Protoplasta komputera osobistego (ang. Personal Computer) - model IBM 5150 z 16-bitowym procesorem Intel 8088 pracującym z częstotliwością 4.77 MHz - posiadał 16 KB pamięci operacyjnej RAM w wersji najprostszej, 64 KB w wersji standardowej z możliwością rozbudowy do 256 KB, a nawet 640 KB.
Mikrokomputer nie posiadał twardego dysku, a do obsługi nośników danych wykorzystywał wynalezione przez IBM jedną lub dwie stacje dyskietek 5,25" o pojemności 160 KB. Komputer wyposażony był w monitor, który wyświetlał aż 16 kolorów w trybie znakowym za pomocą karty graficznej Color Graphics Adapter, potrafił również wydawać dźwięki poprzez PC speaker.
Jako producenta systemu operacyjnego wybrano firmę Digital Research, znaną z systemu CP/M. Niestety, firma odmówiła i dlatego opracowanie systemu powierzono firmie Microsoft zajmującej się dotychczas implementacjami języka Basic. Pierwsza wersja systemu operacyjnego przeznaczonego do IBM PC 5150 to PC-DOS v. 1.0, która z czasem zmieniła nazwę na MS-DOS. Microsoft miał mało czasu, więc zamiast tworzyć wszystko od nowa, zakupił prawa do systemu QDOS od firmy Seattle Computer Products. Skrót QDOS jest znamienny – pochodzi od „Quick and Dirty Operating System”.
IBM odniósł sukces handlowy: w 4 miesiące sprzedano ponad 65 tys. egzemplarzy, a do świąt Bożego Narodzenia jeszcze 100 tys. sztuk. Podstawowy model z 16 KB pamięci, bez stacji dysków, kosztował 1556 dol.
12 sierpnia 1981 r. to początek światowej rewolucji informatycznej i triumfu komputerów typu PC (po opublikowaniu dokumentacji technicznej każdy mógł wytwarzać klony IBM PC). Sukces PC przyczynił się też do gwałtownego sukcesu Billa Gatesa i jego Microsoftu.
