Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

W najkrócej istniejącym mieście w Polsce mieszka dziś pół tysiąca ludzi

Leży niecałe sześć kilometrów na południe od Tczewa, na skarpie wiślańskiej. Dziś to spokojna wieś z sanktuarium, klasztorem i widokiem na Wisłę. Ale w 1287 roku stała się miastem. Otrzymała prawo do wzniesienia obwarowań, działała na prawie magdeburskim, leżała na ważnym szlaku handlowym. Dwadzieścia pięć lat później Krzyżacy zabrali wszystko.

Historia Gorzędzieja jest znacznie dłuższa niż 25 lat jego miejskości. W IX wieku na wzgórzu nad Wisłą powstał gród obronny strzegący ważnych szlaków handlowych. W 997 roku właśnie tędy miał przebiegać szlak misyjny świętego Wojciecha. Biskup misjonarz zatrzymał się tu, odprawił mszę i przeprawił na drugi brzeg Wisły. Dziś w miejscu tego postoju stoi sanktuarium jego imienia.

Miasto na wiślanej skarpie

W 1251 roku Gorzędziej przeszedł w ręce Sambora II. 29 lat później książę Mściwój II przekazał go biskupowi płockiemu Tomaszowi i właśnie ten krok otworzył drogę do nadania praw miejskich.

W 1287 roku, za sprawą biskupa płockiego Wernera, Gorzędziej otrzymał prawa miejskie. Rok później, w 1288 roku, książę Mściwój II potwierdził ten przywilej i nadał kolejny, tym razem prawo do otoczenia miejscowości obwarowaniem. Gorzędziej funkcjonował więc na prawie magdeburskim, mógł wznieść obwarowania i miał perspektywę dalszego rozwoju. Leżał na szlaku handlowym, na skarpie wiślańskiej, w miejscu, które od wieków przyciągało kupców i podróżnych.

Rok, który wszystko zmienił

Jednak w 1312 roku Krzyżacy wykupili Gorzędziej i odebrali mu prawa miejskie. Miejscowość ponownie stała się wsią.

Gorzędziej był miastem raptem przez ćwierć wieku. Według Radia Gdańsk to najkrócej spośród wszystkich miejscowości w Polsce, którym odebrano prawa miejskie.

Co zostało z dawnego miasta

Z dawnej osady zachowała się przede wszystkim część bezpośrednio przylegająca do kościoła. Reszta zabudowy z czasem osunęła się z wysokiej skarpy podmywanej przez Wisłę. Dziś dominuje tu późnogotycki kościół, przebudowany na przełomie XVIII i XIX wieku. Mieści się w nim sanktuarium świętego Wojciecha, powołane dekretem biskupa diecezjalnego. Od 1996 roku kościół wraz z domem rekolekcyjnym prowadzą karmelici bosi, którzy zgromadzili tu wiele pamiątek dokumentujących dzieje Gorzędzieja.

Sołtys Dariusz Nawój mówi o historii miejscowości z dumą. Statusu miasta Gorzędziej nie uzyskał przypadkiem. Miejscowość jest położona na wzgórzu nad Wisłą, na szlaku handlowym. To w takich właśnie miejscach lokowano niegdyś miasta, a nie w środku lasów.

Dziś w Gorzędzieju mieszka nieco ponad pół tysiąca osób. Miastem był przez 25 lat, wsią od ponad siedmiu stuleci. Ale pamięć o tej krótkiej miejskiej historii trwa tu do dziś.

Źródło: niezalezna.pl

AKTUALNE PETYCJE

NAJNOWSZE Polska