. To całkowicie wewnętrzna sprawa, wola Zełenskiego, by w swoim najbliższym otoczeniu na ważnych stanowiskach mieć osoby, z którymi się lepiej rozumie i które są bardziej lojalne wobec niego.
A jak ocenia Pani pracę i potencjał zdymisjonowanego generała Maluka? Formalnie – on sam podał się do dymisji.
Chociaż prezydent Zełenski nigdzie oficjalnie nie nazwał przyczyn rezygnacji szefa SBU ani zarzutów wobec niego, według moich informacji Maluk został pozbawiony stanowiska i stracił wpływy, ponieważ w niedawnej historii ze śledztwem „Midas” [sprawa korupcji w Enerhoatomie, spółce publicznej zarządzającej wszystkimi czterema elektrowniami jądrowymi na Ukrainienie] zachował się nie tak, jak oczekiwał od niego Zełenski. Mianowicie nie zapobiegł śledztwu. Co więcej, na ostatnim etapie operacji Maluk, wraz z szefami organów antykorupcyjnych NABU [Narodowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy] i SAPO [Specjalnej Prokuratury Antykorupcyjnej], przekonał Zełenskiego o konieczności rezygnacji [ówczesnego szefa kancelarii prezydenta Ukrainy] Andrija Jermaka [objętego dochodzeniem ws. operacji specjalnej „Midas”].
Właśnie. Na początku stycznia miejsce Jermaka na stanowisku szefa kancelarii Zełenskiego zajął generał Kyryło Budanow, szef Głównego Zarządu Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy.
Z Budanowem jest nieco inaczej – bo on objął wakujące stanowisko. Jego nominacja jest podyktowana, po pierwsze, chęcią Zełenskiego, by wzmocnić ukraiński zespół negocjacyjny. Po drugie, na koszt dosyć wysokiego zaufania społecznego do Kyryła Budanowa wzmocnić zaufanie wobec kancelarii samego prezydenta. I wreszcie, Zełenski potrzebował na stanowisko szefa kancelarii silnej osoby, która przejęłaby nadzór nad wieloma ważnymi procesami, tak jak to robił Jermak.
Co wiadomo o potencjalnym następcy generała Maluka?
Możliwym oficjalnym następcą Wasyla Maluka jest generał Jewhen Chmara [obecnie tymczasowo pełni obowiązki szefa SBU]. Jako szef Centrum Operacji Specjalnych „A” SBU brał on udział w planowaniu i realizacji kilku poważnych operacji specjalnych przeciwko Rosji. W szczególności jest on faktycznym twórcą operacji „Pajęcza sieć” [udana operacja dronów z czerwca ub.r., przeprowadzona przez Ukrainę na terytorium Rosji, atakująca cele na pięciu lotniskach w głębi Rosji. Wykorzystano w niej 117 dronów wystrzelonych z ciężarówek].
Uważam jednak, że faktycznym szefem Służby będzie Ołeksandr Pokład. Kierował on wydziałem kontrwywiadu SBU, ale w rzeczywistości odpowiadał w służbach za sytuację wewnętrzną na Ukrainie i kwestie polityczne. W szczególności nadzorował on śledztwa NABU i SAPO, a także brał udział w deportacji byłego ukraińskiego deputowanego Fedira Chrystenki [określanego przez SBU jako „czołowego agenta FSB Federacji Rosyjskiej”], podejrzanego o zdradę. Chodziło o to, by Chrystenko złożył zeznania, które mogłyby posłużyć do wywierania presji na szefów agencji antykorupcyjnych [czyli miało to w założeniu torpedować pracę ukraińskich służb antykorupcyjnych w ramach operacji „Midas”. Pokład był uważany za człowieka Jermaka – przyp. OA]. [Według doniesień – w 2022 r. Chrystenko wraz z rodziną wynajmował luksusowy apartament w Warszawie. Natomiast następnie miał się ukrywać w Dubaju]
Nazwisko Jermak przez lata przewijało się jako nazwisko „szarej eminencji” w administracji prezydenta Zełenskiego. Dotyczyło to m.in. prowadzonej przez Kijów polityki zagranicznej. Z kolei w aktach śledztwa „Midas” Jermak figuruje pod pseudonimem Ali Baba. Czy Jermak zachował swoje wpływy pod aferze „Midas”, czy je stracił? I jaki wpływ ma to na politykę zagraniczną Ukrainy, w szczególności wobec Polski?
Z posiadanych przeze mnie informacji wynika, że [były szef Kancelarii Prezydenta Ukrainy] Andrij Jermak po dymisji utrzymuje z Wołodymyrem Zełenskim sytuacyjny, czysto ludzki kontakt. Ale nie zachował na niego wpływu. Jermak z pewnością nie wpłynął na ostatnie decyzje personalne prezydenta Zełenskiego. Nawet pomimo faktu, że niektórzy z mianowanych są umownie uważani za ludzi Jermaka. To dotyczy np. generała Olesandra Pokłada, który, jak wspominałam, de facto kieruje Służbą Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU).
To samo dotyczy Ołeha Iwaszczenki, który po przejściu generała Kyryła Budanowa do Kancelarii Prezydenta Ukrainy objął stanowisko szefa Głównego Zarządu Wywiadowczego Ministerstwa Obrony Ukrainy. Obecnie jest to stanowisko i decyzja wyłącznie prezydenta Zełenskiego. Zastąpienie Andrija Jermaka Kyryłem Budanowem wyraźnie wzmacnia ukraiński zespół negocjacyjny. W szczególności na ścieżce amerykańskiej, gdzie Budanowowi udało się zbudować dość skuteczne, stabilne relacje z amerykańskimi politykami, w tym z kancelarią wiceprezydenta JD Vance'a.
![Wyjątkowe chrzty w Kaplicy Sykstyńskiej. Zwyczaj wprowadził papież Jan Paweł II [WIDEO]](https://files.niezalezna.tech/images/upload/2026/01/11/n_7ab34ac6026275867b2e9bf2725bd55826684b2d1426d39cbd0932961905decd_c.jpg?r=1,1)