II wojna światowa

Z roku na rok odchodzą kolejne ofiary II wojny światowej, które przez całe życie nie uzyskały zadośćuczynienia po zbrodniczej niemieckiej napaści. - Pospieszcie się, jeśli chcecie naprawdę wykonać taki gest - zwrócił się do Friedricha Merza Donald Tusk. Nie wykluczył, że wsparcie dla ofiar niemieckich zbrodni zapewni... polski podatnik. Co odpowiedział kanclerz?

Zdaniem byłego posła SPD Markusa Meckela 30-tonowy głaz w Berlinie to "godny" pomnik dla polskich ofiar niemieckiej agresji z II wojny światowej. Polityk nie widzi powodu, aby - rzekomo - tymczasowe rozwiązanie zastępować nowym. Chciałby za to zmienić napis na obiekcie. Na taki, z którego nie będzie wynikać, iż za zbrodnie na Polakach odpowiedzialność ponoszą jego rodacy.

Walther von Brauchitsch, naczelny dowódca niemieckich sił lądowych, któremu Hitler przekazał władzę na zajmowanych ziemiach polskich, wystosował 1 września odezwę do Polaków, których Ojczyznę zamierzał podbić i zniewolić. Zapewniał ich, że Wehrmacht nie jest wrogiem społeczeństwa polskiego, oraz że wojska niemieckie będą przestrzegać wszystkich konwencji dotyczących praw człowieka. Najważniejszą z nich była IV Konwencja Haska z 1907 roku „dotycząca praw i zwyczajów wojny lądowej”. Artykuł 25. tej konwencji mówi: „Wzbronione jest atakowanie lub bombardowanie w jakikolwiek sposób niebronionych wsi, domów mieszkalnych i budowli”. W ogniu wojny rozpętanej przez Niemców spłonęły wszystkie szlachetne deklaracje. Symbolem nowej rzeczywistości były ruiny najpierw Wielunia, Warszawy, Lublina i innych polskich miast.