Każde zagrożenie życia, również przez koronawirusa, wymusza stawianie pytań praktycznych, np. jak się przed nim bronić, a także pytań egzystencjalnych, metafizycznych, religijnych i eschatologicznych. A reakcja na nie bardzo wiele mówi o stanie ducha i hierarchii wartości poszczególnych jednostek i społeczeństw.
Ogólnoświatowa epidemia to żniwa dla koncernów farmaceutycznych, które wcześniej czy później uruchomią produkcję i sprzedaż szczepionki przeciwko koronawirusowi. Zmęczony ograniczeniami świat rzuci się na produkt, wykupując go na pniu. Wszystko po to, aby wreszcie wrócić do normalności. Pytanie, na ile taka szczepionka będzie jednak bezpieczna.
Polskim władzom oraz służbom różnego rodzaju, także dzięki wspaniałej dyscyplinie i dojrzałości naszego społeczeństwa, udało się wyraźnie zmniejszyć straty spowodowane przez pandemię – i je opóźnić. Widać to po statystykach publikowanych dzień w dzień przez Światową Organizację Zdrowia.
Nieroztropne przekonywanie, że zachwyca nas nabożeństwo w internecie czy komunia duchowa, może spowodować, że pewna część Polaków już nie powróci na niedzielną Mszę św.
Kolejny raz potwierdza się, że okresy kryzysu, a takim jest czas obecnej zarazy, odsłaniają normalnie ukrywane problemy danego kraju. Na przykład we Francji, w najbardziej imigranckim departamencie Seine-Saint-Denis, komunikaty do mieszkańców wydawane są w ośmiu językach.
Koronawirus to wielka lekcja pokory. Trzy tygodnie, w których Polska się zatrzymała, uzmysłowiły nam, bez czego w życiu można się obyć i co trzeba będzie zmienić. Okazało się, że Polska i nasze życie nie zawalą się, jeśli będziemy pracować z domu i gdy dziennikarze nie będą przesiadywać w studiach telewizyjnych.
Mam dobrą informację: epidemia na pewno się zakończy. Druga dobra wiadomość to taka, że polska gospodarka podźwignie się z kryzysu, w który dzisiaj kompletnie nie ze swojej winy wchodzi. Pytanie: kiedy to się może stać?
Premier użył terminu „nowa normalność” na określenie sytuacji po ustąpieniu epidemii w naszym kraju. Ale w zasadzie cały świat czeka nowa normalność. Coraz bardziej jasne staje się, że to koniec globalizacji w formie z ostatnich kilkunastu lat.
Tarcza antykryzysowa daje mocne wsparcie instytucjom finansowym. Niestety także ze strony środowisk prospołecznych, które w ostatnich latach wspierały Prawo i Sprawiedliwość, nawet za cenę ataków ze strony lewicy, słychać głos, że większa troska należałaby się również stronie pracowniczej.
Choć dopiero co przekroczyłem trzydziestkę, dość często czuję się jak starzec. Nie istnieje dla mnie świat Play Station i gier komputerowych. Nigdy nie założyłem konta na portalu randkowym. Nie rozpracowałem Instagrama i o wielu najnowszych technologiach nie mam pojęcia. Wiedźmina kojarzę bardziej z książek niż gier i serialu Netfliksa.
PGNiG wygrał z rosyjskim koncernem Gazprom przed Trybunałem Arbitrażowym w Sztokholmie. Oznacza to, że ceny za rosyjski gaz od listopada 2014 r. były zbyt wysokie i nierentowne.
W sierpniu tego roku będziemy obchodzić 100. rocznicę wielkiej victorii – Cudu nad Wisłą. Ale sierpień i wrzesień to także miesiące 40-lecia kolejnego polskiego zwycięstwa – powstania Solidarności. Jak ten przełomowy moment obchodzić? Legenda śląskiej Solidarności Andrzej Rozpłochowski zaproponował, aby zbudować Kopiec Solidarności. Na Śląsku.
Prezes PiS Jarosław Kaczyński pytany o to, czy wybory prezydenckie powinny odbyć się 10 maja, podkreślił, że jest przekonany, iż w tej chwili „nie ma żadnych przesłanek, żeby wprowadzić stan klęski żywiołowej, czyli ten – można powiedzieć – najsłabszy ze stanów nadzwyczajnych, a tylko wtedy wybory mogą być odłożone”. No i oczywiście wprawił opozycje w stan co najmniej podgorączkowy.
Codzienność w warunkach rozwijającej się epidemii to również zwykłe sprawy. Wszystko musi funkcjonować po to, żeby życie mogło normalnie się toczyć. A do tego potrzebni są ludzie.
Niemal cała aktywność opozycji skupia się teraz na walce o przesunięcie wyborów prezydenckich. Argumenty, które padają w tej sprawie, dotyczą – po pierwsze – kwestii epidemiologicznych i koncentrują się wokół pytania: czy w obecnej sytuacji można tak zorganizować proces wyborczy, by zapewnić maksymalne bezpieczeństwo jego uczestników, ale także zagwarantować jego transparentność i uczciwość?
Obojętnie przy jakiej hipotezie będziemy się upierać: jest pandemia czy wielki pokaz inżynierii społecznej – jedno nie ulega wątpliwości. Cały ten bałagan trzeba będzie posprzątać i nie ma co liczyć, że odbędzie się to tanim kosztem.
Nasz świat i jego mechanizm permanentnego wyścigu nagle wyhamował. Ogromna większość z nas została wyprzęgnięta z codziennego kieratu. Reżim higieniczny pozamykał nas w domach. O skutkach panpidemii i związanej z nią dyktatury sanitarnej (tak nazwał to nowe zjawisko bp Athanasius Schneider) spekulują eksperci, ekonomiści, politolodzy, stratedzy wojskowi...
Po leczenie idę do szpitala, po odkrycia naukowe do naukowców, ale mądrości szukam w filozofii, a nadziei i sensu w religii. Jedno nie zastępuje drugiego.