W przebadanych lokalizacjach odnaleziono szczątki jednej osoby małoletniej. Analiza zgromadzonych materiałów archiwalnych i wstępna ocena antropologiczna pozwalają przypuszczać, iż mogą one należeć do 13-letniego Ryszarda Czarneckiego. Chłopiec zmarł w obozie w kwietniu 1944 r. z powodu gruźlicy płuc, która dziesiątkowała młodych więźniów. To kolejna małoletnia ofiara tego obozu odnaleziona przez IPN. Dotąd zidentyfikowano 17-letniego Zdzisława Kafarskiego oraz 16-letniego Henryka Słaboszewskiego.
Prewencyjny Obóz Policji Bezpieczeństwa dla Młodzieży Polskiej w Łodzi (niem. Polen-Jugendverwahrlager der Sicherheitspolizei in Litzmannstadt) funkcjonował w latach 1942-1945. Został utworzony na obszarze wydzielonym z łódzkiego getta i zarządzała nim niemiecka policja kryminalna. Mieścił się przy ulicach: Przemysłowej, Emilii Plater i Górniczej. Kluczowym powodem umieszczenia w łódzkim obozie była polska narodowość i jakakolwiek forma sprzeciwu lub „niedostosowania” do zasad narzucanych przez okupanta. Przez obóz przeszło około 2-3 tys. polskich dzieci, a liczba jego ofiar sięga około dwustu. Małoletni więźniowie umierali z głodu, chorób, wycieńczenia oraz z powodu brutalnego traktowania przez obozowych wachmanów. W efekcie przeprowadzonych kwerend ustalono zapisy dotyczące pochówku 77 nieletnich ofiar.
