Sromotna porażka Roberta Biedronia w wyborach prezydenckich pokazuje, że lewica nie może być pewna swojego stanu posiadania w nadchodzących latach. Wieść gminna niesie, że porażka byłego prezydenta Słupska jest na rękę przewodniczącemu Sojuszu Lewicy Demokratycznej Włodzimierzowi Czarzastemu. Ale tak marny wynik (432 129 głosów, 2,22 proc.) tylko pogorszy nastroje na lewicy.
Troska Andrzeja Dudy o polską rodzinę w trakcie kampanii wyrażała się głównie w przypominaniu 500 plus i programów finansowego wsparcia. Kłopot w tym, że transfery finansowe nie rozwiązują najważniejszego problemu, jakim jest dramatyczna zapaść demograficzna. Problem wyludniania się Polski – przewaga zgonów nad liczbą urodzeń – nie pojawia się prawie wcale w kampanii. Żaden z kandydatów nie podniósł tematu jako palącego społecznego i ekonomicznego wyzwania.
Pierwszą turę wyborów przytłaczającą większością głosów wygrał prezydent Andrzej Duda. To wspaniała wiadomość! Jednak o tym, kto ostatecznie zostanie prezydentem Rzeczypospolitej, zdecydujemy dopiero 12 lipca! Będziemy wybierać pomiędzy dwoma skrajnie różnymi wizjami Polski. Czy chcemy, żeby Polska rozwijała się dalej, tak jak miało to miejsce przez ostatnich pięć lat? Czy może chcemy powrotu do czasów rządów Platformy, gdy Polska była własnością garstki uprzywilejowanych?
Pierwsze koty za płoty. Gratulujemy zwycięzcy! Czekamy na dogrywkę za dwa tygodnie. Dzisiaj jednak chwilę o kandydatach, którzy odpadli z wyborczych zmagań. Szymon Hołownia miał wobec Andrzeja Dudy odegrać rolę Pawła Kukiza wobec Bronisława Komorowskiego sprzed pięciu lat. Z tym, że Kukiz wówczas rzeczywiście sprawiał wrażenie pozasystemowego, a Hołownia dzisiaj był tylko marnym echem Trzaskowskiego.
Św. Rafaelowi Arnaizowi Baronowi nie udało się przyjąć święceń, nie zostawił po sobie wielkich dzieł, a jednak jego życie, jego zapiski są czymś, co uświadamia, że warto być w Kościele.
Minęło właśnie 75 lat od… najazdu Czechosłowacji na Polskę! To nie żart. Tak naprawdę było. 10 czerwca 1945 r. oddział pancerny czechosłowackiej armii wtargnął do przygranicznego powiatu raciborskiego i przez sześć dni okupował stację Chałupki na linii kolejowej Racibórz–Bogumin. Gdy się wycofał, Czechosłowacja ruszyła na (też przygraniczną) ziemię kłodzką. Przez pięć dni operował tam, na północ od Międzylesia, czechosłowacki pociąg pancerny.
„Ja się czuję, jakby ktoś na mnie srał cały czas, to jest coś okropnego” – mówiła we wrześniu 2017 r. w Radiu Zet Krystyna Janda w kontekście sytuacji politycznej. Minęły trzy lata i niewiele się zmieniło w podejściu artystów do rzeczywistości. Platforma Obywatelska jawi im się jako wzór cnót i wyspa wolności, chociaż to właśnie za rządów PO zabrano artystom pieniądze, a sztuka stała na żenująco niskim poziomie.
Od dekady rozsądni analitycy apelują o dużą dawkę sceptycyzmu wobec badań poszczególnych pracowni, które zamiast informować o otaczającej nas rzeczywistości, próbowały wpłynąć na nastroje społeczne i odbiór poszczególnych kandydatów.
W ubiegłym roku władze stolicy podpisały z Arrivą umowę o świadczenie usług autobusowego przewoźnika miejskiego opiewającą na 291 mln zł. Spółka należy do Deutsche Bahn. A ta z kolei jest w 100 proc. własnością niemieckiego państwa.
