Żyjemy w Kościele, w którym dla wielu to właśnie zmiana stała się nowym bożkiem, a protestantyzacja (w najgorszym wydaniu) – głównym celem.
Stało się! Niegdyś ekscentryczny burmistrz Londynu, ale skuteczny, skoro wygrywał dwa razy, a jeszcze wcześniej rozrywkowy student Oxfordu został premierem rządu Jej Królewskiej Mości. To oznacza gwarancję brexitu – skoro Boris Johnson mówi: „wyjdziemy albo zginę”. Przypomina to słowa Jana Rokity: „Nicea albo śmierć”.
W ostatni weekend „Gazeta Wyborcza” zaszczyciła nas wywiadem z Manuelą Gretkowską. Możecie się państwo mniej więcej domyślić tej erupcji skretynienia i żenady. Od nazizmu, który w Polsce już trwa, po najgorsze wyzwiska w stosunku do każdego, kto ośmielił się pomyśleć inaczej niż Gretkowska.
W środę 24 lipca, po 10 dniach wędrówki, do Ostrej Bramy dotarła z Suwałk XXIX Międzynarodowa Piesza Pielgrzymka organizowana przez salezjanów. Wzięło w niej udział 736 pielgrzymów, którzy wędrowali w siedmiu grupach. Duchową opiekę sprawowało 28 księży, dwóch diakonów, czterech kleryków, brat zakonny i 14 sióstr zakonnych. Najmłodszy pielgrzym miał trzy lata, natomiast najstarsze osoby to dwoje 84-latków. Wędrowali z nami obywatele następujących państw: Polski, Litwy, Ukrainy, Szwajcarii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Austrii i USA. Wśród pielgrzymów tradycyjnie znalazło się też wielu kibiców, którzy co roku są zapraszani na te rekolekcje w drodze przez głównego przewodnika, ks. Tomasza Pełszyka, podczas naszej kibicowskiej pielgrzymki na Jasną Górę. I tym razem z zaproszenia skorzystało kilkanaście osób reprezentujących głównie środowiska Legii Warszawa i Lechii Gdańsk.
Jeszcze dziesięć lat temu nikt nie mógł sobie wyobrazić, że w Polsce można profanować obraz Matki Boskiej, że można wyrzucić kogoś z pracy za krytykę lewackich ideologii, że można prześladować ludzi, którzy cytują Pismo Święte, na przykład fragmenty dotyczące homoseksualizmu.
Jeśli spojrzeć na to, co się dzieje wśród partii opozycyjnych, to strach pomyśleć, co by było, gdyby Prawo i Sprawiedliwość było ugrupowaniem równie słabym. Gdyby PiS nie było silną partią, to polska scena polityczna przypominałaby tę z lat 90.: ze skłóconymi, dbającymi tylko o siebie partiami.
We wrześniu w Rosji odbędą się wybory lokalne. To były najmniej kontrolowane, najbardziej zbliżone do wolnych wybory w tym kraju. Owszem, władza robiła, co się da, by je wypaczyć, ale skala jest taka, że nie da się tak obstawić każdego miasta, miasteczka, okręgu, by wygrali wszędzie kandydaci „jedynej słusznej” Jednej Rosji.
Ideologowie dewiacji i zboczeń przypuścili atak na społeczeństwo polskie. Prawdą jest, że nie jest ono już tak odporne wobec dewiacji jak za PRL. 30 lat indoktrynacji zrobiło swoje. Laicyzacja też stosunkowo szybko postępuje naprzód i w dużych aglomeracjach nie jesteśmy już społeczeństwem katolickim.
A tak się „atrakcyjny Kazimierz” starał – chodził po tefałenach, brylował w radiostacjach, i wszystko jak krew w piach. Bo na nic krytykowanie PiS, na nic strzelanie zafrasowanych min i udawanie zatrwożonego. – Nie ma takiej kandydatury, nie została zgłoszona i w ogóle nie jest przez nas rozpatrywana – oświadczył rzecznik PO Jan Grabiec pytany o to, czy na listach Koalicji Europejskiej znajdzie się Kazimierz Marcinkiewicz.
