Ustawa o transparentności życia publicznego jest niezbędna. Może jednak rodzić wątpliwość, czy na pewno wszystkie umowy zawierane przez strategiczne państwowe przedsiębiorstwa powinny być jawne. To jedno z fundamentalnych pytań dotyczących planowanych zmian i zarazem wygodny oręż dla przeciwników tak szerokiej przejrzystości funkcjonowania państwa.
Podczas sobotniej konwencji samorządowej PO lider tej partii Grzegorz Schetyna mówił o wszystkim, oprócz samorządu. Trudno się temu dziwić, ponieważ Platforma do samorządu nie ma zbytnio szczęścia, choć (a może – dlatego właśnie) rządzi w wielu polskich miastach.
Kiedy prezydent zawetował ustawy reformujące sądy, byłem niemal gotów bronić jego decyzji. Uważam, że mógł je naprawić inaczej, ale widziałem ich mankamenty. Rozumiałem też tarcia ze Zbigniewem Ziobrą, które Jarosław Kaczyński dyplomatycznie nazwał sporem pokolenia czterdziestolatków.
Agencja doradcza PwC co roku szacuje potencjalne wpływy z podatku VAT utracone przez państwo m.in. w wyniku wyłudzeń i innych nieprawidłowości. Jeszcze w 2007 r. luka VAT, bo tak nazywa się to zjawisko, wynosiła 0,6 proc. PKB.
Sądząc po prezentacji założeń Ustawy o jawności życia publicznego, można oczekiwać, że akt ten w zasadniczy sposób zmieni funkcjonowanie osób odpowiedzialnych za wydawanie publicznych pieniędzy. Daje także nadzieję na radykalne odcięcie wszystkich głów korupcyjnej hydry.
Nie przypadkiem Muzeum II Wojny Światowej wybudowano w Gdańsku, rodzinnym mieście Donalda Tuska. Na placu im. Władysława Bartoszewskiego za 500 mln zł powstało muzeum, w którym na 33 tys. mkw. przedstawiono niemiecką wizję II wojny światowej. Przy przygotowywaniu koncepcji pracował Władysław Bartoszewski, a pomagał mu m.in. Norman Davies.
Podzielę się z Czytelnikami moim najpilniej strzeżonym sekretem – otóż, wiem, gdzie jest mityczny „raj na ziemi”! Leży on raptem 90 km na południowy zachód od warszawskiego zgiełku, w malowniczej wsi Krzemienica, której centralnym punktem jest przepiękny XVI-wieczny kościółek św. Jakuba Apostoła, gdzie kręcono sceny do filmu „Pan Wołodyjowski”.
W ciągu dwóch najbliższych dekad polityka zdrowotna państwa polskiego stanie się najbardziej gorącym tematem debaty publicznej. System od lat trzeszczy w szwach, z czasem negatywne zjawiska zaczną się jednak niebezpiecznie kumulować.
Rośnie nam w siłę Grupa Wyszehradzka. Rośnie, aż miło. Oczywiście „siłą” nazywam tu zdecydowanie eurosceptyczne i antyimigranckie nastawienie. Do Węgier i Polski, sceptycznych wobec przyjmowania imigrantów i narzucania swojej woli przez socjalistycznych eurokomisarzy, dołączą zapewne niedługo Czechy.
Łatwo powiedzieć, trudniej wyegzekwować. W każdej partii bez wyjątku istnieje grupa osobników o moralności Kalego. Przysłowiowa ryba psuje się od głowy.
Pisowska staruszka dokonała paskudnej prowokacji wobec znanego autorytetu i rzuciła mu się pod koła samochodu. Na pasach dla pieszych. Wyjątkowo perfidna babcia. W trakcie dochodzenia okazało się, że ów wielki autorytet nie miał prawa jazdy. Od 10 lat. Dziwna sprawa. Gdyby nie miał od dwóch lat – byłoby to zrozumiałe.
„Obrona przez generała Pułaskiego polsko-amerykańskich wartości, takich jak wolność, praworządność, suwerenność narodów, symbolizuje bliskie związki pomiędzy USA a Polską” – napisał kilka dni temu w specjalnym oświadczeniu Donald Trump.
Gdy oddawaliśmy do druku aktualny numer „GP”, decyzja prezydenta Andrzeja Dudy w sprawie zgłoszonych przez PiS poprawek do projektów ustaw o SN i KRS nie była jeszcze znana. Na specjalnym zjeździe klubów „Gazety Polskiej” Jarosław Kaczyński mówił wprost o tym, iż PiS przyjął wszystkie warunki głowy państwa.
Zazdroszczę Jarosławowi Kaczyńskiemu łatwości, z jaką jego słowa przechodzą do języka użytkowego. Pewne sformułowania pozostaną na zawsze w mowie potocznej, inne już się stały związkami frazeologicznymi. Nie ma jednak nic za darmo, ta lekkość jest wynikiem poszukiwania dziury w całym i polowania na Kaczyńskiego.
Ledwie tydzień temu napisałam, że politycy PO zaczną z braku własnego popierać program PiS i kpiłam, że na billboardach pisać będą „Program PiS tak, wypaczenia nie”, a już Joanna Mucha w „Gazecie Wyborczej” właśnie w taki ton uderzyła.
„Polska to żadna Rzeczpospolita. (…) Rządzi nami Kościół i patriarchat, proponuję więc zmienić nazwę na Hujnia Niepospolita. Pierwsza i jedyna w Unii Europejskiej” – napisała na Facebooku Manuela Gretkowska.
Bez zbytniego entuzjazmu (ale jednak!) Donald Tusk et consortes musieli przyznać, że narzucona przez Niemcy polityka imigracyjna UE zupełnie się nie sprawdziła. Tym samym polskie postulaty, m.in. o pomaganiu uchodźcom w miejscu zamieszkania i pilnowaniu granic zewnętrznych strefy Schengen, wróciły pod obrady.
Po latach rządów PO-PSL, gdy przez osiem lat, jak zapowiadała była posłanka PO, „biznes na służbie zdrowia był robiony”, jest co naprawiać. W publicznej służbie zdrowia kolejki wydłużyły się niebotycznie, za to na usługach medycznych nieźle się bogacono w prywatnych placówkach.