Gdy Szaweł został Pawłem, nie milczał do końca życia z powodu swoich win, a pisał Listy Apostolskie. Kiedy Kmicic stał się Babiniczem, to nie po to, by zaszyć się na zawsze w smolarni Kiemliczów, a bić Szweda. Melchior Wańkowicz nie dlatego wyciągał z więzienia Sergiusza Piaseckiego, przemytnika narkotyków, który odsiadywał tam 15-letni wyrok za napad rabunkowy w stanie odurzenia, by ten miał milczeć, lecz aby napisał powieści tłumaczone na wiele języków, o antykomunistycznym wydźwięku. Zarówno chrześcijaństwu, jak i polskiej kulturze obca jest kara za odpokutowane już winy, polegająca na milczeniu do końca życia o sprawach publicznych. Tego u nas nie było. Aż do czasu, gdy powstała Gazeta Wyborcza. Stosująca ją wybiórczo – tylko wobec tych, których uzna za wrogów – pisze dla portalu Niezależna.pl Piotr Lisiewicz, autor programu „Wywiad z chuliganem”, w którym pokazana została niesamowita historia życia Witolda Newelicza.
