Józefa i Józef Dmochowie wraz z sześciorgiem dzieci mieszkali w niewielkiej wsi Helenów, w okolicy Poświętnego. Ich gospodarstwo, położone na uboczu, znajdowało się w pobliżu torów kolejowych, którymi w czasie niemieckiej okupacji przejeżdżały pociągi wiozące żydowskie ofiary do obozu zagłady w Treblince. Prawdopodobnie od początku lata 1943 roku Dmochowie pomagali grupie około dziesięciu nieznanych z imienia i nazwiska Żydów. Mogli być to uciekinierzy z pobliskiego Stanisławowa oraz z Warszawy.
Hatszepsut była córką faraona Totmesa I i królowej Ahmose. Urodziła się w 1508 r. p.n.e. jako pierwsze dziecko królewskiej pary. Jej ojciec zmarł, gdy księżniczka miała 12 lat. Aby zasiadać na tronie Hatszepsut wyszła za mąż za swojego przyrodniego brata Totmesa II. Z tego związku urodziła się córeczka Neferue, a Totmes miał jeszcze syna (Totmesa III) z konkubiną. Kiedy faraon zmarł w wieku 27 lat Hatszepsut została regentką panując w imieniu swojego pasierba, ale prawdopodobnie w drugim lub trzecim roku regencji ogłosiła się władcą i przyjęła tytuł królewski, wywodząc swe prawo do tronu na podstawie, jak sama stwierdziła, współrządów ze swym ojcem, Totmesem I. Była jedną z czterech kobiet-faraonów.
Krzysztof Kolumb w ciągu 55 lat swojego życia odbył cztery wyprawy do Ameryki, a wcześniej, przygotowując się do ekspedycji transatlantyckich, popłynął do Islandii i Irlandii z portugalską marynarką handlową, potem wylądował na Maderze, aby kupić cukier jako agent firmy genueńskiej. Do tego, przynajmniej raz, udał się do portugalskiej fortecy São Jorge da Mina we współczesnej Ghanie, ucząc się w drodze portugalskiej nawigacji i przepływu wiatrów na Atlantyku.
