Warto inwestować w polskie rodziny
Ludzie szybko przyzwyczajają się do dobrego. Kilka lat temu: dwucyfrowe bezrobocie, głodowe pensje, często wypłacane z łaski, zwijanie usług publicznych pod byle jakim pretekstem.
Ludzie szybko przyzwyczajają się do dobrego. Kilka lat temu: dwucyfrowe bezrobocie, głodowe pensje, często wypłacane z łaski, zwijanie usług publicznych pod byle jakim pretekstem.
Polski Ład da silny impuls inwestycyjny na najbliższe lata. Takiego mechanizmu, pozwalającego na bardzo szybki rozwój, którego korzystne efekty dostrzegą wszyscy, nie było dotąd.
Coraz częściej można usłyszeć, że wchodzimy w epokę nowej zimnej wojny. Jednak mimo podobieństw nie powinno nas to terminologiczne nawiązanie do czasów rywalizacji Związku Sowieckiego ze Stanami Zjednoczonymi zwieść.
Nord Stream 2 to kolejny etap w podbijaniu energetyki Europy Środkowo-Wschodniej i, co nie mniej istotne, w szachowaniu Ukrainy. W każdej chwili Kijów będzie musiał się liczyć z zakręceniem kurka z gazem, a w najlepszym razie – z podwyżką cen tego surowca.
Mamy dzisiaj dosyć klarowny wybór: istnienie Polski demokratycznej i niepodległej albo powolne tracenie suwerenności. Zakusy na naszą nieodległość były od początku istnienia UE i są one emanacją imperialnej polityki najsilniejszych państw, szczególnie Niemiec, oraz lewackich wizjonerów chcących likwidować państwa narodowe.
W piątek zakończyła się wielomiesięczna procedura wyboru nowego rzecznika praw obywatelskich. Przy drugiej próbie, tym razem również głosami posłów PiS, Sejm wybrał na RPO prof. Marcina Wiącka, a wybór ten został potwierdzony przez Senat. Zaskakująco łatwo – niektórzy dopatrują się w tym transakcji wiązanej, jaką Prawo i Sprawiedliwość przeprowadzić miało z PSL – udało się równocześnie wybrać nowego prezesa IPN. Uniknęliśmy spodziewanego sporu. Czy to kolejny „efekt Tuska”, idący w poprzek politycznego planu szefa PO?
Zaniechanie czynienia dobra lub przeciwstawiania się złu jest niekiedy gorsze od samego wyrządzania zła. Do zaistnienia zła przyczynia się też postawa „jakoś to będzie”. Jednym z głównych powodów braku skuteczności w zwalczaniu nasilającej się w naszym kraju fali antykatolickiego barbarzyństwa, czego efektem jest coraz większe rozzuchwalanie się jego uczestników, jest niewłaściwie sformułowany przepis o karaniu za obrażanie uczuć religijnych, a więc czegoś subiektywnego, co dopuszcza wiele interpretacji.
„Super Express” pisze, że Tuskowi włosów pozazdrościć mogą gwiazdy rocka. I choć po głębszym zapoznaniu się z tekstem okazuje się, że chodzi o fryzurę z początku lat 80., to ilustracją jest zdjęcie aktualne. Efekt jest więc komiczny, ale przynajmniej możemy już być pewni, że razem z Tuskiem wraca do nas na dobre to prawdziwe dziennikarstwo, w którym jedyny słuszny mąż stanu ma piękną fryzurę, a jego córka, nawet stojąc po bułki, „wygląda jak paryżanka”.
W Polsce w ostatnich tygodniach autorytety zastanawiają się nad tym, skąd się wzięło tylu antyszczepionkowców. Oczywiście nie ma na to prostej odpowiedzi, ale gdyby chcieć filozofować, to po prostu mało kogo obchodzi już prawda. Żyjemy w społeczeństwie, które przypomina wioskę Galów z komiksów o Asterixie, gdzie dopóki na horyzoncie nie było Rzymian, to wszyscy okładali się po łbach śmierdzącymi rybami. I niestety, nie ma w Polsce środowiska, które byłoby ponad to. W ostatnich godzinach błysnęli byli sędziowie TK, którzy stanęli w obronie ziomka Marka Safjana.
