Wyszukiwanie

Wpisz co najmniej 3 znaki i wciśnij lupę
Polska

Kraków: odsłonięto pomnik gen. Okulickiego

To był wzorzec żołnierza. Nigdy nie dbał o swoje, a myślał o ojczyźnie i dobru wspólnym - mówił na uroczystości w krakowskim Parku Jordana dowódca 2. Korpusu Zmechanizowanego, gen.

Autor:

To był wzorzec żołnierza. Nigdy nie dbał o swoje, a myślał o ojczyźnie i dobru wspólnym - mówił na uroczystości w krakowskim Parku Jordana dowódca 2. Korpusu Zmechanizowanego, gen. dyw. Jerzy Biziewski.

Jak podkreślił gen. Biziewski, gen. Leopold Okulicki przeżył niespełna 50 lat, z czego „31 lat pełnych stresów i walk”. - Przeszedł wszystkie szczeble kariery w wojsku. Ani razu nie odmówił ojczyźnie, nie zdradził przysięgi, którą złożył w młodości i do końca jej przestrzegał - powiedział gen. Biziewski. Przypomniał, że gen. Okulicki był trzykrotnie wyróżniony Krzyżem Virtuti Militari. - To człowiek, który do samego końca, nigdy nie powiedział: poddaję się - dodał.

Autorem popiersia jest rzeźbiarz Stanisław Słonina. Pomnik odsłoniła bratanica generała Irena Okulicka-Kaczmarek wraz z fundatorką Marią Witkowską i wdową po prezesie IPN Zuzanną Kurtyką oraz gen. dyw. Jerzym Biziewskim.

Leopold Okulicki (1898-1946), ps. „Niedźwiadek”, gen. bryg. Wojska Polskiego, był współorganizatorem SZP-ZWZ-AK i ostatnim komendantem głównym Armii Krajowej.

W 1913 roku, jako piętnastoletni chłopiec, wstąpił do Związku Strzeleckiego. Był uczestnikiem wojny obronnej we wrześniu 1939 r. W styczniu 1941 r. został aresztowany przez Rosjan, na wolność wyszedł po układzie Sikorski-Majski. Pełnił rolę dowódcy jednej z dywizji armii polskiej, stworzonej przez gen. Andersa. W latach 1943-1944 przebywał w Londynie. W roku 1944 wrócił do Polski. Po Powstaniu Warszawskim mianowany komendantem głównym Armii Krajowej, którą rozwiązał w styczniu 1945 r. Podczas pertraktacji z władzami rosyjskimi w Moskwie został aresztowany i osądzony w tzw. „procesie szesnastu”.
Skazany na 10 lat więzienia, został zamordowany przez Rosjan 24 grudnia 1946 r.

Okulicki jest kawalerem orderu Virtuti Militari, Krzyża Walecznych i Orderu Orła Białego, przyznanego pośmiertnie w listopadzie 1995 r.



Autor:

Źródło:

Wesprzyj niezależne media

W czasach ataków na wolność słowa i niezależność dziennikarską, Twoje wsparcie jest kluczowe. Pomóż nam zachować niezależność i kontynuować rzetelne informowanie.

* Pola wymagane