W Szczecinie powstał plac im. Pawła Adamowicza - prezydenta Gdańska, który słynął z wielkiej liczby kont i mieszkań oraz niewytłumaczalnie wysokich wpływów na rachunki - za to negatywnie zaopiniowano ulicę mjra Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora”.
Dlaczego? Bo według przewodniczącej miejskiej komisji kultury był ledwie "wojakiem":
PROSZĘ O MOCNY #RT!
— Dariusz Matecki (@DariuszMatecki) 13 marca 2019
W #Szczecin rządzonym przez #POKO i Bezpartyjnych:
✔️ powstał plac im. Pawła Adamowicza
❌ ulica mjra Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora” negatywnie zaopiniowana
Przewodnicząca Kom. Kultury nazywa "Zaporę", jakimś "wojakiem".
Całość: https://t.co/pqVqafvdjQ pic.twitter.com/qRGvrUEGxr
Zachęcamy więc, by szczeciński magistrat zapoznał się chociaż ze skróconym życiorysem tego "wojaka". Edukacji - jak widać - nigdy za wiele.
Major Dekutowski był żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych, „cichociemnym”, dowódcą oddziałów partyzanckich AK, DSZ i Zrzeszenia WiN. Odznaczony został Krzyżem Walecznym (1945), a pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari oraz Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.
Walczył w wojnie obronnej 1939 r., potem we Francji zgłosił się do odtwarzanej Armii Polskiej, następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii. W nocy z 16 na 17 września 1943, w ramach operacji o kryptonimie „Neon 1”, został zrzucony, wraz z kpt. dypl. Bronisławem Rachwałem ps. „Glin” i ppor. Kazimierzem Smolakiem ps. „Nurek”, do okupowanej Polski, w okolice Wyszkowa. Kwaterował w rejonie Hoszni Ordynackiej, skąd przeprowadził kilka udanych akcji, nie tylko osłaniających ludność Zamojszczyzny, ale nawet – nocą z 4 na 5 grudnia – spacyfikował wieś Źrebce pod Szczebrzeszynem, zabijając kilku niemieckich kolonistów. W partyzanckich kryjówkach przechowywał i uratował wielu Żydów, ściganych przez Niemców, przeprowadził też wiele akcji likwidowania konfidentów.
Dzięki połączeniu sześciu niewielkich samodzielnych jednostek AK, operujących w różnych rejonach powiatów lubelskiego i puławskiego, stworzył najliczniejszy na Lubelszczyźnie oddział partyzancki typu lotnego. Według badaczy, jego oddział, między styczniem i lipcem 1944, przeprowadził, samodzielnie i wraz z oddziałem ppor. Mariana Sikory ps. „Przepiórka”, ponad 80 akcji zbrojnych przeciwko Niemcom, najwięcej spośród wszystkich jednostek okręgu lubelskiego.
W styczniu 1945 r. postanowił powrócić do konspiracji, tym razem skierowanej przeciwko komunistom i Sowietom. Jednym z głównych powodów było zamordowanie jego 4 byłych żołnierzy przez komendanta posterunku MO/UB w Chodlu, Abrama Taubera, który był Żydem uratowanym wcześniej przez Dekutowskiego od śmierci z rąk Niemców. W odwecie, w nocy z 5 na 6 lutego 1945, Hieronim Dekutowski rozbił ten posterunek. Wiosną 1945 r. dowodził licznymi akcjami rozbijania posterunków MO i likwidacji funkcjonariuszy aparatu władzy. Od kwietnia do czerwca jego oddział, który liczył ponad 300 żołnierzy, w 9 grupach bojowych, dokonał słynnego rajdu, wykonując kilku brawurowych akcji.
Wpadł w wyniku działania agentury. 7 marca 1949 wykonano na nim karę śmierci; stracono też 6 jego byłych podkomendnych. W chwili śmierci, pomimo tego, że miał tylko 30 lat, wyglądał jak starzec z siwymi włosami, wybitymi zębami, połamanymi rękami, nosem i żebrami oraz zerwanymi paznokciami.