Operacja „Ostra Brama” była strategiczną częścią akcji „Burza” zakładającej wyzwalanie przez oddziały AK terenów II RP z rąk cofających się Niemców i występowanie wobec wkraczających na nie Sowietów jako gospodarz. Armia Czerwona przekroczyła przedwojenne granice Polski 4 stycznia 1944 roku na Wołyniu.
Następnego dnia po wspólnym zdobyciu Wilna – 14 lipca 1944 r. - „Wilk” został zaproszony na rozmowy z dowództwem 3 Frontu Białoruskiego, które wyraziło chęć współpracy z Armią Krajową. 17 lipca, przy okazji kolejnych rozmów, Krzyżanowski i jego żołnierze zostali podstępnie aresztowani i zesłani do łagrów. Podobne scenariusze Sowieci realizowali we Lwowie i innych miejscach.
Po kilku latach „Wilkowi” Krzyżanowskiemu udało się wrócić do Polski. Nie włączył się w działalność konspiracyjną. Mimo to 3 lipca 1948 r. został aresztowany przez UB, a następnie osadzony w więzieniu przy Rakowieckiej na Mokotowie. Został oskarżony o współpracę z Niemcami, likwidowanie oddziałów partyzantki radzieckiej na Wileńszczyźnie i mordowanie Żydów. Pomimo tortur nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów. Do procesu nie doszło, „Wilk” zmarł w szpitalu więziennym na gruźlicę 29 września 1951 r. Jego ciało zostało w tajemnicy zakopane między cmentarzem komunalnym a wojskowym na warszawskich Powązkach. W 1957 r. jego szczątki zostały ekshumowane, po czym uroczyście złożono je w kwaterze Armii Krajowej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Na zdjęciu: Oddział Rozpoznawczy Komendanta Okręgu AK Wilno w Dziewieniszkach, w końcu czerwca 1944 r., na kilka dni przed wyruszeniem do walki o Wilno (AIPN).
