Ta cecha jest uznawana przez tradycję chrześcijańską za jeden z siedmiu grzechów głównych. Przedmiotem zazdrości są wartości, jakie wiążą się z drugą osobą, ale także ze wspólnotą, które pragniemy posiadać, ale nie jesteśmy ich właścicielami. Zazdrościmy innym dóbr materialnych, wartości witalnych, estetycznych, intelektualnych i moralnych. Przedmiotem zazdrości są również powodzenie, prestiż społeczny, szczęście. Jak sobie radzić z tym destrukcyjnym stanem emocjonalnym? Szanować swoją godność. Wędrować przez życie własną ścieżką, realizując swoje niepowtarzalne powołanie. Dziękować za otrzymane dary. Odnosić się do innych osób z szacunkiem i życzliwością. Naśladować innych w czynieniu dobra. Zastępować patologiczną zazdrość zdrową, konstruktywną zazdrością, motywującą do realizowania możliwych zazdroszczonych wartości. „Dobry człowiek chwali dobrych ludzi” (Mistrz Eckhart).
Zazdrość i frustracja rodzą agresję
Jednym z ważnych elementów, zatruwających nasze życie osobiste i społeczne, jest agresja. Agresję rodzi frustracja. A skąd w nas tyle frustracji? Jednym z jej głównych źródeł jest zazdrość.
