Stary świerk

Huragan, który przeleciał nad Milanówkiem w nocy z 5 na 6 grudnia zeszłego roku, przewrócił jeden ze świerków rosnących w naszym ogrodzie. O drugiej w nocy obudził mnie łomot – ale ponieważ wiedziałem, że nadciąga huragan, uznałem, że to wiatr tak łomocze, bijąc w dach i w ściany. Dopiero rano, kiedy podniosłem rolety, zobaczyłem, że z czterech ogromnych, starych świerków stoją tylko trzy – ten czwarty, najsłabszy, upadł na płot, który oddziela nas od sąsiadów, i połamał gałęzie rosnących przy nim brzózek. Ale ponieważ bryła korzeniowa wydobyta została z ziemi w połowie, brzózki oraz płot ocalały. Ciąg dalszy był taki. Udałem się do siedziby straży miejskiej i tam poinformowano mnie, że powinienem udać się do gminy, gdzie uzyskam pozwolenie na usunięcie świerka, oraz do straży pożarnej, która świerk usunie. Zatelefonowałem więc do gminy i niebawem w naszym ogrodzie pojawiła się młoda dama, która obalony świerk sfotografowała i poinformowała mnie, że możemy go usunąć. Ewa zatelefonowała zaś do straży pożarnej, gdzie dowiedziała się, że jeśli świerk, przewracając się, nie spowodował ofiar w ludziach, to możemy go usunąć, ale na własny koszt. Tak też się stało. Dwaj młodzi ludzie, specjaliści od pielęgnacji drzew, dwiema piłami łańcuchowymi pocięli świerk na kawałki, a pocięte kawałki – jak to się mówi, gdy chodzi o inny rodzaj życia niż życie ludzkie – zutylizowali. To, co w tym wszystkim jest ciekawe, to nie kłopoty z usunięciem świerka, lecz pytanie, które pojawiło się w mojej głowie, kiedy przyglądałem się łańcuchowym piłom, które cięły obalony świerk. Czy cięły świerk, który był żywy, czy świerk, który był martwy? Jest to pytanie, któremu można przypisać charakter epistemologiczny (jak my tę sytuację rozpoznajemy) lub charakter metafizyczny (jak tę sytuacje rozpoznaje świerk). Mówiąc prościej: kiedy umarł nasz świerk? Czy wtedy, gdy huragan wyrywał go z ziemi? Czy wtedy, gdy leżał w ciemności na gałęziach brzózek? Czy wtedy, gdy był cięty na kawałki? Na takie pytanie mógłby zapewne odpowiedzieć świerk – gdyby umiał mówić. Żadna z możliwych odpowiedzi ludzkich nie wydaje się w tej kwestii wystarczająca – nie wydaje się nawet sensowna. Pewne jest tu tylko to, że śmierć roślinna oraz śmierć zwierzęca radykalnie różnią się od śmierci ludzkiej – są to jakieś inne rodzaje śmierci. Różnym rodzajom życia przysługiwałyby więc różne sposoby umierania. Nie da się nawet powiedzieć, że to, na co patrzyłem (kiedy piły łańcuchowe cięły pień leżący w objęciach połamanych brzózek), było śmiercią świerka – może, pocięty, żył on nadal – jakimś życiem innym.

Nasze serwisy:

Wyszukiwanie

Wesprzyj niezależne media

HUMOR

Statek i Łódź

A wy już po?

Znajdź

NAJNOWSZE

Kuriozalny gol i spadek z Ekstraklasy. Już nic ich nie uratuje

USA: Czwarty satelita dla Wojska Polskiego wyniesiony na orbitę

Ukraina zaatakowała rosyjskie tankowce "floty cieni"

OPEC+ podjęła decyzję o limitach ropy

Kultową rolę miał zagrać ktoś inny. Stenka zdradza, o co poszło

Z tych zdjęć bije subtelność i klasyka. Pierwsza dama w centrum uwagi

Ormuz: Każdy tydzień blokady to 5 dolarów więcej za baryłkę ropy

Uwaga! Jadowite węże na tatrzańskich szlakach