I równocześnie przed jedną częścią swojego elektoratu udawać, że wcale nie ma na nie apetytu. A przed drugą – że bardzo jej smakuje. Jaka jest prawda, nie jest wcale tak jasne. Rafał Trzaskowski, choć ewidentnie popiera ruch LGBTQIA+, dał się przekonać swoim doradcom od wizerunku, że queeroanarchizm to nie jest jednak wciąż dobry pomysł na promocję i autoreklamę. Niemała część starszego i młodszego aktywu Platformy nie różni się wiele od postkomunistów: wiedzą, że będą musieli przełknąć tęczową żabę, ale zrobią to bez większej ochoty. Obawiają się przy tym, że szyld „partii LGBT” może wpakować ich na niezłą minę. Dookreślenie się przez Platformę w tym względzie jest dla jej liderów mocno niewygodne. „Margot” to naprawdę kłopot nie tylko dla prawicy.
