Krzysztof Wołodźko

Jerzy Owsiak zawsze skutecznie przekonywał opinię publiczną, że jego działalność charytatywna bardziej łączy, niźli dzieli Polaków. Ostatnie lata mocno nadkruszyły ten obraz. Otwarcie grając do jednej bramki z liberalno-postkomunistycznym obozem politycznym, lider inicjatyw kojarzonych z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy podzielił ludzi na tych dobrych i na tych, z którymi trzeba wygrać jak z sepsą. Susan Sontag, autorka słynnego eseju „Choroba jako metafora”, miałaby niezły materiał badawczy dotyczący stygmatyzacji dzięki coraz bardziej spiętemu luzakowi ze Złotego Melona - pisze Krzysztof Wołodźko w "Gazecie Polskiej".

Gdy ponad dekadę temu Bartłomiej Sienkiewicz określił stan państwa polskiego pod rządami koalicji PO-PSL słowami „ch…, dupa i kamieni kupa”, znaczna część opinii publicznej uznała, że to najlepsze podsumowanie sytuacji. „Państwo polskie istnieje teoretycznie. Praktycznie nie istnieje” – mówił przed laty swoim kumplom w stołecznej restauracji Sowa i Przyjaciele ówczesny szef MSW. Dziś duża część Polaków ma déjà vu. Państwo rządzone przez Donalda Tuska wraca na stare koleiny. Sprawa braku pomocy dla powodzian jest tego dojmującym przykładem.

Jeszcze przed jesienną kampanią wyborczą Donald Tusk chętnie odwiedzał mniejsze miejscowości w Polsce. I przedstawiał się jako nowy polityczny mesjasz, którzy ulży problemom Polski B. Kto miał lepszą pamięć, ten wiedział, jak to straszliwie zgrzyta. A dziś jest już jasne: najmniejsze, małe i średnie ośrodki w całym kraju zapłacą najwięcej za powrót Platformy Obywatelskiej do władzy - pisze Krzysztof Wołodźko w "Gazecie Polskiej".