W opisie czytamy:
Sygnet stanowił osobistą pieczęć biskupa chełmińskiego i kamieńskiego, używaną w sprawach prywatnych. Wykonany z litego złota, o precyzyjnie opracowanej formie, zachwyca zarówno kunsztem złotniczym, jak i bogatą symboliką. W centralnej części znajduje się tarcza herbowa z krzyżem wpisanym w koło – znak identyfikowany jako herb diecezji chełmińskiej. Wokół biegną litery minuskułą gotycką: s + n + epi + colmens. Co oznacza: sigillum nicolai episcopi colmensis, – pieczęć Mikołaja, biskupa chełmińskiego.
Zabytki tej klasy należą do najrzadszych w zbiorach muzeów w Polsce. Mikołaj Bock von Schippenbeil żył na przełomie XIV i XV wieku; pochodził prawdopodobnie z niemieckiej rodziny mieszczańskiej z Sępopola (Schippenbeil) nad Łyną, na obszarze państwa Zakonu Krzyżackiego. W źródłach pojawia się od 1 maja 1388 roku. W latach 1388–1391 pełnił funkcję generalnego prokuratora Zakonu Krzyżackiego w Rzymie, reprezentując jego interesy przed kurią papieską. Brał udział w działaniach dyplomatycznych o znaczeniu międzynarodowym, m.in. w negocjacjach krzyżacko-polskich oraz w okresie kształtowania się unii polsko-litewskiej.
W 1390 roku, po śmierci biskupa Reinharda von Sayn, został wybrany biskupem chełmińskim. Droga do objęcia urzędu była jednak dramatyczna – w trakcie podróży, w Czechach, w Budziejowicach, został uprowadzony i uwięziony. Na wolność wyszedł dopiero wiosną 1391 roku dzięki interwencji wielkiego komtura Konrada Wallenroda. W 1398 roku papież Bonifacy IX, na prośbę Mikołaja, przeniósł go na biskupstwo kamieńskie, dokonując zamiany z Janem Kropidło. Jako biskup kamieński sprawował władzę nie tylko duchowną, ale również świecką nad rozległym władztwem biskupim, obejmującym m.in. ziemie kołobrzeską, koszalińską, karlińską i bobolicką.
Mikołaj utrzymywał ścisłe kontakty z papiestwem. W czasie pontyfikatu papieża Grzegorza XII przebywał w Rzymie, gdzie powierzono mu prestiżową funkcję – dowódcy (kasztelana) Zamku Świętego Anioła. Od kwietnia do lipca 1407 roku kierował tą kluczową twierdzą papieską. W czerwcu tego samego roku papież schronił się tam podczas zbrojnego ataku króla Neapolu Władysława Andegaweńskiego.
Działał również jako dyplomata papieski i uczestnik wydarzeń związanych z wielką schizmą zachodnią. Pozostał wierny papieżowi rzymskiemu Grzegorzowi XII i w 1409 roku brał udział w zgromadzeniu jego zwolenników w Cividale del Friuli.
Jako biskup kamieński prowadził aktywną politykę, m.in. w konflikcie z księciem słupskim Bogusławem VIII. Uzyskał bullę papieża Innocentego VII oddającą diecezję pod opiekę Zakonu Krzyżackiego, a na księcia nałożył klątwę kościelną. Po wydarzeniach 1410 roku i osłabieniu pozycji Zakonu Krzyżackiego utracił jego protekcję, a jego sytuacja polityczna uległa pogorszeniu. Zmarł po 4 lipca 1410 roku; ostatni znany dokument wystawił w Myśliborzu, gdzie prawdopodobnie został pochowany.
Wystawę można oglądać w Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej.
