Javier Milei ogłosił swoją decyzję podczas przemówienia z okazji otwarcia wystawy w Różowym Domu, będącym siedzibą argentyńskiego rządu. Prezydent podsumował dotychczasowe reformy gospodarcze i przedstawił plany na kolejne lata. Jednym z jego celów jest zwiększenie wymiany handlowej Argentyny tak, aby do 2031 roku obejmowała „90 proc. świata”.
Mamy rzeczy do zrobienia, by znów uczynić Argentynę wielką
– powiedział Milei, nawiązując do hasła swojego politycznego sojusznika, prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa.
Nie pozostawił również wątpliwości co do swoich wyborczych zamiarów. "Dla tych, którzy wątpią, czy idę po reelekcję: tak, idę po reelekcję" - oświadczył.
Polityka „piły łańcuchowej” przyniosła zarówno efekty, jak i koszty
Od objęcia urzędu w 2023 roku Milei realizuje radykalny program reform gospodarczych, określany mianem terapii szokowej. Jego symbolem stała się „piła łańcuchowa”, za pomocą której polityk obrazowo przedstawiał plan ograniczania wydatków publicznych.
Strategia pozwoliła znacząco obniżyć inflację i doprowadziła do wypracowania nadwyżki budżetowej. Jednocześnie reformy odbiły się na sytuacji wielu Argentyńczyków. Spadły realne wynagrodzenia, a tysiące miejsc pracy zostały zlikwidowane.
Prezydent ograniczył również wpływy związków zawodowych i organizacji społecznych, które wcześniej uczestniczyły w dystrybucji rządowej pomocy socjalnej.
Reformy wywołują protesty
Kontrowersje wzbudziły także zmiany dotyczące wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami. Drastyczne ograniczenia doprowadziły do kryzysu w systemie zapomóg, a część uprawnionych straciła otrzymywane wcześniej świadczenia.
Polityka Mileia regularnie spotyka się ze sprzeciwem środowisk lewicowych i akademickich. W kraju organizowane są protesty przeciwko kolejnym decyzjom władz.
Sam prezydent konsekwentnie przedstawia się jako obrońca tradycyjnych wartości zachodnich. Znany jest również z ostrych wypowiedzi pod adresem zagranicznych polityków, z którymi pozostaje w sporze ideologicznym. Prezydenta Brazylii Luiza Inacia Lulę da Silvę określał mianem „komunistycznego dyktatora”, natomiast premiera Hiszpanii Pedra Sancheza nazywał „dyktatorem”, „skorumpowanym politykiem” i „złodziejem”.
