Powstanie Warszawskie

Powstanie Warszawskie zajmuje w polskiej pamięci zbiorowej miejsce centralne – jako symbol oporu, niemieckiego terroru okupacyjnego i katastrofy miasta oraz ludności cywilnej. 
W Niemczech pozostaje jednak wydarzeniem słabo obecnym w świadomości społecznej 
i debacie publicznej. Instytut Pileckiego zaprasza na ósme spotkanie z cyklu „Berlin w Warszawie”. W programie debata z udziałem ekspertów z Polski i Niemiec – „Niemiecka pamięć a Powstanie Warszawskie: dlaczego okupacja Polski pozostaje w Niemczech tematem nieobecnym?”

Znamy ich z ekranów, plakatów teatralnych i seriali, które oglądały całe pokolenia Polaków. Mało kto pamięta jednak, że zanim usłyszeli słowo „kamera” czy „kurtyna w górę”, wielu z nich przeszło przez znacznie trudniejszą próbę, a mianowicie Powstanie Warszawskie. 1 sierpnia 1944 roku, gdy wybuchła walka o stolicę, część przyszłych gwiazd polskiego kina miała zaledwie kilkanaście czy dwadzieścia kilka lat. Byli łączniczkami, sanitariuszkami, żołnierzami Armii Krajowej. Oto ich historie.

Oko poety wychwytywało i wychwytuje więcej niż oko historyka – bo w percepcji używa serca i duszy. Gdy chcesz posłuchać głosów miasta musisz przyłożyć ucho, twarz, do ściany. Poczuć chłód i chropawość tynku. A gdy gdzieś daleko zadrży wybuch bomby: wtedy poczujesz go wszystkimi zmysłami, po dźwięk przeniknie po tobie, przeleci po policzku, spowoduje, że nie tylko usłyszysz, ale też doświadczysz. Serce zabije ci mocniej. Usłyszysz bicia serc tamtych, dawnych, sprzed lat ponad osiemdziesięciu - pisze w felietonie dla niezalezna.pl Tomasz Łysiak.