Jednym z mitów, a jednocześnie sloganów przekonanej o swojej wyjątkowości elitki liberalno-lewicowej jest jej domniemany racjonalizm, który przenika wręcz każdego z jej reprezentantów. Tego typu poczucie wyższości musi być też zakorzenione w odpowiednio prostej, manichejskiej wizji świata, w której siłom światłości zagrażają wciąż siły zła ostatecznego.
Wczoraj rano przy kubku pysznej kawy nieopatrznie powziąłem mocne postanowienie, że z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia umyję okna w mieszkaniu. Na szczęście nie miałem niezbędnych akcesoriów, więc pomknąłem najpierw na zakupy, by przygotować się właściwie do realizacji tak złożonego zadania. Po powrocie w domowe pielesze robiłem wszystko, aby tylko nie zabrać się za finalizację obietnicy nieodpowiedzialnie złożonej samemu sobie i jednocześnie zabić coś, co powszechnie określane jest mianem wyrzutów sumienia.
W poprzedzającej ten artykuł notatce zatytułowanej „ZBiR z cicha rośnie” narzekałem, że ani polscy politycy, ani polskie media nie zwróciły należytej uwagi na rokowania przywódców Rosji i Białorusi odbyte w Soczi 8 grudnia w sprawie intensyfikacji procesu powołania wspólnego państwa, Związku Białorusi i Rosji, czyli ZBiR. Muszę więc oddać sprawiedliwość „Gazecie Polskiej Codziennie”, która chyba jako jedyna zajęła się poważnie wynikami tych rozmów.
Przedstawiony przez szefową Komisji Europejskiej unijny Zielony Ład (Green Deal) to plan rewolucji gospodarczej i wielkie wyzwanie dla Polski.
Wczoraj w trakcie Debaty dnia w @PolskieRadio24 na temat wyborów prezydenckich dotarła do mnie prosta prawda. Współrządząca IIIRP przez 18 lat partia polityczna o nazwie TVN wystawiła swojego, hodowanego przez wiele lat pretendenta w jednym jedynym celu. PiS stracił część swojego elektoratu po prawej stronie. Czas na stronę lewą. Czas wyrwać mu liberalizujących katolików.
Z wypowiedzi liderów organizacji sędziowskich, w tym prezes Sądu Najwyższego, jasno wynika, że mamy do czynienia ze zwykłą próbą puczu. Część sędziów nie uznaje obowiązującego prawa, a nawet kompetencji demokratycznie wybranych organów państwa do stanowienia tego prawa.
Dziś obchodzimy tragiczną rocznicę stanu wojennego. 38 lat temu na wniosek Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, na której czele stanął Wojciech Jaruzelski, na terenie Polski wprowadzony został stan wojenny. Tak jak wielokrotnie w powojennej historii Polski, tak i wtedy polscy komuniści służący wiernie Związkowi Sowieckiemu zbrojnie wystąpili przeciwko własnemu narodowi.
Nie rozumiem zdziwienia wielu polskich i światowych komentatorów, że długo oczekiwane spotkanie prezydentów Ukrainy i Rosji w Paryżu nie przyniosło pokoju i zakończyło się niemalże fiaskiem. Niemalże, bo jednak uzgodniono, że będą dalsze rozmowy i kolejna wymiana więźniów oraz nastąpi wycofanie oddziałów w kilku miejscach.
Gdy politycy zrozumieli, że niczego nie dokonali i już nie dokonają, pojawia się problem próżni ideowej, którą trzeba zasypać gruzem. Mieli wielkie idee i gromkie obietnice, ale przeciwnik okazał się za silny, miał poparcie zagranicy, a wszyscy wkoło są uwikłani. Strach, brak woli i chęć dostosowania się oraz unikania problemów zrobiły swoje.
Jak wiadomo, Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) zarekomendowała, by w związku z notorycznym brakiem współpracy Rosji w walce z dopingiem wykluczyć Sborną ze światowych imprez sportowych na cztery lata i zakazać jej organizacji takich imprez przez ten okres. Polskie media błędnie podają, że jest już pewne, że dotyczyć to będzie mistrzostw świata w piłce nożnej. Tak naprawdę ostateczną decyzję ma podjąć FIFA i nie wiadomo, czy pójdzie za WADA, czy będzie starała się stosować jakieś kruczki prawne.
Rosyjskie służby od dawna są bardzo aktywne w Polsce. Przykładem głośne zabójstwo w Berlinie obywatela Gruzji. Mordercą był Rosjanin, najpewniej pracownik rosyjskiego wywiadu wojskowego (GRU). Przed zabójstwem przebywał krótko w Warszawie, wynajmując pokój w jednym z hoteli.
Piąty literacki Nobel dla Polski to powód do radości i satysfakcji, nawet jeśli nie wszystkim podoba się wymowa twórczości Olgi Tokarczuk czy jej poglądy polityczne. Najczęściej zresztą zarówno piewcy jej talentu, jak i krytycy, książek autorki „Ksiąg Jakubowych” nie znają – dopiero Nagroda Nobla sprawiła, że Polacy ruszyli do księgarń, żeby zobaczyć, co to właściwie za literatura.
Podczas ceremonii wręczenia Literackiej Nagrody Nobla przedstawiciel Akademii Szwedzkiej Per Westerberg wypowiedział skandaliczne i kłamliwe słowa: „Polska, rozdroże Europy, być może nawet jej serce, Olga Tokarczuk, odkrywa historię Polski jako kraju będącego ofiarą spustoszenia dokonanego przez wielkie siły, lecz również posiadającego swoją własną historię kolonializmu i antysemityzmu. Olga Tokarczuk nie ucieka od niewygodnej prawdy, nawet pod groźbą śmierci”.
Producenci zabawek pod naciskiem bardzo aktywnego lobby LGBT oraz polityków już wprowadzili do produkcji całe zestawy zabawek „neutralnych płciowo”. Z opakowań usunięto informacje o ich przeznaczeniu dla dzieci danej płci, a same opakowania wyróżniono neutralnymi kolorami. Nowe wytyczne, np. we Francji czy krajach skandynawskich, zakazują sugerowania, kto powinien się czym bawić. Ostatnią zaporą przed wciskaniem dzieciom ideologii gender pozostają rodzice.
Jeśli inauguracja kampanii celebryty Szymona Hołowni przyćmiła debatę prawyborczą kandydatów Platformy, to jest to najlepszy dowód, że ogromny kryzys nęka partię Grzegorza Schetyny. Małgorzata Kidawa-Błońska i Jacek Jaśkowiak solennie przyłożyli się do tego, by zwiększyć zasięg Hołowni w sieci.
Platforma jak obiecała... to obiecała, Prawo i Sprawiedliwość zaś obiecało i dało. W kulminacyjnej fazie popularności partii rządzącej to stwierdzenie stało się porzekadłem. Domyślam się, że i urzędnicy rządowi słyszeli je bardzo często, bo na opoce wiarygodności Zjednoczona Prawica osadziła swoją kampanię wyborczą.
Jest w Polsce grupa społeczna – kasta, i to nadzwyczajna – która w swojej legitymacji do sprawowania władzy wraca do wzorów antycznych.
Wizyta kanclerz Angeli Merkel w niemieckim obozie KL Auschwitz przyćmiła medialnie o wiele ważniejsze wydarzenie, grożące przesunięciem tuż do naszych wschodnich granic odbudowywanego imperium rosyjskiego.