(…) Myślę, że ta nagła reorientacja mediów z frontalnym atakiem na Tuska i Rostowskiego łączy się z faktem, że część z nich – w tym TVN i Agora – to gracze giełdowi. Przygotowywane przesunięcie znacznej części środków OFE do ZUS oznacza dla nich utratę bardzo dużych pieniędzy. OFE pompowało sztucznie taką bańkę giełdową, był to dla nich mechanizm podnoszenia wartości firmy, w znacznym stopniu spekulacyjny. Tak więc spadek notowań Tuska łączy się także z polityką mediów – graczy giełdowych, i został podyktowany ich interesami. Ścieżka wybrana przez Tuska i Rostowskiego na krótką metę pozwala uniknąć szybkiego dojścia do blokowanego zapisami konstytucji poziomu deficytu, ale jednocześnie grozi dalszym tąpnięciem rozwojowym. I dlatego znacznie racjonalniejsze byłoby inne posuniecie: nie rozwalanie reformy OFE, lecz dalsza jej liberalizacja. Bo to, co dotychczas obserwowaliśmy, to tylko pompowanie interesu wielkich firm. (…)
[Komorowski] … angażuje ludzi z dawnej UW, którzy nie znaleźli miejsca w polityce, bo zostali odrzuceni przez wyborców. Wrażliwość społeczna to jednak nie to samo, co kompetencje. Nie sądzę więc, żeby z tym wszystkim byli wiarygodnym otoczeniem głowy państwa. Sądzę, że Komorowski nie jest silnym ośrodkiem intelektualnym, ośrodkiem władzy. Wprawdzie umocowanie prezydentury w Polsce jest na tyle silne, że daje Komorowskiemu wysokie uprawnienia, ale pozostaje kwestia osobowości. Będzie raczej języczkiem u wagi, który może się do decyzji przyczyniać, ale sam nie będzie ich reżyserem.
(…) Wielka Brytania jest wciągana przez nowe centrum Unii, także poprzez szeroką współpracę przemysłów zbrojeniowych, w stronę innowacyjności. My nie mamy szans. Z tą naszą coraz krótszą perspektywą myślową, chowaniem problemów (jak się to robiło z długiem publicznym), rezygnacją z innowacyjnej polityki rozwojowej przegrywamy podwójnie: z własnymi problemami wewnętrznymi i wobec innowacyjnej strategii grupy euro. (…)
(…) Brak procedur i obyczajów demokratycznych jest w Polsce poważnym problemem. Bo u nas demokracja została zredukowana do aktu wyborczego, który, co gorsza, odbywa się w atmosferze delegitymizowania opozycji. Jeżeli niemal połowa wyborców Platformy popiera ją dlatego, że „nie chce dopuścić do władzy PiS” (metodą premiera Tuska było wzmaganie tego strachu w sposób zupełnie irracjonalny, a media ten lęk ze względu na własne interesy potęgowały), to co można powiedzieć dobrego o polskiej demokracji? Jeżeli próbuje się delegitymizować konstytucyjną opozycję, sugerując, że należy ją zniszczyć, to jest to oczywiście głęboko niedemokratyczne! Obok zainstalowania demokracji przez prawo wyborcze, prawo istnienia opozycji, jest coś takiego jak konsolidacja demokracji, czyli możliwość wyrażania innych poglądów, niż wyznaje partia rządząca. A w tej chwili Platforma w głosowaniu w sprawie OFE wprowadza dyscyplinę partyjną, zamykając usta nawet opozycji wewnętrznej! To pokazuje, jak bardzo oligarchiczny model ugrupowania reprezentuje PO. Ponadto zamyka się szanse działania poważniejszych ośrodków myśli, mówię o tych wszystkich prawicowych czy centrowych periodykach jak „Fronda” czy krakowskie „Pressje”. Za rządów Platformy stworzono instytuty w różnych dziedzinach: audiowizualnych, filmowych, literackich, które – jak w komunizmie – stanowią mechanizm kontroli i kooptacji środowisk inteligenckich. I przez rozdzielanie funduszy, arbitralne promowanie jednych, a wykluczanie innych, uprawia się politykę podporządkowaną interesom partii władzy.
Całość wywiadu przeczytacie Państwo w najnowszym numerze „Gazety Polskiej”
Biogram autorki Elżbiety Królikowskiej-Avis
