Gdy podczas konwencji KO w zeszły weekend premier Donald Tusk wymieniał swoje sukcesy, wspomniał też z rozpędu o programie 800+.
W Prawie i Sprawiedliwości trwa poszukiwanie kandydata na prezydenta. Istnieje we władzach tej formacji gremium za to odpowiedzialne, prowadzone są badania, wypowiadają się publicyści, brane są pod uwagę prawybory. A co myślą wyborcy tego ugrupowania?
Niszczenie dzwonów kościelnych miało swoje apogeum podczas rewolucji francuskiej, kiedy to za ich użycie groziła nawet gilotyna. Dzwony zamilkły także w ramach wojującego ateizmu w sowieckiej Rosji. W czasie II wojny światowej Niemcy zagrabiły tysiące dzwonów z krajów okupowanych w Europie, w tym z Polski. Dziś na Zachodzie znów walczy się z nimi pod pretekstem „uciążliwości hałasowej”.
Z bólem serca przeczytałem list profesora Andrzeja Nowaka do Adama Michnika, prof. Ewy Łętowskiej, prof. Adama Strzembosza oraz prof. Andrzeja Zolla ws. ks. Olszewskiego oraz urzędniczek Ministerstwa Sprawiedliwości.
Pentagon szacuje liczbę zabitych i rannych po stronie Rosji od początku inwazji na Ukrainę na ponad 600 tys., brytyjski wywiad przekazuje informację o 650 tys. Wyliczono też, że średnia liczba rosyjskich ofiar we wrześniu wynosiła dziennie blisko 1300.
Przed nami politycznie gorący okres w przestrzeni międzynarodowej. Ostatnia prosta kampanii prezydenckiej w USA i wybory, których wynik zdecyduje nie tylko o przyszłości Stanów Zjednoczonych, ale także o kierunku i kształcie dalszych relacji transatlantyckich, polityce NATO oraz o tym, jak potoczy się wojna na Ukrainie.
Opinię publiczną rozgrzewa nadchodząca kampania prezydencka. W Koalicji Obywatelskiej wszystko zaczyna być jej podporządkowane. Partia Donalda Tuska wybierze swojego kandydata 7 grudnia – wygląda na to, że zarówno premier, Rafał Trzaskowski, jak i Radosław Sikorski biorą udział w prekampanii. Kto najlepiej wypadnie, na tego bęc. A w PiS?
Stanisław Sz., skazany za szpiegostwo na rzecz GRU na siedem lat więzienia, już ponad rok po wyjściu na wolność wraz z ojcem założył w Warszawie firmę, której został prezesem.
16 października 1945 roku minister spraw zagranicznych Wincenty Rzymowski podpisał w imieniu Polski Kartę Narodów Zjednoczonych. Wszystko ładnie, pięknie, tylko są przynajmniej dwa „ale”…
Sytuacja, która miała miejsce w polskim Sejmie 16 października, jest klasycznym przykładem czegoś, co nigdy nie powinno mieć miejsca. W wolnym państwie nie powinno się zdarzyć, by przemówienie prezydenta państwa zostało „przykryte” agresywnym bełkotem kolejnego mówcy.
Czwartek w Brukseli to największa od dawna polityczna klęska najsłabszego koalicjanta Donalda Tuska, czyli lewicy. Nie wiemy, jaką cenę realnie zapłacimy za piękne słówka.
Zdradzę, ile mogę, więcej napiszę wkrótce tu i opowiem na kanale Dobitnie. Historia farmy trolli Giertycha dopiero się rozkręca, a wkrótce pojawi się w niej kilka nazwisk kolejnych tuzów platformerskiego świata. Tylko czy nie powinno za tym pójść kilka innych działań?
Adam Szostkiewicz w „Polityce” tryumfalnie o sukcesie Tuska: „Ursula von der Leyen powiedziała publicznie, że opcja czasowego i ograniczonego terytorialnie zawieszenia prawa do zgłaszania wniosków azylowych, zapowiedziana przez Tuska, mieści się w prawie europejskim.
Przywódcy Trzeciej Drogi są jak polityczne zombie, pozbawione jakiejkolwiek wolnej woli, niezdolne do samodzielnego działania, umiejące tylko słuchać czarodzieja, który powołał je do „życia”.
Najczęściej rozróżnia się ateizm teoretyczny – przekonanie, że Bóg nie istnieje, oraz ateizm praktyczny, który polega na tym, że człowiek, jeśli nawet wierzy w Boga, to żyje tak, jakby Go nie było, nie potwierdza swojej wiary życiem.
Jak mówiłem w podkaście „Trzech panów K” (Kita, Kożuszek, Kuź), zmiany trendów społecznych nie są szybkie, ale jak już ruszą, to trudno je zatrzymać. Przewidywałem tąpnięcie dopiero około miesiąca po powodzi i są jego pierwsze oznaki.
15 października Roman Giertych wraz ze skrzykniętą przez siebie grupą, znaną na portalu X (d. Twitter) jako „Sieć na Wybory” próbował wylansować hashtag „Rocznica Victorii Tuska”.
Nowy strategiczny resort przemysłu, zajmujący się m.in. górnictwem, polityką gazową i budową w Polsce elektrowni atomowej, powinien działać pełną parą. Problem w tym, że – jak ujawniłem w „Gazecie Polskiej” – nie ma on nawet własnej kancelarii tajnej! Minister i urzędnicy, chcąc więc zapoznać się z informacjami niejawnymi, muszą udawać się do innych urzędów, z którymi mają podpisaną umowę o współpracy w tym zakresie