Okres przedwyborczy zawsze, i to nie tylko w Polsce, jest bardzo gorący. Jednak w tym roku emocje naprawdę sięgają zenitu. Opozycja postawiła na wojnę kulturową i uznała, że opłaca jej się grać na silne podziały społeczne, tym razem za sprawą LGBT. W najbliższą niedzielę przez Białystok przejdzie kolejna demonstracja, tym razem pod hasłem „Polska przeciw przemocy”, którą zamierzają zorganizować środowiska lewicowe – Wiosna, SLD i Lewica Razem.
22 lipca to symboliczna rocznica podbicia Polski przez Sowietów. Rocznica wydania w 1944 roku manifestu tzw. Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Bo nie był on ani polski, ani nie zakładał wyzwolenia Polski. Nie powstał również i nie został ogłoszony w Chełmie, ale w Moskwie. Manifest sankcjonował zamach stanu za pomocą propagandowego kłamstwa.
W ostatnich tygodniach rozegrały się gry o stanowiska wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego dla prof. Zdzisława Krasnodębskiego, szefostwo w Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych w PE dla premier Beaty Szydło i zastępcy sekretarza generalnego NATO dla ministra w Kancelarii Prezydenta RP Krzysztofa Szczerskiego. Wszystkie zakończyły się porażkami. Czas wyciągnąć wnioski.
Dopłata 5 tys. zł w ramach programu Mój Prąd do instalacji produkującej energię odnawialną to ciekawa oferta dla każdego, kto chciałby pozyskiwać energię elektryczną na własne potrzeby, a dzięki nadwyżkom produkcji w ramach barteru obniżać swoje rachunki.
Warszawa to druga po Paryżu stolica, jaką zamierza odwiedzić po swoim wyborze nowa szefowa Komisji Europejskiej - Ursula von der Leyen. To świadczy o tym, że Polska zajmuje ważne miejsce w planach nowej przewodniczącej. Chociaż jej wystąpienie w Parlamencie Europejskim oraz oficjalnie zaprezentowany program budzić mogą z naszego punktu widzenia niepokój, to jednak ważne jest także nastawienie i otwartość na dyskusję.
Empik odmówił dystrybucji numeru „Gazety Polskiej”, bo komuś nie spodobały się naklejki wyrażające sprzeciw wobec narzucania ideologii LGBT. Rzecznik spółki stwierdziła, że mają one charakter dyskryminacyjny, a „Empik jest strefą pełną tolerancji, (…) wszystkich traktujemy z szacunkiem”. Tymczasem sieć od lat sprzedaje tytuły antyklerykalne, w których mowa nienawiści jest na porządku dziennym.
Polskie Stronnictwo Ludowe postanowiło być za, a nawet przeciw w sprawie związków partnerskich. To już taka taktyka, która zakłada wysyłanie do elektoratu niespójnych komunikatów, tak aby w zależności od tego, co komu pasuje, mógł on sobie wybrać. Żeby nie było, po wyborach i tak ludowcy, oczywiście gdyby przyszło im wejść do koalicji rządzącej, zrobią to, co im rozkaże silniejszy partner. Nie mam co do tego wątpliwości, bo po prostu pokazała to praktyka rządów koalicji PO-PSL.
Liberałowie niegdyś chętnie przekonywali, że kapitał nie ma narodowości. Jak w wielu sprawach – część z nich cynicznie kłamała, część była po prostu naiwna. Dziś wiemy, że kapitał ma nie tylko narodowość, ale i poglądy.
Po wyborach parlamentarnych na Ukrainie prezydent będzie dysponował bezwzględną większością w Radzie Najwyższej. Jest tak w sytuacji, kiedy poprzedni model polityki, w tym polityki zagranicznej, co najmniej wyczerpał zdolność osiągania sukcesów. Ukraina Poroszenki, zorientowana na Niemcy, lekceważyła znaczenie Polski, uważając, że Berlin zapewni jej sukces na kierunku integracji europejskiej. I otrzymała wszystko, co było do ugrania: stowarzyszenie z UE, pogłębioną strefę wolnego handlu i ruch bezwizowy.