Ale tak naprawdę

Teraz bardzo często – czy to w rozmowie, czy to na ulicy, czy to w telewizorze, a w telewizorze najczęściej – można usłyszeć zwrot „tak naprawdę”, „ale tak naprawdę”. Ktoś chce nas o czymś przekonać i mówi: – Ale tak naprawdę to jestem zdania, że [...]. – Albo ktoś, jakiś telewizyjny komentator polityczny, przedstawia swoje telewizyjne poglądy i mówi: – Ale tak naprawdę to sądzę, że [...]. – Zwroty tego rodzaju, gdy tylko przenikną do języka potocznego, mają to do siebie, że zmieniają lub nawet całkowicie zniekształcają sens wypowiadanych zdań. Można zatem uznać je za coś w rodzaju rakowatych narośli, które niszczą język. Kiedy jednak przyjrzymy się im trochę bliżej, to okaże się, że pojawienie się niektórych z nich było uzasadnione. O ósmej rano budzi mnie telefon – to jakaś panienka informuje mnie, że mogę udać się na bezpłatne badanie kości. – To w Milanówku to badanie? – pytam nonsensownie, bo nie zamierzam badać bezpłatnie moich starych kości. – Dokładnie – odpowiada panienka. Otóż to jej „dokładnie”, które od dobrych kilku lat skutecznie wypiera starożytne „tak” oraz „owszem”, wydaje się do pewnego stopnia uzasadnione, bowiem w polszczyźnie (prawdopodobnie) brakowało zwrotu o znaczeniu angielskiego „exactly”. „Dokładnie” – czyli w Milanówku, a nie gdzie indziej, nie w Brwinowie, Grodzisku czy Podkowie Leśnej. A jak uzasadnione jest „ale tak naprawdę”? Jest, według mnie, uzasadnione jak najbardziej. Ktoś, kto mówi do mnie z telewizora: „Ale tak naprawdę to ja myślę, że [...]”, unieważnia tym samym (choć nie zdaje sobie z tego sprawy) wszystko, co powiedział uprzednio – bowiem oświadcza, że uprzednio mówił na niby, kłamał, zwodził mnie i oszukiwał, a teraz będzie mówił naprawdę – samą prawdę. Oczywiście, kłamcy, który mówił na niby, wierzyć nie należy – jeśli, mówiąc na niby, okłamywał nas przedtem, to i jego „ale tak naprawdę” też może być zapewnieniem kłamliwym. Warto obserwować, jaka będzie przyszłość zwrotu „ale tak naprawdę”. Język jest tajemniczą siłą, która robi z nami, co chce, i której pomysły nie dadzą się przewidzieć – zwrot „tak naprawdę” może więc nagle zniknąć z naszego języka potocznego, ale może też stać się trwałym sposobem mówienia. Jeśli nie zniknie, będzie to oznaczało, że polszczyzna wpadła w przepaść telewizyjnego kłamstwa – a my razem z nią. A jeśli zniknie? To będzie oznaczało, ż polszczyzna chce pozostać językiem prawdy.

Nasze serwisy:

Wyszukiwanie

HUMOR

Odmówiła z klasą

Tymczasem mąż

Że co?

NAJNOWSZE

Koniec z podatkowymi sztuczkami? W planach nowe przepisy o fundacjach rodzinnych

Amerykanie tworzą wielonarodową grupę ds. dronów na Bliskim Wschodzie

Kolejna podwyżka opłat dla kierowców na autostradzie A2

Sceny grozy przed meczem Górnika. Pseudokibice zaatakowali Węgrów

Ilu migrantów pozostaje na Ceucie? Dane rządu i miasta są rozbieżne

Mecz Lecha z KI Klaksvik przełożony. UEFA podała nowy termin

Gorączka Zachodniego Nilu atakuje w Grecji

Śmierć górnika w kopalni w Pniówku