„A cóż ja mam wspólnego z moim ojcem? Opuścił naszą rodzinę, gdy miałem trzy lata” – mówił sędzia Marek Safjan, gdy wyszło na jaw, że Zbigniew Safjan w hitlerowskim mundurze służył w walczącym z AK Grenzschutzu. A potem doniósł na 21-letniego kolegę Jana Nesslera sowieckiemu dowódcy, w wyniku czego byłego akowca rozstrzelano.
W obliczu zmasowanego ataku hakerskiego na najważniejszych polskich urzędników Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego powinna przyjrzeć się procesowi konsultacji w sprawie akcyzy na wyroby tytoniowe zorganizowanemu przez Ministerstwo Finansów.
Powrót Donalda Tuska do polskiej rzeczywistości najwyraźniej jest szokujący dla samego zainteresowanego.
Rozpoczęte powtórne przywództwo Tuska nie będzie błyskawicznym podbojem, lecz trudną wojną pozycyjną, z której były premier niekoniecznie wyjdzie zwycięsko – bo walka o bycie liderem PO nie jest jednoznaczna z rywalizacją o przywództwo opozycji.
To, co ostatnio wyprawia PO, jest działaniem na poważnie. Trzeba mieć spory tupet i jeszcze większą pogardę dla ludzi, by wciskać im oczywiste kłamstwa i wierzyć, że przyniesie to jakiś pozytywny efekt.
Donald Tusk nie ma już czego szukać w strukturach europejskich – jego promotorka Angela Merkel kończy swoją polityczną karierę, a nowego sponsora Tusk nie znalazł. Teraz ten sprytny, aczkolwiek pozbawiony ciekawszych cech polityk będzie musiał na powrót znaleźć swoje miejsce w polskiej polityce.
Przyjemnie jest się wygrzewać na słoneczku i wsłuchiwać w aksamitne głosy naszych umiłowanych przywódców opowiadających, jak to Polska rośnie w siłę, a ludziom żyje się dostatniej.
Politycy Konfederacji od lat mają proste rozwiązania na wszystkie skomplikowane problemy, jakie trapią ludzkość. Często przedstawiają siebie jako polityków, którzy gdyby cokolwiek od nich zależało, to działaliby sprawnie i przede wszystkim radykalnie.
Uchwała rządu w sprawie „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.” przewiduje budowę w Polsce sześciu bloków jądrowych do 2043 r. „Niemieccy politycy są zaniepokojeni tymi planami” – pisze dziennik „Die Welt”.
W najbliższych tygodniach i miesiącach będziemy musieli zdecydować, czy jesteśmy państwem niepodległym i czy ostatecznym suwerenem w Polsce jest polski naród.
Punktować Tuska za jego kolejne kłamstwa, mierną propagandę czy niespełnione obietnice jest łatwo. Każdy jego występ jest odgrzewaniem standardowej i będącej już na wyczerpaniu propagandy o tym, że za zło całego świata odpowiada Kaczyński.
Rafał Trzaskowski nie ma szczęścia i w wielkiej polityce, i na własnym podwórku. Na pewno przykro dowiedzieć się, że 10 milionów głosów zdobytych latem 2020 roku dziś uprawnia jedynie do zajęcia kolejki do pałacu prezydenckiego tuż za Donaldem Tuskiem i grzeczne czekanie na nią, bez gwarancji sukcesu, w warszawskim ratuszu.
Nawykłem już do cynizmu liberałów, którzy przez 30 lat III RP z hasłami o wspieraniu polskiej przedsiębiorczości, budowy silnej klasy średniej itp. realnie przeszkadzali budować dobrostan społeczeństwu na dorobku.
Podejrzany o korupcję były minister transportu Sławomir Nowak przez rok pracował dla Joschki Fischera, byłego wicekanclerza Niemiec, a dziś wpływowego lobbysty wielu niemieckich koncernów i współpracownika miliardera George’a Sorosa.
Byłem pierwszym dziennikarzem, który ujawnił, że płk Dariusz Z., były szef elitarnej jednostki GROM, poszedł na współpracę ze śledczymi i zaczął sypać Sławomira Nowaka.
Rytualne pohukiwanie o „dyktaturze PiS”, mentalny powrót do przeszłości, odgrzanie polsko-polskiego konfliktu i ucieczka na wakacje po kilku dniach aktywności. Tak wyglądał wielki powrót Donalda Tuska na polską scenę polityczną. Powinien on zdawać sobie sprawę, że dawne metody nie zadziałają.
Medal od Węgrów dostałem dziewięć lat po naszym pierwszym zbiorowym wyjeździe na ich święto powstania narodowego. Ma być ukoronowaniem tego, co przez ten czas wydarzyło się w naszych relacjach.
Lech Wałęsa zasłynął frazą: „Samo pomyślenie [o współpracy z bezpieką] jest zbrodnią wobec mnie”. Od kilku tygodni niektórzy zdają się mówić: „Samo zapytanie Trybunału Konstytucyjnego o wyższość konstytucji nad decyzjami TSUE jest zbrodnią wobec UE”.