Ktokolwiek patrzy dziś na Rosję, Białoruś i sprawę Aleksieja Nawalnego, musi mieć świadomość, że w naszym regionie prędzej czy później dojdzie do głębokiej walki o geopolityczne wpływy.
Pamiętacie Państwo aferę w programie Trzecim Polskiego Radia o piosenkę „Twój ból jest lepszy niż mój”? To właśnie wtedy duża ekipa dziennikarzy pod pozorem obrony wszelakich wolności odeszła, by założyć radio Nowy Świat. Miało być jak nigdy.
Zacznę od prywaty, nigdy dotąd tego nie robiłem, ale czasy i wydarzenia są wyjątkowe, a przyszłość rysuje się jeszcze „ciekawiej”. Popełniłem powieść „Pokój”, opis teraźniejszości, który formą i treścią może przypominać fantastykę, ale wyłącznie wówczas, gdy się fałszywie odczyta prosty kod powieści.
Jako wielki fan filmów science fiction zawsze wysoko stawiałem pierwsze odcinki „Gwiezdnych wojen”. Wśród bajkowych scen i pełnych „mocy” rycerzy toczył się zasadniczy spór dotyczący mieszkańców różnych planet: czy przed zagrożeniami obronić ich może Republika czy też prężne, lecz totalitarne Imperium. Republika okazała się zbyt skłócona i za słabo zorganizowana, by natychmiast zatrzymać Imperium. Jednak Imperium zamiast rozwiązać problemy, stało się jednym wielkim udręczeniem dla planet i ich mieszkańców. Ostatecznie więc przegrało kosztem wielu ofiar i jeszcze większego wysiłku wszystkich kochających wolność.
Radio Nowy Świat, jak wiadomo od jego założycieli, powstało z potrzeby wolności. Chodziło podobno o to, że w gnębionej przez reżim radiowej Trójce nie da się realizować programu bez nacisków politycznych i ręcznego sterowania siepaczy z PiS.
Otrzymałem kilka telefonów z pytaniami: co ten Kościół wyprawia? Kościół dający rozwody? Przestaję chodzić do kościoła! Na początku nie wiedziałem, o co chodzi. Nieco później dowiedziałem się, że ludzie zobaczyli ślub prezesa Jacka Kurskiego w telewizji i po tym nastąpiła wrzawa medialna.
Przyjaciele z Białorusi, przeciwnicy prezydenta, byłego dyrektora sowchozu, dzielili się wrażeniami z rządów Łukaszenki. Ciekawa jest ewolucja określeń dyktatora.
Zorganizowana grupa hejterska, jaką stała się totalna opozycja, twierdzi, że odejście Łukasza Szumowskiego to jej sukces. Powrót do zawodu kardiologa i roli posła – zaplanowane wiele miesięcy temu – miałby mieć drugie dno, którego wykrycie to rzecz jasna zasługa polityków PO.
Łukasz Szumowski nie jest typem politycznego zagończyka i koncentrował się na cichym budowaniu fundamentów systemu ochrony zdrowia. Bez radykalnego zwiększenia liczby miejsc na kierunkach lekarskich i pielęgniarskich nie będzie miał nas kto leczyć.
Białoruski dyktator Alaksandr Łukaszenka ma swoich obrońców wśród naszych rodaków. I to nie tylko wśród osób tęskniących za czasami PRL i Układem Warszawskim, także wśród ludzi, którzy określają się mianem narodowców.
Dramat białoruski jest godziną prawdy. Na jego tle widać wyraźniej grę interesów w Europie oraz to, co może, a czego nie może UE, jakie jest znaczenie NATO i co jest warunkiem koniecznym rozwoju demokracji w sąsiedztwie Rosji.
Rok przed wyborami kanclerza Niemiec nasi zachodni sąsiedzi zastanawiają się nad korektami w polityce zewnętrznej i wewnętrznej. Przemawiają za tym solidne argumenty. Sygnał do zmian dał Friedrich Merz, ubiegający się o funkcję przewodniczącego CDU i potencjalny następca Angeli Merkel, który zasugerował, że należy rozpocząć debatę na temat wykreślenia z konstytucji Niemiec prawa do azylu.
Kilka czołowych mediów w Polsce (pomińmy tytuły, bo nie o to chodzi, by je reklamować, tylko o mechanizm) w 100. rocznicę zwycięstwa Polaków nad komunistycznym totalitaryzmem zamieściło: zapiski czerwonoarmisty, przedstawiony w tonie sensacyjnym artykuł o losie jeńców sowieckich w Polsce czy wywiad z ambasadorem Rosji w Polsce Siergiejem Andriejewem.
Politycy opozycji zostali w banalny sposób złapani w pułapkę. PiS zaproponowało niemal jej ustami podwyżki dla parlamentarzystów i najważniejszych urzędników państwowych. Od początku było wiadomo, że projekt nowelizacji uposażeń spowoduje ogromne kontrowersje.
Polscy lewaccy zadymiarze spod tęczowej flagi lubią porównywać swoje działania do wystąpień białoruskiego społeczeństwa przeciwko reżimowi Łukaszenki. Tylko że walka białoruskiej opozycji ma się tak do „walki” polskich lewackich chuliganów, jak krzesło do krzesła elektrycznego.
W Koalicji Obywatelskiej walka frakcji trwa w najlepsze. I zaklinanie rzeczywistości też. Czytam na Niezależnej.pl, że politycy liberalnej opozycji domagają się dymisji Borysa Budki z funkcji szefa klubu KO. Miał wprowadzić ich na minę w sprawie głosowania dotyczącego podwyżek dla polityków. Ale najpewniej ta sytuacja to tylko pretekst dla głośnego już naprawdę wybuchu niechęci do Budki.
Mądrale z profesorskimi tytułami, stanowiący Radę Języka Polskiego, ogłosili, że słowo „Murzyn” (w polszczyźnie pochodzące od zniekształconego przed wiekami „Maur”) jest „obraźliwe” i „obarczone złymi skojarzeniami”. W jego miejsce mędrcy ci proponują słowo... „Czarny”!
Szacunek dla drugiej osoby, dla jej poglądów i emocji wymaga więc szacunku dla symboliki religijnej, dla najgłębszych ludzkich uczuć.