Adam Koc był żołnierzem I Brygady Legionów Polskich i komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej. W niepodległej Polsce oficer WP, założyciel i redaktor naczelny „Gazety Polskiej”, działacz BBWR, poseł, senator, organizator i szef Obozu Zjednoczenia Narodowego. Zmarł 3 lutego 1969 r. w Nowym Jorku.
Dekretem Naczelnego Wodza z dnia 17 grudnia 1919 Adam Koc został przyjęty do Wojska Polskiego i z dniem 1 stycznia 1920 przydzielony do Oddziału V Naczelnego Dowództwa. Od tego czasu był też członkiem Kapituły Tymczasowej Orderu Virtuti Militari, a od sierpnia do października 1920 dowodził Dywizją Ochotniczą.
Adam Koc był także członkiem tajnej organizacji „Honor i Ojczyzna”, znanej także pod nazwą „Strażnica”, która została utworzona w 1921 r. przez gen. Sikorskiego za wiedzą i zgodą Piłsudskiego i Sosnkowskiego.
W 1925 roku Adam Koc został zastępcą komendanta Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia Armii w Rembertowie.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego był posłem na Sejm z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. W latach 1929–1930 założyciel i redaktor naczelny „Gazety Polskiej”. Jeden z pierwszych dziesięciu osób odznaczonych Krzyżem Niepodległości.
Adam Koc był wiceministrem skarbu w latach 1930-1935, prezesem Banku Polskiego, a w rządzie Władysława Sikorskiego pełnił ministra skarbu.
Od 1940 roku do końca życia przebywał w USA.