Ostatnio pozornie przycichła sprawa legalnej i nielegalnej imigracji do Europy. Pozornie! W ostatnich 13 latach strajk nielegalnych „gości” w Belgii trzy razy wymusił przymknięcie oczu przez rząd na pozostanie kolejnych dziesiątków tysięcy imigrantów spoza Europy, głównie muzułmanów. W Belgii dziś przebywa nielegalnie 160 tys. imigrantów! Belgia kapituluje, ale inni usiłują się bronić.
Wyobraźcie sobie Państwo taką sytuację. Przez całe życie nosicie w sercu i pamięci wspomnienie swojej pierwszej, prawdziwej miłości. Hołubicie ją, idealizujecie, rozpamiętujecie, jaka była piękna, świeża, wyjątkowa. Niestety, jak to bywa, wasze drogi się rozeszły.
Nawet nie chcę sobie wyobrażać jazgotu, jaki zapanowałby wśród liberałów, gdyby niedawny prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump podejmował w rosyjskich sprawach decyzje podobne do tych, jakie dziś podejmuje Joe Biden. Choćby w kwestii gazociągu Nord Stream 2. Mielibyśmy do czynienia z festiwalem nieustannych oskarżeń i triumfalnego wołania, że Donald Trump w końcu „zrzucił maskę” i objawił się w pełni jako przyjaciel Władimira Putina.
Drugi reset USA z Rosją zastaje Polskę w zdecydowanie innej sytuacji niż dekadę temu. Jesteśmy krajem bogatszym, mniej zależnym energetycznie od Rosji (a niedługo praktycznie już zupełnie niezależnym), z gazoportem pracującym pełną parą od lat. Także z wojskami NATO na wschodniej flance.
Przeciwko odbudowie zniszczonego przez Niemców Pałacu Saskiego głosowali solidarnie posłowie Platformy Obywatelskiej, Lewicy i… przedstawiciel mniejszości niemieckiej w Polsce! Tej, która z łaski polskiej tolerancji ma zagwarantowane miejsce w Sejmie, gdzie nie znalazłaby się w wyniku głosowania.
W lutym ubiegłego roku przed Trybunałem Konstytucyjnym spotkało się ponad 20 tys. ludzi na manifestacji w obronie zmian w wymiarze sprawiedliwości, zorganizowanej przez kluby „Gazety Polskiej”. To świadczyło o determinacji Polaków w dokończeniu reform w sądownictwie, na które czekają ponad 30 lat.
Promocja programu Polski Ład to dobra okazja do spotkań z Polakami i rozmowy. Nie tylko najważniejsi politycy Prawa i Sprawiedliwości z Jarosławem Kaczyńskim na czele, ale też zwykli parlamentarzyści obozu Zjednoczonej Prawicy jeżdżą teraz po Polsce (przede wszystkim po swoich okręgach) i organizują spotkania poświęcone programowi rządu Mateusza Morawieckiego. Musimy bowiem go odkłamać, gdyż propaganda totalnej opozycji i grającej z nimi ręka w rękę Konfederacji robią swoje.
Przez ponad dwa tygodnie będziemy dopingować polskich sportowców, aby dzięki nim w dalekim Tokio jak najczęściej słuchać najpiękniejszej melodii świata – „Mazurka Dąbrowskiego” – i jak najczęściej oglądać biało-czerwoną flagę wciąganą na maszt.
Papież Franciszek, który często zachwala dialog w posoborowym Kościele i partnerską rozmowę ze światem, właśnie przemówił do wiernych nie językiem publicystycznego rabanu, ale surową mową przedsoborowych pontifeksów. Stało się tak przy okazji ogłoszenia motu proprio „Traditionis custodes” („Strażnicy tradycji”), które poważnie ogranicza możliwość sprawowania przez kapłanów mszy trydenckiej (łacińskiej). W liście papieskim o charakterze dekretu, powstałym z inicjatywy własnej papieża, Franciszek odwołuje decyzje swojego poprzednika dotyczące tej kwestii.