Dziennik „Il Corriere della Sera” to jedna z najbardziej rozpoznawalnych marek na włoskim rynku medialnym. Został założony w Mediolanie w 1876 roku, a jego właścicielem jest obecnie grupa medialna RCS MediaGroup S.p.A. (Rizzoli-Corriere della Sera Media Group S.p.A.). Angelo Rizzoli (1889-1970), fundator i założyciel grupy to jedno z największych nazwisk w historii włoskich mediów. Imperium (zarządzane po śmierci Rizzoliego przez jego potomków) to prawdziwy gigant medialny o wymiarze nie tylko włoskim, ale i światowym. W „swojej stajni” ma takie tytuły jak: „Corriere della Sera”, „La Gazzetta dello Sport”, „Il Mattino”, czy wreszcie zawsze kupowany przeze mnie w ukochanym Trieście „Il Piccolo”.
Kolejne informacje na temat okoliczności wypadku autobusu w Warszawie, w którym zginęła jedna osoba i wiele zostało rannych, pokazują sposób zarządzania przez ludzi Platformy.
Jak zwykle przed drugą turą wyborów prezydenckich najważniejsze jest pytanie: na kogo przerzucą swoje głosy zwolennicy tych kandydatów, którzy odpadli w pierwszej? Wcale nie jest pewne, że posłusznie zastosują się oni do tego, co zalecą im w bardziej lub mniej jawny sposób przegrani wczoraj politycy.
Na YouTubie można obejrzeć stary wywiad Piotra Kraśki z Antonim Macierewiczem. Dziennikarz, zazwyczaj przyjmujący pozę profesjonalisty, ten jeden raz nie potrafi powstrzymać się od kpiącego tonu: „Co za gość, wspaniałe spotkanie”.
Facet musi być twardy, nie jak baba jakaś albo, wiecie Państwo – miękiszon. Czy inny płaczek albo beksa. Musi być jak Chuck Norris – nie je miodu, tylko żuje pszczoły. Problemy padają przed nim, nim je napotka. W ogóle to nie ma żadnych problemów, tylko wyzwania (tak uczą w korporacjach). A wyzwania – cyk – na klatę. Tyle tylko, że to wcale nie jest prawda, a na pewno nie cała. Bo mężczyźni we wszystkich statystykach dotyczących zdrowia psychicznego wypadają blado.
20 i 21 czerwca 1940 roku Niemcy zamordowali w Palmirach na obrzeżach Puszczy Kampinoskiej 358 więźniów Pawiaka – w tym przedstawicieli polskiej elity politycznej, intelektualnej i kulturalnej. Śmierć ponieśli m.in. Maciej Rataj (ludowiec), Mieczysław Niedziałkowski (socjalista), biegacz Janusz Kusociński i Agnieszka Dowbor-Muśnicka, członkini antyniemieckiej Organizacji Wojskowej „Wilki”.
Słuchacze i czytelnicy mają taką właściwość, iż słuchają i czytają, co chcą, a nie co się mówi lub pisze. Do tej kategorii należą miłośnicy Turcji, którzy widzą w niej najwłaściwszego sojusznika Polski. Wszystko, byle nie Stany Zjednoczone, skoro nie wypada stręczyć Rosji i Chin. Miłośnicy Turcji powołują się zazwyczaj na asertywną postawę Erdoğana wobec USA jako wzorzec niezależności i lubią przywoływać historię. Bo, panie, w 1806 roku Turcja walczyła z Rosją. Tylko że nie żyjemy od dawna w roku 1806, a wrogość Turcji wobec Rosji jest legendą.
„Aby być traktowanym jako duży europejski naród, trzeba chcieć nim być” – powiedział śp. prezydent Lech Kaczyński. Dziś prezydent Andrzej Duda uzgadnia w Białym Domu pięć filarów, kluczy do światowej hegemonii.
Sezon ogórkowy – tak w dziennikarstwie zwykło się nazywać okres wakacyjny. Ludzie na urlopach. Politycy również odpoczywają, więc nie raczą nas swoimi konferencjami i aktywnościami. Sejm i Senat nie pracują. Ogólnie politycznie nic się nie dzieje poza rytualnymi kłótniami między powstańcami a zwolennikami Piotra Zychowicza z okazji rocznicy Powstania Warszawskiego oraz równie do niczego nieprowadzącymi sporami między zwolennikami i przeciwnikami parady wojskowej 15 sierpnia.